Με τα λιγοστά υπάρχοντά τους, όσα πρόλαβαν δηλαδή να μαζέψουν μέσα στον πανικό και την σύγχυση που επικράτησε, 25 κάτοικοι της κοινότητας Ακρωτηρίου, βρήκαν καταφύγιο στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου των Σπηλαίων, στην Ερήμη. Ένα μοναστήρι που σε κάνει να γαληνεύεις. Εκεί όπου η ψυχή βρίσκει παρηγοριά, γονείς και παιδιά έσπευσαν να περάσουν το πρώτο βράδυ μετά την υποχρεωτική εκκένωση του Ακρωτηρίου, ύστερα και από την αναχαίτιση των δύο drone από μαχητικά αεροσκάφη των Βάσεων χθες το μεσημέρι.
Το philenews μετέβη στο μοναστήρι, όπου αρχικά μας μίλησε ο Αρχιμανδρίτης, Δημητριανός. Όπως μας ανέφερε, υπάρχει δυνατότητα να φιλοξενηθούν ακόμη λίγες οικογένειες.
«Μας ζήτησαν χθες από το Δημαρχείο βοήθεια την ώρα που γινόταν η εκκένωση, αν μπορούμε να φιλοξενήσουμε κόσμο. Αμέσως επικοινωνήσαμε με τον Μητροπολίτη Αθανάσιο, ο οποίος μας έδωσε την ευλογία του να προσφέρουμε όποιο χώρο διαθέτουμε. Από προχθές, έρχονται συνεχώς οικογένειες. Έχουν έρθει τουλάχιστον 25 άτομα. Κάθε οικογένεια μένει σε ξεχωριστό δωμάτιο. Έφεραν μαζί τους και τρόφιμα για να περάσουν τις πρώτες ημέρες», υπογράμμισε, σημειώνοντας ότι υπάρχει η δυνατότητα φιλοξενίας για ακόμη μερικές οικογένειες.
Οι κάτοικοι έφυγαν με ελάχιστα ρούχα, καθώς με το που ήχησαν οι σειρήνες έπρεπε να εγκαταλείψουν άμεσα την κοινότητά τους. Αρχικά μεταφέρθηκαν στο σχολείο της Ερήμης, ωστόσο, μετά από συνεννόηση με τις τοπικές Αρχές, βρήκαν τελικά καταφύγιο στη Μονή Αγίου Γεωργίου των Σπηλαίων. Όπως είναι γνωστό, στην περιοχή του Ακρωτηρίου δεν υπάρχει καταφύγιο, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους χωρίς καμία εναλλακτική. Κάποιοι κατέφυγαν σε συγγενικά πρόσωπα, άλλοι παρέμειναν στο σχολείο της Ερήμης, ενώ οι πιο ευάλωτες ομάδες και οικογένειες με παιδιά μεταφέρθηκαν σε ξενοδοχεία για μεγαλύτερη ασφάλεια και καλύτερες συνθήκες φιλοξενίας.
Κατά την επίσκεψή μας στο μοναστήρι, εντοπίσαμε την κ. Δοξούλα με τον σύζυγό της. Από τους ελάχιστους που βρίσκονταν εκεί μαζί με κάποιες γυναίκες και παιδιά, καθώς οι υπόλοιποι είχαν μεταβεί στις εργασίες τους.
«Είμαστε εδώ από προχθές το απόγευμα. Μας πήγαν πρώτα στο σχολείο της Ερήμης και μετά μας έφεραν εδώ. Είχε λίγο κρύο, αλλά εδώ είναι πολύ καλά», μας ανέφερε. Η ίδια υποστήριξε ότι δεν φοβήθηκε όταν ήχησαν οι σειρήνες. «Περιμένουμε να μας πουν πότε θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε στα σπίτια μας. Αφήσαμε πίσω τα περισσότερα πράγματά μας. «Πήραμε μόνο τα απολύτως απαραίτητα», μας είπε, με φωνή που πρόδιδε την αγωνία για να επιστρέψει ξανά στο σπίτι της, την κουζίνα της, στο νοικοκυριό της, στις μικρές καθημερινές συνήθειες.
Η κ. Δοξούλα μάς έδειξε το δωμάτιο στο οποίο διαμένουν στο μοναστήρι. Δύο απλά κρεβάτια, μια ντουλάπα και τα απαραίτητα. Στη συνέχεια μας ξενάγησε στους χώρους της Μονής, την τραπεζαρία, την κουζίνα, εκεί όπου, μέσα στη σιωπή και την προσευχή, αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούν να κρατηθούν όρθιοι, μετρώντας τις ώρες μέχρι να μπορέσουν να επιστρέψουν στα σπίτια και στη ζωή που άφησαν πίσω τους.
Κανείς δεν γνωρίζει πόσο θα διαρκέσει αυτή η δοκιμασία. Προς το παρόν, παραμένει σε ισχύ η οδηγία για υποχρεωτική εκκένωση της περιοχής του Ακρωτηρίου, με τις Αρχές να καλούν τους κατοίκους να αποφύγουν την παραμονή τους εκεί για λόγους ασφαλείας.
Όλοι, όμως, μοιράζονται την ίδια αγωνία και την ίδια ελπίδα. Ότι σύντομα θα επιστρέψουν στα σπίτια τους, στην καθημερινότητά τους, εκεί όπου πραγματικά ανήκουν. Μέχρι τότε, η Μονή δεν είναι απλώς ένας χώρος φιλοξενίας αλλά και ένας χώρος ασφάλειας, με την ευχή όλων όλο αυτό το κακό να τελειώσει το συντομότερο δυνατό.
