Οι στίχοι του Διονύση Σαββόπουλου, ερμηνευμένοι το 1983, «τον χειμώνα ετούτο/άμα τον πηδήξουμε/Γι’ άλλα δέκα χρόνια/άιντε καθαρίσαμε…», αποκτούν φέτος νόημα. Φυσικά, κανένας δεν μπορεί να μας εγγυηθεί πως θα καθαρίσουμε για τα επόμενα δέκα χρόνια, αλλά στόχος μας αυτή τη στιγμή είναι να καταφέρουμε να τη βγάλουμε καθαρή αυτόν τον κρίσιμο χειμώνα. Κι ας θυσιάσουμε τα ρεβεγιόν, τις χειμερινές εξορμήσεις στο χωριό του Άη Βασίλη, στα χιονοδρομικά κέντρα των ευρωπαϊκών χωρών, τα ψώνια στη στολισμένη Όξφορντ του Λονδίνου, τις καταναλωτικές περιπλανήσεις μας στα mall, τις αγρυπνίες στις εκκλησιές, τις θείες κοινωνίες… Όλα μπορούν να ανασταλούν για μια χρονιά ή να τροποποιηθούν. Ακόμα κι ο Θεός μπορεί να το καταλάβει και να μας συγχωρέσει που για μια χρονιά θα γιορτάσουμε τη Γέννηση του Υιού του μακριά από ναούς θρησκευτικούς ή καταναλωτικούς.
Τα Χριστούγεννα θα είναι φέτος μοναχικά και καλά θα κάνουμε να το χωνέψουμε και να προετοιμαστούμε. Αν νομίζουμε πως τα ημίμετρα δύο εβδομάδων και οι αγρυπνίες του Μόρφου θα επιφέρουν το θαύμα και σε 20 μέρες θα ξεχυθούμε στους δρόμους όπως άλλοτε, μάλλον αιθεροβατούμε. Όσο για το εμβόλιο, ακόμα αναμένουμε την τελευταία παρτίδα για το ετήσιο εμβόλιο της γρίπης. Οπόταν, ας μην επενδύουμε πολύ πάνω στο εμβόλιο κατά του Covid 19. Για το οποίο, αν μη τι άλλο, έδωσε τις ευλογίες της η Ιερά Σύνοδος. Κάτι είναι κι αυτό. Θα μπορούσε να μας νουθετήσει να αφεθούμε στο θέλημα του Θεού. Φυσικά, άμα αυτό αφιχθεί, θα αρχίσει η μεγάλη σφαγή: Ποιος έχει προτεραιότητα να εμβολιαστεί και ποιος πρέπει να αναμένει. Κι η ιστορία μας έδειξε πως όλοι σπεύδουν να εξασφαλίσουν θέση στη βάρκα που εγγυάται μια κάποια ελπίδα, πεπεισμένοι πως δικαιωματικά τους ανήκει.
Το θαύμα των Χριστουγέννων μάλλον δεν θα γίνει το 2020, έστω κι αν η χρονιά αυτή πριν μπει έμοιαζε να έχει μία αρμονία, ηχητικά και αισθητικά. Οι επόμενοι μήνες προβλέπονται δύσκολοι με τις επαρχίες να εναλλάσσονται στην κορυφή των κρουσμάτων. Ο ιός είναι πια παντού και μόνο με τον περιορισμό των επαφών μας μπορούμε να ελπίζουμε πως θα τα καταφέρουμε να βγούμε αλώβητοι. Σε τίποτα άλλο δεν μπορούμε να ελπίζουμε. Τα μάθαμε απ’ έξω τα μέτρα κι οι στατιστικές δεν δείχνουν τίποτα άλλο πέραν από το αυτονόητο: Κανείς δεν μπορεί να νοιώθει σιγουριά. Μπορεί όμως να προσπαθεί να παραμείνει υγιής. Κι άμα τον πηδήξουμε αυτό τον χειμώνα τότε τα πράγματα θα είναι καλύτερα.
chrystalla@phileleftheros.com
