Κύρια είδηση εφημερίδας Φιλελεύθερου (24/7/2024):
«Σαν να μην έφταναν τα περιστατικά θερμικής εξάντλησης, ο καύσωνας έφερε και μια ανελέητη επίθεση από ιούς που πλήττουν παιδιά και ενήλικες. …οι γιατροί καταγράφουν καθημερινά αυξημένα περιστατικά κορωνοϊού…»
Ο κορωνοϊός εισήλθε στη ζωή μας ξαφνικά και μας αναστάτωσε και έκτοτε έχουν καταγραφεί πολλές μεταλλάξεις του. Η λέξη μετάλλαξη μας προκαλεί συνειρμικά φόβο όμως στην πραγματικότητα οι μεταλλάξεις αποτελούν φυσικό κομμάτι του κύκλου ζωής των ιών. Ο κορωνοϊός αλλάζει και εξελίσσεται χωρίς να σημαίνει ότι οι αλλαγές ενδυναμώνουν πάντα τον ιό, κάποιες τον αποδυναμώνουν. Κάποτε όμως ένα ιός αναπτύσσει μια τυχαία μετάλλαξη που τον κάνει πιο μεταδοτικό, πιο ικανό να μολύνει. Είναι πολύ ανησυχητική αυτή η δυναμική του κορωνοϊού που κάθε μερικούς μήνες αλλάζει, πραγματοποιεί εξελικτικό άλμα, προκαλώντας νέο κύμα κρουσμάτων. «Όσο περισσότερο επιτρέπουμε στον ιό να εξαπλώνεται, τόσο περισσότερες ευκαιρίες έχει αυτός να αλλάξει», προειδοποίησε ο ΠΟΥ. Όμως, τώρα «…δεν είμαστε γυμνοί, δεν είμαστε παρθένοι οργανισμοί όπως το 2020 πριν βγουν τα εμβόλια… υπάρχει η άμυνα μνήμης» δηλαδή τα κύτταρα αναγνωρίζουν και αντιδρούν αμέσως στον εισβολέα, τόνισε ένας καθηγητής πνευμονολογίας.
Οι μεταλλάξεις του ιού αποτελούν μια τρανή απόδειξη της ορθότητας της θεωρίας του Δαρβίνου σχετικά με την εξέλιξη των ειδών, σύμφωνα με την οποία κανένα νέο είδος δεν μπορεί να εμφανιστεί από το πουθενά, πρέπει να έχει ένα προγονικό είδος. Τα είδη ζώων που συναντάμε σήμερα δεν υπήρχαν πάντα, είναι απόγονοι κάποιων προγενέστερων ειδών που εξαφανίστηκαν πριν πολλά χρόνια. Όλες οι μεταλλάξεις είναι εφικτές με σταδιακά βήματα. Ο όρος «εφικτός» αναφέρεται σε διαδικασίες που διέπονται από τους νόμους της μοριακής βιολογίας και γενετικής στις οποίες υπάρχει η στατιστική φύση της αλλαγής – δεν μπορούν να γίνουν προβλέψεις για το τι θα γίνει, μόνο πιθανότητες υπάρχουν (κάθε νέος απόγονος είναι διαφορετικός, όπως τα παιδιά μας).
Ο Δαρβίνος επηρεάστηκε από δύο σύγχρονους του γεωλόγους (James Hutton, Charles Lyell) που μελετούσαν οριζόντιες ζώνες μεγάλων γεωγραφικών περιοχών με διαφορετικά απολιθώματα μέσα σε κάθε ζώνη, ένδειξη μιας σταδιακής αλλαγής. Μέσω των απολιθωμάτων αποκαλύπτεται μια αλάνθαστη εξέλιξη από την απλή στη σύνθετη ζωή αφού κατά τη διάρκεια των δισεκατομμυρίων ετών γεωλογικού χρόνου, όσο πιο αρχαίο είναι το στρώμα στο οποίο αποκαλύπτεται ένα απολίθωμα, τόσο πιο απλό είναι το είδος.
Ο Δαρβίνος υποστήριξε ότι ακριβώς όπως η γεωλογική δράση σταδιακά διαμορφώνει σε διάρκεια πολλών αιώνων τη γη, έτσι και στα ζώα προκύπτουν εξελικτικές αλλαγές ως αποτέλεσμα μετασχηματισμών που εκτείνονται σε εκατοντάδες χιλιάδες γενιές. Ο ρυθμός των εξελικτικών αλλαγών ποικίλει από το ένα είδος στο άλλο και είναι χρονικά ανομοιόμορφος για ένα δεδομένο είδος. Ο ρυθμός εξέλιξης καθορίζεται πρωτίστως από τη φυσική επιλογή.
