Τις προσπάθειες απαγόρευσης των βιομετρικών τεχνολογιών στην ΕΕ, ιδιαίτερα της αναγνώρισης προσώπου, αποκαλύπτει μέσα από νέες και δια-μεσικές τεχνικές η έκθεση με τίτλο «Veiling Identities: Resisting Recognition», που φιλοξενεί από τις 9 Ιανουαρίου το NeMe στη Λεμεσό.
Την επιμελείται ο Γιάννης Κολακίδης με συντονίστρια την Ελέν Μπλακ και συμμετέχουν οι διεθνείς καλλιτέχνες Φράνσις Χάνγκερ, Σόφι Καν, Άισλινγκ Φέλαν και Πολ Βανούς.
Η έκθεση πραγματεύεται ζωτικά ζητήματα σχετικά με τα ανθρωπομετρικά μοναδικά αναγνωριστικά, κοινώς γνωστά ως βιομετρικά αναγνωριστικά και την εισβολή τους στην καθημερινή μας ζωή. Θα παρουσιάσει σημαντικά έργα που δημιουργήθηκαν για το θέμα.
Οι ψευδοεπιστήμες των ανθρωπομετρικών μοναδικών αναγνωριστικών (ΑΜΑ), αλλιώς γνωστά ως βιομετρικά αναγνωριστικά, έχουν βαθιές ρίζες στο ευγονικό κίνημα του 18ου και 19ου αιώνα, στη φυσιογνωμία, και αργότερα στη φρενολογία, οι οποίες αναπτύχθηκαν για τη φυλετικοποίηση της ανθρωπότητας, τη διατήρηση της δουλείας, και την υποταγή των ανθρώπων στις αποικίες ή στις φυλακές. Η φυσιογνωμία υπέθετε λανθασμένα ότι ο χαρακτήρας ή η προσωπικότητα του ατόμου μπορούσε να προκύψει από την εξωτερική του εμφάνιση- ιδιαίτερα από το πρόσωπο.
Η φρενολογία θεωρούσε ότι το σχήμα του κρανίου ήταν μια αντανάκλαση του εγκεφάλου κι ότι μπορούσε να μελετηθεί για να προβλεφθούν συμπεριφορές όπως η κλίση την ποίηση και την καλοσύνη, ή επίσης τη κλοπή και το έγκλημα. Το ευγονικό κίνημα ήταν ένα σύνολο πεποιθήσεων και πρακτικών που αποσκοπούσαν στη «βελτίωση» της γενετικής ποιότητας του ανθρώπινου πληθυσμού.
Όλοι υποστήριζαν την επιλεκτική αναπαραγωγή για τη «βελτίωση» της ανθρώπινης φυλής. Οι πεποιθήσεις αυτές υιοθετήθηκαν τελικά από τους Ναζί και οδήγησαν στο ολοκαύτωμα αλλά και σε πολλά ρατσιστικά προβλήματα που μας ταλανίζουν σήμερα. Άλλες τεχνικές που χρησιμοποιούνται σήμερα για την ταυτοποίηση είναι η αναγνώριση της ίριδας, η αναγνώριση προσώπου, τα δακτυλικά αποτυπώματα, και το DNA.
Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι καμιά από τις ανθρωπομετρικές τεχνικές μοναδικής αναγνώρισης δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι πράγματι παράγει μοναδικά αποτελέσματα.
Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες
- Η πρακτική του Γερμανού καλλιτέχνη Φράνσις Χάνγκερ συνδυάζει καλλιτεχνική έρευνα και θεωρία των μέσων με εγκαταστάσεις, παραστάσεις, ραδιοφωνικά έργα και διαδικτυακή τέχνη, εξερευνώντας τρόπους αφήγησης στον ψηφιακό και φυσικό χώρο.
- Η Αυστραλή ψηφιακή καλλιτέχνης και γλύπτρια Σόφι Καν, προτείνει έργα που αναδεικνύουν την αδυναμία της τεχνολογίας να συλλάβει την ασταθή ανθρώπινη μορφή. Μεγάλωσε στη Μελβούρνη και σήμερα ζει και εργάζεται στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης.
- Η Ιρλανδή πολυεπιστημονική καλλιτέχνης Άισλινγκ Φέλαν διερευνά ψηφιακές αναπαραστάσεις, υποθετικά μελλοντικά σενάρια και τις αλληλεπιδράσεις ανθρώπου-μηχανής, συνδέοντας τεχνολογία, φαντασία και ανθρωπινότητα.
- Ο Αμερικανός καλλιτέχνης Πολ Βανούς, ιδρυτής του Κέντρου Coalesce για τη Βιολογική Τέχνη στο Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο χρησιμοποιεί τεχνικές μοριακής βιολογίας για να αμφισβητήσει καθιερωμένες αντιλήψεις για ατομική, φυλετική και εθνική ταυτότητα, εξετάζοντας την πολιτισμική εξουσία του DNA.
Το Σάββατο 10 Ιανουαρίου στις 7 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί σεμινάριο στο οποίο οι Σόφι Καν, Άισλινγκ Φέλαν και Πολ Βανούς θα εξερευνήσουν την απεικόνιση, την ταυτότητα και την επιστήμη και θα αμφισβητήσουν τις αντιλήψεις μας σχετικά με την ακρίβεια των βιομετρικών αναγνωριστικών στοιχείων.
Πού και πότε
- Λεμεσός, NeMe. Εγκαίνια: Παρασκευή 9 Ιανουαρίου, 7μ.μ. Διάρκεια: μέχρι 6 Φεβρουαρίου (Τρίτη- Παρασκευή 5.30- 8.30μ.μ.)
