Ο Κικέρωνας, ένας από τους πιο διάσημους ρήτορες της Ρώμης, ο οποίος διατέλεσε, για ένα μόνο χρόνο, ανθύπατος της Κύπρου, τον πρώτο αιώνα π. Χ. , σε μια επιστολή του προς τον Γάιο Σεξτίλιο Ρούφο, τον Ταμία της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ο οποίος θα επισκεπτόταν τότε την Κύπρο, του σύστηνε όλους του πολίτες της Κύπρου, και, ιδιαίτερα, τους Παφίους (M. Tullius Cicero, Epistulae ad familiares, 13.48). Τον Αντρέα Ν. Αταλιώτη, έναν από τους πιο διακεκριμένους πολίτες της Πάφου, που μας αποχαιρέτησε πριν από λίγες μέρες, τον σύστηναν και τον εμπιστεύονταν όχι μόνο οι ξένοι που επισκέπτονταν την ακριτική Πάφο, αλλά και οι ίδιοι οι συμπολίτες του. Με την ψήφο τους τον ανέδειξαν για δύο συνεχείς θητείες, 1986-1991, 1991-1997, Δήμαρχό τους. Οι σύγχρονοι δημότες της Πάφου, που δεν διαφέρουν στον χαρακτήρα από τους αρχαίους Παφίους, τους οποίους επαινούσε ο Κικέρωνας, εκτιμώντας τις ηγετικές ικανότητές του, τη μετριοφροσύνη, την ευθύτητα, την καλοκαγαθία, την ευπροσηγορία και, πάνω απ’ όλα, την τιμιότητα, αλλά και τη μεγάλη αγάπη του Αταλιώτη προς την πόλη που τον γέννησε και τον μεγάλωσε, τον τίμησαν δυο φορές με την ψήφο τους.
Οι πολίτες της Πάφου είχαν πεισθεί για τις ικανότητες του Αταλιώτη και για τις επιδεξιότητές του να προγραμματίζει και να προωθεί με επιτυχία μέχρι την ολοκλήρωσή τους, σημαντικά έργα κοινής ωφέλειας, να συνεργάζεται αρμονικά με άλλους ανθρώπους και να διευθύνει σημαντικούς οργανισμούς. Η πετυχημένη διοίκησή του της Συνεργατικής Τράπεζας της Πάφου αποτέλεσε σημαντικό παράδειγμα. Διαπίστωναν, ακόμη, πως η παρουσία του επικεφαλής συλλόγων, ομίλων, εφορειών και οργανώσεων υπήρξε ευεργετική. Ο Αταλιώτης, ως Πρόεδρος της Σχολικής Εφορείας Πάφου, ενδιαφέρθηκε για την αναβάθμιση των σχολικών εγκαταστάσεων, για τη δημιουργία νέων σχολικών μονάδων, για την εξασφάλιση κλίματος μάθησης στα σχολεία της πόλης του. Επιπρόσθετα, στη διάρκεια της προεδρίας του, ο Γυμναστικός Σύλλογος «Κόροιβος», μπορούσε να υπερηφανεύεται για τις παγκύπριες επιτυχίες των αθλητών της πόλης και επαρχίας Πάφου. Οι σημαντικές νίκες των αθλητών, και ιδιαίτερα των αθλητριών – μελών του Συλλόγου, σε Παγκύπριους Αγώνες, χάρη και στις προσπάθειες του Αταλιώτη, γέμιζαν με ενθουσιασμό τις καρδιές των συμπολιτών. Ως Πρόεδρος του Φυσιολατρικού Πνευματικού Ομίλου Πάφου, εμπλούτισε και ενίσχυσε τις δυο σημαντικές παραδοσιακές ετήσιες εκδηλώσεις, που πρόβαλλαν πολιτιστικά την πόλη του: τα Ανθεστήρια και οι Παλαμικές Γιορτές. Ήταν φανερό, πως τα κύρια ενδιαφέροντά του επικεντρώνονταν στην ενίσχυση, την ανάπτυξη και την προβολή της Παιδείας, του Πολιτισμού και του Αθλητισμού της Πάφου. Από εκεί που πέρασε άφησε τη δική του σφραγίδα και τα δικά του ευδιάκριτα αποτυπώματα.
