Στην αφιλόξενη ύπαιθρο της Αμερικής του 1823, ο κυνηγός Χιου Γκλας τραυματίζεται βαριά και παλεύει να επιβιώσει με κίνητρο την εκδίκηση. Κανονικά μαζί με το πρώτο ανδρικού ο Λεονάρντο ΝτιΚάπριο έπρεπε να το πάρει και στην κατηγορία «Όσκαρ Μεγαλύτερης Ταλαιπωρίας Για Να Πάρεις Όσκαρ». Ο ταλαντούχος-πλην-οσκαρικά-άτυχος ηθοποιός τα δίνει όλα κι ακόμα περισσότερα στο βάναυσο, άγριας ομορφιάς φιλμ του Αλεχάντρο Ιναρίτου υποδυόμενος έναν ορεσίβιο του 19ου αιώνα που προσπαθεί να επιβιώσει κατά τη διάρκεια ενός σκληρού χειμώνα στα αφιλόξενα τοπία της αμερικανικής Δύσης (βασικά του Καναδά και της Αργεντινής όπου και γυρίστηκε). Το σενάριο των Ιναρίτου και Μαρκ Λ. Σμιθ αποτελεί διασκευή του μυθιστορήματος του Μάικλ Πανκ που με τη σειρά του αφηγείται την ιστορία επιβίωσης του Χιου Γκλας που έγινε θρύλος όταν του επιτέθηκε μια αρκούδα. Μιλώντας για τη διαβόητη σκηνή με την αρκούδα (όχι ΔΕΝ τον βιάζει και σταματήστε να πιστεύετε Ο,ΤΙ μαλακία εμφανιστεί στο newsfeed του FB) ό,τι και να γραφτεί ή ειπωθεί, δεν θα μπορέσει να αποδώσει πλήρως τον νατουραλισμό, τη βαναυσότητα και τον τρόμο μίας από τις αγριότερες (και αφόρητα πειστικές) σκηνές που γυρίστηκαν ποτέ. Πραγματικά είναι από εκείνες που πρέπει να τις δεις με τα ίδια σου τα μάτια για να τις πιστέψεις. Έτσι είναι όμως και το φιλμ σχεδόν στο εξαντλητικό δυομισάωρο σύνολό του. Πανέμορφο οπτικά, με φωτογραφία που κόβει την ανάσα, μια άγρια και πρωτόγονη ομορφιά που σε κάνει να μην μπορείς να ξεκολλήσεις το βλέμμα σου από την οθόνη ακόμα και στα σημεία που η πλοκή σέρνεται ή πιάνουν τους ήρωες τα υπαρξιακά τους. Και φυσικά τα βίαια ξεσπάσματα για τα οποία επίσης θα έχετε ακουστά και ναι, είναι όλα τόσο αποκρουστικά που πραγματικά αναρωτιέσαι πώς ο Ιναρίτου την έβγαλε καθαρή με τη λογοκρισία. Το «Revenant» δεν είναι εύκολη ταινία -αν το απογυμνώσεις από τη σκηνοθεσία και τα τεχνικά επιτεύγματα, είναι μια τυπική ιστορία επιβίωσης, εκδίκησης και εξιλέωσης που δεν κορυφώνεται δραματουργικά – ή τουλάχιστον δεν φτάνει σεναριακά στα δυσθεώρητα ύψη που το εκτοξεύει η σκηνοθεσία. Όμως θα εκτιμηθεί περισσότερο ως ένα ακραίο ποίημα στην ομορφιά αλλά και την αγριότητα της φύσης, ένας ύμνος στο θρίαμβο της θέλησης και της δίψας για ζωή και φυσικά ως το υπέρτατο τεστ αντοχής για έναν ηθοποιό που το Όσκαρ του άργησε τουλάχιστον μια δεκαετία. Μ.Ν.
ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ (ΗΠΑ – Χονγκ Κονγκ – Ταϊβάν, 2015)
Σκηνοθεσία: Αλεχάντρο Ιναρίτου
Παίζουν: Λεονάρντο ΝτιΚάπριο, Τομ Χάρντι, Ντόμναλ Γκλίσον
Διάρκεια: 149’
11.20 μ.μ. NOVACINEMA 2
