Η κ. Ολγκίν, εκπρόσωπος του Γ.Γ. του ΟΗΕ τερμάτισε προσωρινά την ανύπαρκτη και μεροληπτική συμμετοχή της στις προσπάθειες για επανέναρξη των συνομιλιών με μια απαράδεκτη εξήγηση. Άφησε τους δύο ηγέτες να προσπαθούν μόνοι τους να βγουν από το αδιέξοδο. Η ενέργειά της μοιάζει με την διάγνωση ενός γιατρού, που όταν εξετάζει ένα ασθενή με προβλήματα υγείας, αποφασίζει να τον διασωληνώσει και να τον τοποθετήσει στον αναπνευστήρα μέχρι να δει πώς θα αντιδράσει ο οργανισμός του. Και στην περίπτωση του ασθενούς, υπάρχει περίπτωση ένας δυνατός οργανισμός να αντιδράσει θετικά και να επανέλθει. Αλλά στο Κυπριακό η κ. Ολγκίν δίνει κάλυψη στην Τουρκία.
Ο ΠτΔ, της νόμιμης Κ.Δ., και ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων όμως δεν μπορούν να βγάλουν μια θετική αντίδραση και να επανέλθουν στην πενταμερή διάσκεψη και στην επανέναρξη των συνομιλίων. Βρίσκονται σε ουσιαστική διαφωνία και δεν μπορούν να προχωρήσουν. Η ελληνοκυπριακή πλευρά, δηλαδή η Κ.Δ. και η ηγεσία της για 50 χρόνια κάμνουν συνεχώς υποχωρήσεις και παραχωρήσεις, προχωρώντας προς το άγνωστο. Έχει ήδη περάσει σε πολλά σημεία την κόκκινη γραμμή. Είναι το θύμα και βιάζεται να εξεύρει μια βιώσιμη λύση, που να τερματίζει την κατοχή.
Η ηγεσία της τουρκοκυπριακής κοινότητας μένει σταθερά στην θέση, για την οποία αποφασίζει η Τουρκία. Και η Τουρκία φυσικά δεν επιδιώκει λύση που να εξασφαλίζει τα δικαιώματα και την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων, που δημογραφικά τους έχει καταστήσει μειονότητα με την μεταφορά εποίκων, περισσοτέρων από τους Τουρκοκυπρίους. Η Τουρκία ενδιαφέρεται για μια λύση που να εξυπηρετεί τα επεκτατικά της σχέδια και τους στρατηγικούς γεωπολιτικούς της στόχους, δηλαδή τον έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου και της ανατολικής Μεσογείου. Επομένως η τουρκική πλευρά δεν είναι απλά αδιάλλακτη. Είναι σταθερά προσηλωμένη σε λύση που να εξυπηρετεί τα συμφέροντά της και όχι την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων. Και φυσικά απαραίτητη προϋπόθεση για αυτήν είναι η κατάργηση της Κ.Δ., ώστε να μην μπορεί να ζητά την επέμβαση του ΟΗΕ και της Ε.Ε., όταν η Τουρκία θα επιβάλλει την θέληση της μέσω του συνιστώντος κρατιδίου. Αυτό για την Τουρκία θα αποτελεί εφαρμογή του διεθνούς δικαίου.
Ως τώρα η συμπεριφορά των εκπρόσωπων του Γ.Γ. ήταν μεροληπτική, αλλά την δικαιολογούσαν κρατώντας ουδέτερη στάση. Αντί να είναι αμερόληπτοι, ήταν μεροληπτικά ουδέτεροι. Η σημερινή εκπρόσωπος υπερέβη τα όρια στην μεροληπτική ουδετερότητα. Στην προηγούμενη επίσκεψη της στην Κύπρο δήλωσε ανερυθρίαστα, ότι το κλειδί το κρατά ο ΠτΔ. Ήταν ολοφάνερο πώς ήθελε να δηλώσει, ότι ο ΠτΔ πρέπει να αποδεχθεί την τουρκική απαίτηση, ότι η πολιτική ισότητα περιλαμβάνει και την κυριαρχική ισότητα. Έτσι θα μπορούσαν να προχωρήσουν οι συνομιλίες και να αρχίσουν διαπραγματεύσεις.
Τώρα υπερέβη και τον εαυτό της και δήλωσε ότι αποσύρεται προσωρινά και αφήνει τους δυο ηγέτες να πετύχουν πρόοδο, ώστε να ξανάρθει για να συντονίζει τις νέες υποχωρήσεις της ελληνικής πλευράς. Όπως ανέφερα και στην αρχή, αυτή η στάση μοιάζει με τη στάση ενός γιατρού, που αντί να προσφέρει θεραπευτική αγωγή στον ασθενή τον θέτει στον αναπνευστήρα, μέχρι να αντιδράσει θετικά ο οργανισμός και να αναλάβει ο γιατρός στη συνέχεια. Η θεραπευτική αγωγή είναι φυσικά οι αποφάσεις του ΟΗΕ και η απαίτηση για εφαρμογή τους και όχι τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης και η ουδετερότητα που εξισώνει θύμα και θύτη.
Η κ. Ολγκίν φαίνεται να έχει αντιληφθεί ότι η Τουρκία ενδιαφέρεται μόνο για την κατάργηση της Κ.Δ. και την κατοχύρωση των γεωπολιτικών και επεκτατικών στόχων σε βάρος της Κύπρου. Από την άλλη βλέπει ότι η Κ.Δ. ενδιαφέρεται για λύση που να διασφαλίζει τα δικαιώματα των νόμιμων κατοίκων της Κύπρου, τα ανθρώπινα δικαιώματά τους και να έχει εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου σε ολόκληρη την Κύπρο. Η Κύπρος δηλαδή να καταστεί ένα κανονικό κράτος και να συνεχίσει να είναι ισότιμο μέλος του ΟΗΕ και της Ε.Ε., ανεξάρτητα από το όνομα που θα έχει η λύση. Το σημαντικό είναι οι πρόνοιες της διακήρυξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Όμως η Τουρκία, άμα ακούει κάτι τέτοιο βγάζει σπυράκια.
Η κ. Ολγκίν, δεν μπορεί να πει αυτά τα πράγματα. Την εμποδίζει η μεροληπτική θέση της μέσης γραμμής υπέρ του ισχυρού, που έχει καταντήσει επίσημη θέση του ΟΗΕ. Έτσι προτιμά να αποσυρθεί προσωρινά, μέχρι να δει τι θα γίνει. Και ‘μεις περιμένουμε να μας σώσει το διεθνές δίκαιο, από το οποίο συνήθως απουσιάζει ο ΟΗΕ.
Κάποιοι ζητούν από τον ΠτΔ να κάμει κι άλλα βήματα για να αναγκαστούν οι Τούρκοι να προσέλθουν στις συνομιλίες για να καταργήσουμε την Κ.Δ. Εμείς μένουμε γαντζωμένοι στην τελευταία γραμμή της μακροχρόνιας μας αντίστασης, δηλαδή στην συνέχιση της Κ.Δ. Το δίκαιο της ισχύος δεν μπορεί να ανατρέψει την ισχύ του δικαίου με σύμπραξη του ΟΗΕ.
