Η ομαδική έκθεση «Power Lines», που παρουσιάζεται από τις 9 Οκτωβρίου στο NeMe στη Λεμεσό εξετάζει τις επιπτώσεις των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στα τοπία, τις κοινότητες και τους τρόπους ζωής, θέτοντας δύσκολα ερωτήματα για το πραγματικό κόστος της «πράσινης» μετάβασης.
Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παρουσιάζονται συχνά ως η αυτονόητη λύση απέναντι στην κλιματική κρίση και την εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Τι συμβαίνει όμως όταν η μετάβαση στην «πράσινη ενέργεια» έχει και αυτή περιβαλλοντικό, κοινωνικό και πολιτικό κόστος;
Η ομαδική έκθεση «Power Lines», επιχειρεί να εξετάσει ακριβώς αυτή την αντίφαση, μέσα από έργα καλλιτεχνών που διερευνούν τις επιπτώσεις των ενεργειακών υποδομών στα τοπία, τις κοινότητες και την καθημερινή ζωή.
Την επιμελείται η κριτικός τέχνης Ρεζίν Ντεμπατί (Régine Debatty), με τη συμμετοχή των Lisa Barnard, Disnovation.org, LOW←TECH MAGAZINE, Solar Protocol και Suohpanterror.
Η έκθεση δεν αμφισβητεί την ανάγκη της ενεργειακής μετάβασης, αλλά θέτει υπό εξέταση τον τρόπο με τον οποίο αυτή πραγματοποιείται. Οι ανεμογεννήτριες αλλάζουν το τοπίο, τα ηλιακά πάνελ απαιτούν πρώτες ύλες και παραγωγικές αλυσίδες σε παγκόσμια κλίμακα, τα υδροηλεκτρικά έργα επηρεάζουν τους οικοτόπους των ποταμών, ενώ ακόμη και το βιοαέριο έχει τις δικές του περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Η «πράσινη ενέργεια», όπως υποστηρίζει η έκθεση, δεν είναι μια τέλεια λύση, αλλά μέρος μιας πολύ πιο σύνθετης συζήτησης.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η ένταση ανάμεσα στις μεγάλες υποδομές ανανεώσιμης ενέργειας και στις τοπικές κοινότητες που επηρεάζονται άμεσα από αυτές. Έργα της έκθεσης εξετάζουν περιπτώσεις ανεμογεννητριών, γεωθερμικών εγκαταστάσεων και άλλων μεγάλης κλίμακας ενεργειακών υποδομών, ενώ άλλα επιχειρούν να φανταστούν διαφορετικά μοντέλα βιώσιμης ζωής, αμφισβητώντας την αδιάκοπη ανάγκη για ανάπτυξη και κατανάλωση.
Η «Power Lines» τοποθετεί έτσι την ενεργειακή μετάβαση μέσα σε ένα ευρύτερο κοινωνικό και οικονομικό πλαίσιο. Η πράσινη τεχνολογική καινοτομία, υποστηρίζει η έκθεση, δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την ανάγκη περιορισμού της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας και από τις πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές που απαιτούνται για ένα πραγματικά βιώσιμο μέλλον.
Κεντρικό ερώτημα γίνεται επομένως το ποιος πληρώνει το τίμημα της μετάβασης. Ποιοι επωμίζονται το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος των νέων ενεργειακών υποδομών; Ποιες μορφές γνώσης μπορούν να επηρεάσουν τις αποφάσεις για το ενεργειακό μέλλον; Και είναι πράγματι αναπόφευκτο να βρίσκονται η οικονομική ανάπτυξη και η προστασία του κλίματος σε διαρκή σύγκρουση;
Τα σεμινάρια
Παράλληλα με την έκθεση θα πραγματοποιηθούν δύο σεμινάρια. Το πρώτο, «Bringing Energy Down to Earth», στις 12 Οκτωβρίου στις 7μ.μ., θα εξετάσει μέσα από τρεις γεωγραφικά διαφορετικές περιπτώσεις —την Εξτρεμαδούρα της Ισπανίας, τα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν και τη Σάπμι, την παραδοσιακή περιοχή των Σάμι στη βόρεια Ευρώπη— τις μορφές «πράσινης αποικιοκρατίας» και τον τρόπο με τον οποίο ενεργειακά έργα αναδιαμορφώνουν εδάφη, ηχοτοπία και κοινότητες. Συμμετέχουν η επιμελήτρια Ρεζίν Ντεμπατί, ο Νικολά Μεγκρέ των DISNOVATION.ORG και η καλλιτέχνις και σχεδιάστρια Μαρί Βερντέιγ.
Το δεύτερο σεμινάριο, στις 23 Οκτωβρίου στις 7μ.μ., με τον κοινωνιολόγο Λέανδρο Σαββίδη, εστιάζει στη Λεμεσό και στο αφήγημα της «έξυπνης πόλης». Η εισήγηση εξετάζει την εικόνα της Λεμεσού ως «έξυπνης και κλιματικά ουδέτερης πόλης έως το 2030» σε αντιπαράθεση με ζητήματα όπως η στεγαστική κρίση, η εξάρτηση από το αυτοκίνητο, η κοινωνική ανισότητα και οι περιβαλλοντικές πιέσεις.
Πού και πότε
- Λεμεσός, NeMe. Εγκαίνια: 9 Οκτωβρίου, 5-9μ.μ. στο πλαίσιο του Limassol Art Walks (10–11 Οκτωβρίου 11π.μ.- 6μ.μ.). Διάρκεια: μέχρι 6 Νοεμβρίου (Τρίτη–Παρασκευή, 5.30-8.30μ.μ.