Ως Δήμαρχος του μητροπολιτικού δήμου της Πάφου, εργάστηκε με ζήλο και αφοσίωση για την ενίσχυση του θεσμού της τοπικής αυτοδιοίκησης και για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των συμπολιτών του, με έργα. Οι προσπάθειές του για την ενίσχυση της εμπορικής και τουριστικής ανάπτυξης της πόλης του απέδωσαν καρπούς. Επιτυχημένη ήταν και η δημιουργία του Δικτύου Πάφου – Αδελφοποιημένων Πόλεων της Ελλάδας. Από τη δημιουργία έργων υποδομής μπορούν να αναφερθούν, ενδεικτικά, ο νότιος παρακαμπτήριος δρόμος, η βελτίωση και προβολή του παραλιακού μετώπου, η μετατροπή, με τη βοήθεια του Θ.Ο.Κ., του κινηματοθεάτρου «Ζήνα» σε σύγχρονο θέατρο, με τη μετονομασία του σε «Μαρκίδειο Θέατρο Πάφου». Θέλησε, με τον τρόπο αυτό να τιμήσει έναν σημαντικό άνθρωπο των Γραμμάτων και των Τεχνών, τον αείμνηστο Σωτηράκη Μαρκίδη, ο οποίος είχε προβάλει πολιτιστικά την πόλη της Πάφου, όσο λίγοι. Το τελευταίο αυτό έργο συνδέεται με το μεγάλο ενδιαφέρον, τον πραγματικό έρωτα του Αταλιώτη για τον Πολιτισμό του τόπου μας.
Η μεγάλη επιθυμία του για την ενίσχυση των Γραμμάτων και των Τεχνών στην πόλη του, για την προστασία και την προβολή της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Πάφου, τον οδήγησε στο να καταθέτει όλο το μισθό του Δημάρχου, στο Ειδικό Ταμείο του Δήμου για τον Πολιτισμό. Προσπάθησε και πέτυχε η Πάφος να ενταχθεί από τις πρώτες πόλεις της Ευρώπης, στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα της Europa Nostra. Αγωνίστηκε και στο τέλος οι προσπάθειές του στέφθηκαν με επιτυχία, και με τη στήριξη του κράτους, να δημιουργηθεί και μετέπειτα να λειτουργήσει ο θεσμός της Όπερας Πάφου. Με την καθιέρωσή του , η Πάφος τοποθετήθηκε με αξιώσεις, στον παγκόσμιο χάρτη της οπερατικής μουσικής. Στον μοναδικό σε ομορφιά χώρο της πλατείας του μεσαιωνικού κάστρου της Κάτω Πάφου, φίλοι της μουσικής από όλο τον κόσμο, παρακολουθούν αριστουργήματα του λυρικού δράματος όλων των εποχών.
Η παρουσία του Αταλιώτη επικεφαλής του Δημοτικού Συμβουλίου της Πάφου για μια δεκαετία, συνέβαλε σημαντικά στην αξιοποίηση και στην προβολή των αρχαιολογικών θησαυρών, αλλά και της ιστορίας και της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Πάφου. Ο Αντρέας Ν. Αταλιώτης, ο Άρχοντας, ο Πολίτης της Πάφου, ο οποίος δεν «οξειδώθηκε μες στη νοτιά των ανθρώπων», που έπραξε ότι μπορούσε για την Εκκλησία, την πατρίδα, τον πλησίον, αποχαιρετώντας μας, στις 25 του περασμένου μήνα, άφησε πίσω του μνήμη αγαθή και αγέραστη. Το όνομά του θα παραμείνει χαραγμένο στις καρδιές όλων όσοι γνώρισαν το ιλαρό φως της ψυχής του και στα έργα του.
