Ως πολίτης, αλλά κυρίως ως νέα μητέρα, προβληματίζομαι ιδιαίτερα από την ελαφρότητα με την οποία οι αρμόδιοι προσεγγίζουν κάποια θέματα που άπτονται της ασφάλειας των παιδιών. Αναφέρομαι στις διατάξεις της νέας νομοθεσίας που ψηφίστηκε τον περασμένο Ιούλιο για τη χρήση παιδικών καθισμάτων σε σχολικές εκδρομές, η οποία παρουσιάζει πολλά κενά και παραλείψεις.
Με βάση τη νομοθεσία, λοιπόν, «παιδιά ηλικίας κάτω των έξι ετών συγκρατούνται με κατάλληλο παιδικό ή ανυψωτικό κάθισμα που προσκομίζεται για κάθε παιδί από τον γονιό ή κηδεμόνα του, ενώ στην περίπτωση που δεν προσκομιστεί κατάλληλο παιδικό ή ανυψωτικό κάθισμα, το παιδί δεν θα επιτρέπεται να μεταφερθεί με το εν λόγω όχημα».
Μα, κύριε νομοθέτη θα έπρεπε να γνωρίζεις πως το παιδικό κάθισμα δεν καθορίζεται με βάση την ηλικία του παιδιού, αλλά με βάση το ύψος και το βάρος του. Και τι γίνεται αλήθεια με την περίπτωση γονιών ή κηδεμόνων που δεν έχουν αυτοκίνητο άρα ούτε και παιδικό κάθισμα, γιατί προφανώς δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να έχουν ούτε το ένα ούτε το άλλο; Θα αποκλείονται τα παιδιά τους από τις σχολικές εκδρομές; Λίγη σοβαρότητα νομίζω δεν βλάπτει.
Π.Χ.