Η θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου δεν είναι, από τη φύση της, άμεσα εύκολα αποδείξιμη, αφού συνήθως λειτουργεί σε πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα εκτός της περίπτωσης των ιών. Δεν αναμένουμε να δούμε σημαντικές αλλαγές στην εξέλιξη των ζωντανών οργανισμών σε λιγότερο από 10.000 χρόνια, εκτός σε οργανισμούς που πολλαπλασιάζονται πολύ συχνά σε σχετικά σύντομες χρονικές περιόδους, όπως τα βακτήρια και οι ιοί.
Ο Δαρβίνος υποστήριξε αρχικά ότι όλα τα μέλη οποιασδήποτε ταξινομικής τάξης – όπως όλα τα σπονδυλωτά – προέρχονται από έναν κοινό πρόγονο. Αν όμως, όλη η ζωή στη γη προήλθε από έναν μόνο, κοινό πρόγονο, πώς προέκυψαν τόσα πολλά διαφορετικά είδη; Η απάντηση του Δαρβίνου ήταν η πρωτότυπη ιδέα της διακλάδωσης ή γένεσης είδους. Όπως ένα δέντρο έχει έναν μόνο κοινό κορμό που στην πορεία αναπτύσσει κλαδιά που χωρίζονται από τον κορμό έτσι και το «δέντρο της ζωής» εξελίσσεται με πολλές διακλαδώσεις δημιουργώντας ξεχωριστά είδη σε κάθε διασπώμενο κόμβο. Πολλά από αυτά τα είδη εξαφανίζονται, όπως τα νεκρά και σπασμένα κλαδιά ενός δέντρου. Σε κάθε διαχωρισμό ο αριθμός των απογόνων ειδών από ένα πρόγονο μεγαλώνει, έτσι ο αριθμός των διαφορετικών ειδών αυξάνεται. Πότε συμβαίνει πραγματικά η ειδογένεση; Κυρίως όταν μια ομάδα μελών ενός συγκεκριμένου είδους χωρίζεται γεωγραφικά. Για παράδειγμα, μια ομάδα μπορεί να περιπλανηθεί στη βροχερή πλευρά μιας οροσειράς, ενώ το υπόλοιπο είδος μένει στην πλαγιά οπότε με τα χρόνια η κάθε ομάδα προσαρμόζεται στο δικό της περιβάλλον. Για παράδειγμα στους ανοικτούς κάμπους γεμάτους με άγρια θηρία του Serengeti της ανατολικής Αφρικής, συναντώνται τα πιο γρήγορα σε ταχύτητα ζώα. Η εξήγηση απλή, ένα ζώο που δεν μπορεί να τρέξει γρήγορα θα φαγωθεί.
Επανερχόμαστε στους ιούς που πολλαπλασιάζονται γρήγορα και αναπαράγονται στο σώμα ενός ατόμου που μετά το μεταδίδει σε άλλον. Η δυνατότητα αναπαραγωγής του ιού προσφέρεται κυρίως από τα ανεμβολίαστα άτομα.Οι άνθρωποι που επιλέγουν να μην εμβολιαστούν δεν συνιστούν κίνδυνο μόνο στη δική τους υγεία. «Οι ανεμβολίαστοι είναι δυνητικά εργοστάσια μεταλλάξεων», είπε στο CNN ένας καθηγητής στο τμήμα Λοιμωδών σε πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο.
Πέρσι, ένα στέλεχος του ιού με μετάλλαξη πέρασε από την Ευρώπη στις ΗΠΑ και στη συνέχεια κυριάρχησε σε ολόκληρο τον κόσμο, υπερτερώντας του αρχικού στελέχους της Ουχάν.
Οι τελευταίες μεταλλάξεις του παθογόνου βακτηρίου του σταφυλόκοκκου είναι ανθεκτικές στην πενικιλίνη που είχε αποδειχτεί σωτήρια στην επιδημία του 1940. Σήμερα είναι ανθεκτικό και στα αντιβιωτικά.
Ο Δαρβίνος (24/11/1859) απέρριψε την έννοια του σχεδιασμού, δηλαδή ότι κάποιος σχεδίασε ένα ελέφαντα και κατόπιν τον δημιούργησε. Απέρριψε την ιδέα ότι τα είδη είναι αιώνια και αμετάβλητα και πρότεινε το μηχανισμό με τον οποίο επιτυγχάνεται η προσαρμογή και η ποικιλομορφία. Δεν υπάρχει προδιαγεγραμμένο μοντέλο για κάθε είδος.
Εξήγησε πώς εξελίσσεται η ζωή στη γη όχι όμως πώς ξεκίνησε. Χρειάζεται ένας Δημιουργός γι’ αυτό.
Ένας σοφός ιερωμένος γέροντας είπε: «εμάς μας ενδιαφέρει το γεγονός ότι ο Θεός έπλασε τον κόσμο, όχι το πώς».
