Διαχρονικά υπήρξαν αλλεπάλληλες προειδοποιήσεις σε πολιτικό και τοπικό επίπεδο για τα καταχθόνια σχέδια της Τουρκίας να ανοίξει μέρος από την παραλιακή πλευρά της κατεχόμενης και περιφραγμένης πόλης της Αμμοχώστου με σκοπό την παράνομη κατοίκηση της.
Ταυτόχρονα ο διεθνής παράγοντας δεν εργάστηκε συντονισμένα ώστε να ασκηθούν πραγματικές πιέσεις στην Τουρκική πλευρά ώστε να βρεθεί δίκαιη λύση στο Κυπριακό και συνάμα να αποτραπούν τα όποια τετελεσμένα επιδίωκε ή ακόμη επιδιώκει και αξιώνει η Τουρκία.
Δυστυχώς όμως η αντίδραση ήταν πολύ χλιαρή και εφησυχαστική. Αυτή η αντίδραση μεταφράστηκε από την τούρκικη πλευρά ότι αυτός είναι ο κατάλληλος χρόνος για να υλοποιήσουν τα καταχθόνια σχέδια τους. Και ακριβώς η ίδια χλιαρή αντιμετώπιση του προβλήματος αντιμετωπίστηκε και από τους σύμμαχους μας στην Ευρώπη όπως η ΕΕ, η Βρετανία, ως επίσης και οι ΗΠΑ, που αντί να ασκήσουν μια πραγματική πίεση με επιβολή ακόμη και κυρώσεων στην Τουρκία για να αναγκαστεί να συμφωνήσει σε μια δίκαιη λύση στο Κυπριακό, έδειξαν μια τρομερή απάθεια ωσάν να ήταν μια σιωπηλή συγκατάθεση στα απέχθεια σχέδια του Τούρκου εισβολέα.
Παρενθετικά, να σημειώνουμε και να υπενθυμίσουμε ότι σύμφωνα με τα ψηφίσματα 550/1984 και 789/1992 ολόκληρη η πόλη της Αμμοχώστου θα έπρεπε να παραδοθεί στους νόμιμους κατοίκους της μετά από προσωρινή μεταβίβαση στον ΟΗΕ. Δυστυχώς η δική μας πλευρά έπεσε στην παγίδα της Τουρκίας και αντί για ολόκληρη την Αμμόχωστο μιλούν μόνο για την περίκλειστη περιοχή που αντιστοιχεί μόνο στο ελάχιστο 17% της πόλης.
Επιπρόσθετα, είναι λυπηρό το ότι τόσο οι διάφορες κυβερνήσεις όσο και οι διάφοροι δήμαρχοι της Αμμοχώστου δεν κατέβαλαν την απαιτούμενη πίεση στον διεθνή παράγοντα για υλοποίηση των ψηφισμάτων.
Έχει λεχθεί επίσης ότι η αποτυχία στο να συνεχιστεί η πίεση για το αίτημα της εφαρμογής του ψηφίσματος 550 στα πλαίσια των ΜΟΕ εδράζεται στο γεγονός ότι η τουρκική πλευρά απαιτούσε να δοθεί αναγνώριση στο αεροδρόμιο της Τύμπου.
Δεν μπορούμε να ξεχνούμε και τις πιέσεις των Αγγλοαμερικάνων που σκοπό έχουν να εξυπηρετήσουν την Τούρκικη πλευρά. Το πλέον τρανταχτό παράδειγμα είναι η δήλωση του Αμερικάνου Πρέσβη John Koening στις 13/1/15 με την οποία πρότεινε στους παρευρισκόμενους όπως αρχίζουν να σκέφτονται ως ρεαλιστική πολιτική την πιθανότητα ανοίγματος του περιφραγμένου μέρους της Αμμοχώστου υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση. Για πολλοστή φορά η πολιτική μας ηγεσία έλαμψε δια της απουσίας της. Να μην ξεχνάμε και τις πρόσφατες δηλώσεις του βρετανού πρέσβη στην Κύπρο κ. Ιρφάν Σιντίκ που επιχείρησε να δικαιολογήσει την παράλογη και παράνομη τουρκική εισβολή στην Κύπρο ότι ήταν καθόλα νόμιμη και ότι έγινε εξαιτίας του πραξικοπήματος και ότι η Τουρκία ως εγγυήτρια δύναμη είχε το δικαίωμα να εισβάλει, σε αντίθεση με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Από τις λίγες φορές που ακούστηκαν καταδικαστέες δηλώσεις από πολύ λίγους εκλεγμένους πολιτικούς μας. Και πιο πρόσφατα ο κ. Σιντίκ με υποδείξεις δήλωσε ότι υπάρχει ευελιξία στις θέσεις που εκφράζει η τουρκική πλευρά. Και ότι έχουν το δικαίωμα να μιλούν για ξεχωριστό κράτος, το οποίο τους παρέχει την κυριαρχική ισότητα. Ταυτόχρονα υπέδειξε ότι η Λευκωσία πρέπει να προσφέρει (ακόμη) περισσότερα κίνητρα στην τ/κ πλευρά!!!
Η ίδια αδράνεια και αδιαφορία φάνηκε στην πλήρη αποτυχία της πλευράς μας να ξαναθέσει τις πρόνοιες εκείνες για την επιστροφής της Αμμοχώστου ως Μ.Ο.Ε. όπως προέβλεπαν τα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ και της ίδιας της ΕΕ. Η ολιγωρία όπως και η καθυστέρηση στην αντίδραση που επεδείχθη σε κυβερνητικό επίπεδο, επέτρεψαν στην τουρκοκυπριακή πλευρά όχι μόνο να ανοίξει τις παραλίες μας σε σε πρώτη φάση, αλλά να ανοίξει και η δυσάρεστη συζήτηση αναφορικά με τις παράνομες λειτουργίες ξενοδοχείων και το σφετερισμό τ/κ περιουσιών στα κατεχόμενα όπως στην Καρπασία και στο Τρίκωμο. Πρόκειται βεβαίως για απαράδεκτες προκλητικές ενέργειες και χειρίστου είδους τετελεσμένα. Αντί αυτού όμως θα έπρεπε να συζητούνται οι λεπτομέρειες της εφαρμογής του ψηφίσματος 550 του Ο.Η.Ε. Και για το πως η διοίκηση της Αμμοχώστου θα τίθετο κάτω από την διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών.
*Ανεξάρτητος υποψήφιος δήμαρχος Αμμοχώστου.
*Προωθητική ενέργεια
