Γιορτάζουν σήμερα 9 Μαΐου οι δύο κόσμοι της Ευρώπης σε διαφορετικές και ξεχωριστές μεταξύ τους εκδηλώσεις και με διαφορετικές αφορμές, που σηματοδοτούν όμως το ίδιο ιστορικό γεγονός τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου που αιματοκύλησε την ευρωπαϊκή ήπειρο.
Από τη μια, είναι η δική μας Ευρώπη της δημοκρατίας, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της πολιτικής συνεργασίας των κρατών, όπως την περίγραψε στην ιστορική του ομιλία στο Παρίσι στις 9 Μαΐου 1950 ο Γάλλος τότε υπουργός Εξωτερικών, Ρομπέρ Σουμάν (Robert Schuman) που θεωρείται και η απαρχή της δημιουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Από την άλλη είναι η μιλιταριστική Ευρώπη της Ρωσίας των στρατιωτικών ταγμάτων που θα παρελάσουν σήμερα με …ρομποτική τελειότητα μηχανών στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας. Είναι η Ημέρα της Νίκης όπου μνημονεύεται η τελετή υπογραφής της συνθηκολόγησης της ναζιστικής Γερμανίας στις 9 Μαΐου 1945 μεταξύ ανώτατων στρατιωτικών του χιτλερικού καθεστώτος και των Συμμάχων ΕΣΣΔ, Βρετανίας, Γαλλίας και ΗΠΑ.
Βέβαια, εκείνη η Συμμαχία των δυτικών δημοκρατικών χωρών με το δικτατορικό σοβιετικό καθεστώς εναντίον του φασισμού-ναζισμού «επιβλήθηκε» από την ιστορική ανάγκη να αντιμετωπισθεί πρωταρχικά η παγκόσμια απειλή που συνιστούσε η ναζιστική παραφροσύνη. Ήταν, συνεπώς, βραχύβια η συνεργασία τους και εξελίχθηκε στον Ψυχρό Πόλεμο που κράτησε μέχρι την κατάρρευση του κομμουνιστικού μπλοκ το 1989-1990 μέσα από ειρηνικές επαναστάσεις των πολιτών των χωρών της ανατολικής Ευρώπης.
Σήμερα, θα ακουστούν μεγάλα λόγια από νοσταλγούς του σταλινισμού περί της «σύγκρουσης της συνασπισμένης δημοκρατικής κοινότητας εναντίον του φασισμού–ναζισμού». Ασφαλώς, ο σταλινισμός συγκρούστηκε και πολέμησε τον φασισμό-ναζισμό, αλλά με κανένα τρόπο δεν αποτελούσε μέρος της «συνασπισμένης δημοκρατικής κοινότητας».
Ο δικτάτορας Στάλιν, απόλυτος ηγεμόνας της Σοβιετικής Ένωσης από το 1928 μέχρι το θάνατό του το 1953, ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ να πολεμήσει τον Χίτλερ και τον ναζισμό. Ο πόλεμος ήταν επιλογή του Χίτλερ, όχι του Στάλιν, αφού τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν αιφνιδιαστικά στη Ρωσία τον Ιούνιο 1941 και μέσα σε λίγες μέρες κατέλαβαν τεράστια εδαφική έκταση, κυρίως γιατί ο σοβιετικός στρατός ήταν αποδυναμωμένος από τις σταλινικές εκκαθαρίσεις.
Στην πραγματικότητα, ο Χίτλερ επιτέθηκε στη σταλινική Ρωσία καταστρατηγώντας το κακόφημο στην παγκόσμια Ιστορία, Σύμφωνο Μη Επίθεσης που υπέγραψε με τους Σοβιετικούς τον Αύγουστο 1939 ανυπομονώντας να τους «ουδετεροποιήσει» για να μπορέσει να εισβάλει ανενόχλητος στην Πολωνία. Με την επαίσχυντη αυτή συμμαχία Στάλιν και Χίτλερ χώρισαν την ανατολική Ευρώπη σε σοβιετική και γερμανική ζώνη, με πρώτο θύμα τους την Πολωνία, που άρπαξαν από μισή.
Δεν ήταν η ανύπαρκτη «δημοκρατική» συνείδηση του Στάλιν που τον έφερε αντιμέτωπο με τον ναζισμό, αλλά η απληστία και η μεγαλομανία του Χίτλερ.
