Δυσκολεύομαι να κατανοήσω πώς σκέφτονται και πράττουν στον ΟΚΥπΥ για το θέμα της νοσηλευτικής στελέχωσης των παιδιατρικών θαλάμων στα δημόσια νοσηλευτήρια της Κύπρου. Παρακολουθούν μόνο τους μεμονωμένους αριθμούς και δεν υπολογίζουν τη σοβαρότητα και τη βαρύτητα του περιστατικού, πόσο επείγον είναι και πόσα άτομα ασφαλείας εργάζονται σε κάθε βάρδια για την αντιμετώπιση του επείγοντος περιστατικού.
Όλα τα παθολογικά παιδιατρικά περιστατικά που χρήζουν νοσηλείας σε νοσοκομείο νοσηλεύονται στα νοσηλευτήρια που διαχειρίζεται ο ΟΚΥπΥ. Επίσης, μόνο τα δημόσια νοσοκομεία, ενταγμένα στο ΓεΣΥ, περιθάλπουν παθολογικά περιστατικά νεογνών, βρεφών και παιδιών. Δεν υπάρχει δεύτερη επιλογή καθώς, λόγω αδυναμιών του συστήματος, τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια δεν έχουν κέρδος και θέλουν μεγάλο αριθμό προσωπικού για την ασφαλή νοσηλεία. Ναι, υπάρχουν αδυναμίες στο σύστημα, όμως το ερώτημα που υποβάλλουμε είναι τι κάνουμε ως κράτος;
Υποδομές μόνο στα νοσηλευτήρια ΟΚΥπΥ
Yπάρχουν υποδομές, όμως, αυτές λειτουργούν μόνο στα δημόσια νοσηλευτήρια. Γι’ αυτό πρέπει να αναβαθμιστούν, να εκσυγχρονιστούν να ενδυναμωθούν με τους ανάλογους πόρους, υλικούς και σε ανθρώπινο δυναμικό. Να υπολογιστούν οι ανάγκες και να στελεχωθούν αναλόγως, όχι να αφεθούν να καταρρεύσουν όλα και στο τέλος να σπεύδουμε να λύσουμε προβλήματα. Θα είναι ήδη αργά. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός αξιολόγησης αναγκών και δράσεων.
Καταβλήθηκαν πολλές προσπάθειες από τη συντεχνία για να αναδείξουμε το πρόβλημα τής στελέχωσης αναλόγως των αναγκών τόσο σε επίπεδο νοσοκομείου, όσο και σε επίπεδο ΟΚΥπΥ, Υπουργείου Υγείας και Βουλής. Δυστυχώς, οι προσπάθειές μας απέβησαν άκαρπες. Αναφέραμε πολλές φορές ότι οι πληρότητες των τμημάτων είναι μεγάλες και πρέπει να αξιολογείται και να επαναξιολογείται η ασφαλής νοσηλευτική στελέχωση και όχι να αναμένουμε την πτώση τους για να πούμε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Οι λύσεις που δόθηκαν από τον ΟΚΥπΥ μέχρι στιγμής δεν ήταν ουσιαστικές αλλά… πυροσβεστικές..
Σοβαρή υποστελέχωση
Ανησυχούμε και λαμβάνουμε μέτρα τώρα, όχι αύριο, για τα παιδιατρικά τμήματα των δημόσιων νοσηλευτηρίων που, σε κάποιες περιπτώσεις, είναι σοβαρά υποστελεχωμένα αλλά και μοναδικά στο είδος τους στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, εντός ή και εκτός ΓεΣΥ.
Ναι, υπάρχει έξαρση ασθενειών τον χειμώνα,, πάντα υπήρχε και τώρα ακόμη περισσότερο λόγω του περιορισμού της πανδημίας των τελευταίων χρόνων. Διαχειριζόμαστε σοβαρά περιστατικά μέσα στα νοσηλευτήρια, βλέπουμε μπροστά μας το μέλλον και σκεφτόμαστε πώς πρέπει να τα προστατέψουμε ως κράτος και κοινωνία .
Πολλές από τις επιστολές που στάλθηκαν από τη συντεχνία διαβάστηκαν, σε κάποιες περιπτώσεις συζητήθηκαν επίσημα, σε κάποιες όχι, κάποιες έμειναν αναπάντητες και περιμένουμε να δούμε τι θα προφασιστούν για απάντηση. Δεν θεωρούμε ως συντεχνία και ταυτόχρονα ως επαγγελματίες υγείας ότι πρέπει να αντιδράσουμε με απεργιακά μέτρα για το αυτονόητο, δηλαδή την ασφαλή νοσηλεία των παιδιών μας αλλά ούτε πρέπει να είμαστε συνένοχοι σε αυτό που ζούμε. Οι καθημερινές συζητήσεις με άλλους επαγγελματίες υγείας και οι διαφωνίες και συγκρούσεις δεν είναι λύση. Λύση είναι να δούμε στην πράξη έργα, να αντιληφθούμε και να παραδεχθούμε ότι υπάρχουν προβλήματα, και να τα λύσουμε. Η ανοχή είναι κατάρα!
Σάββας Ιακώβου – Νοσηλευτικός Λειτουργός, Οργανωτικός Γραμματέας ΠΑ.ΣΥ.ΝΟ
