Το πουλάρι αφηνίασε και ο βοηθός κτηνίατρου έχασε το μάτι του – Τι αποφάσισε το Δικαστήριο

Σφραγίστηκαν από το Εφετείο οι αποζημιώσεις σε έναν βοηθό κτηνίατρου, ο οποίος έχασε το ένα του μάτι μετά από λάκτισμα πουλαριού κατά τη διαδικασία εμφύτευσης microchip. Το Επαρχιακό Δικαστήριο στη Λευκωσία είχε επιδικάσει στον τραυματία αποζημιώσεις €100.000 για την απώλεια της όρασής του από το ένα μάτι και για απώλεια εισοδημάτων, αφού οι επιλογές εργασίας του είναι περιορισμένες.

Το πρωτόδικο δικαστήριο βρήκε πως για τον τραυματισμό ευθυνόταν αποκλειστικά η Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου, η οποία αμφισβήτησε την απόφαση τόσο για την ευθύνη, όσο και για το ύψος των αποζημιώσεων στο Εφετείο.

Το περιστατικό συνέβη στις 28.4.2006, σε φάρμα στους Αγίους Τριμιθιάς, με τον εφεσίβλητο να εργοδοτείται ως βοηθός κτηνιάτρου στην Ιπποδρομιακή Αρχή. Την ημέρα εκείνη πήγαν στη φάρμα με σκοπό την εμφύτευση μικροπλακιδίου σε νεαρά πουλάρια με τη μέθοδο ένεσης, μαζί με τον κτηνίατρο που εργοδοτούσε η Αρχή. Σύμφωνα με τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, η κτηνιατρική πράξη εμφύτευσης, όπως καθορίσθηκε από τον κτηνίατρο, είχε ως εξής: Αρχικά γινόταν ακινητοποίηση του πουλαριού, δηλαδή ο ιδιοκτήτης της φάρμας κρατούσε το πουλάρι από τα δύο αυτιά, ευρισκόμενος μπροστά από το ζώο και ο βοηθός κτηνιάτρου κρατούσε από την ουρά το πουλάρι, ευρισκόμενος αριστερά στο πλάι του ζώου.

Μετά την ακινητοποίηση με τον πιο πάνω τρόπο, ο κτηνίατρος τοποθετούσε το ενέσιμο μικροπλακίδιο αριστερά στο λαιμό του πουλαριού, ευρισκόμενος στην αριστερή πλευρά του ζώου. Με τον πιο πάνω τρόπο εμφυτεύθηκαν τρία μικροπλακίδια σε πουλάρια εκείνης της φάρμας και, κατά την εμφύτευση στο τέταρτο πουλάρι, επεσυνέβη το επίδικο ατύχημα.

Συγκεκριμένα, κατά τον χρόνο που ο κτηνίατρος τοποθετούσε με σύριγγα το μικροπλακίδιο στο λαιμό του τέταρτου πουλαριού, αυτό ξαφνικά αντέδρασε ανεξέλεγκτα, κατεβάζοντας απότομα το κεφάλι, με αποτέλεσμα τα αυτιά του να ξεφύγουν από τα χέρια του ιδιοκτήτη της φάρμας. Στη συνέχεια, το πουλάρι μετακινήθηκε προς τα εμπρός και λάκτισε με τα πισινά του πόδια τον εφεσίβλητο, χτυπώντας τον στον δεξιό οφθαλμό. Το συμβάν έγινε σε κλάσματα δευτερολέπτου και ο εφεσίβλητος δεν είχε τη δυνατότητα να αντιδράσει. Στην απόφαση σημειώνεται ότι κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εμφύτευσης τοποθετήθηκε στη μητέρα του πουλαριού χαλινάρι και αυτή αφέθηκε ελεύθερη να γυροφέρνει στον χώρο. Ήταν αναστατωμένη και χλιμίντριζε γύρω από το πουλάρι.

Το Εφετείο (δικαστές Κ. Σταματίου, Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου και Α. Δαυίδ) διαπίστωσε ότι η υποχρέωση του εργοδότη, ως προκύπτει από την πιο πάνω νομολογία, επιβάλλει τη λήψη κάθε προφύλαξης που, κατά λογική πρόβλεψη, μπορεί να εκθέσει την ασφάλεια του εργοδοτούμενου σε κίνδυνο. Ο κάθε εργοδότης έχει υποχρέωση έναντι των εργοδοτουμένων του να παράσχει ασφαλές σύστημα διεξαγωγής εργασίας. Η αφηνίαση ενός αλόγου είναι πάντοτε προβλεπτή και θα πρέπει να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα, επισημαίνεται. Όπως σημειώνεται στην απόφαση του Εφετείου, το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε ότι η Ιπποδρομιακή Αρχή παρέλειψε να προμηθεύσει τον εφεσίβλητο με κατάλληλο εξοπλισμό και ειδικό κράνος για να διεξάγει την εργασία του με ασφάλεια, θέση με την οποία διαφωνεί η Αρχή. Συμφώνησε επίσης με το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι δεν εντοπίζεται, ούτε από τα περιστατικά της υπόθεσης, αλλά ούτε και από την υπεράσπιση, ότι ο εφεσίβλητος θα μπορούσε να λάβει εύλογα μέτρα προφύλαξης, τα οποία δεν πήρε, προκειμένου να αποφύγει το ατύχημα.

Επίσης οι τρεις δικαστές συμφώνησαν πως το νεαρό της ηλικίας του εφεσίβλητου, η σοβαρότητα των τραυματισμών και οι μόνιμες επιπτώσεις που αυτές είχαν, όχι μόνο στην υγεία του, αλλά και στις δυνατότητες εργοδότησής του, σε συνδυασμό με την περιορισμένη μόρφωση του εφεσίβλητου, οι επιλογές εργοδότησής του περιορίζονταν έτι περισσότερο, καταδεικνύοντας την ορθότητα της προσέγγισης του Δικαστηρίου όσον αφορά το ύψος των αποζημιώσεων για απώλεια της εισοδηματικής του ικανότητας. Μετά τη διαπίστωση αυτή έκρινε ως ορθές τις αποζημιώσεις που επιδικάστηκαν πρωτόδικα.