Ο Μ. Χριστοφίδης, ως Ενεργός Πολίτης, εκφράζει τις θέσεις του για το τι θα έκανε στην περίπτωση που αυτός ήταν Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Αν ήμουν Πρόεδρος θα προσελάμβανα 100 Κύπριους ανέργους φυσικούς και ηλεκτρονικούς μηχανικούς σε εργαστήρια για έρευνα /μελέτες ηλεκτρονικού πολέμου ώστε τα αεροπλάνα και τα πλοία των Τούρκων να μπλοκάρονται με ηλεκτρονικά μέσα μόλις ξεκινούν από Τουρκία.
Με συνομιλίες δικοινοτικού τύπου Αναστασιάδη/Ακιντζί εξυπηρετούμε την Τουρκία να παίζει τα παιχνίδια της στην περιοχή και να μας περιπαίζει. Πότε επιτέλους θα το καταλάβουμε. Επισης πότε θα καταλάβουμε ότι η ΕΕ είναι αδύναμη και τα ΗΕ μόνο θεωρία και όχι πράξη και άρα πρέπει να αναθεωρήσουμε εκ θεμελίων την πολιτική και διπλωματία μας. Η Ελλάδα και η ΚΔ υποστηρίζουν, λανθασμένα, την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και δεν έχουν καταλάβει ότι η Τουρκία ενδιαφέρεται μόνο για Ειδική Σχέση γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι αδύνατον να γίνει πλήρες μέλος, άρα εμείς πρέπει να εμποδίζουμε και αυτή την προοπτική μέχρι να αλλάξει εάν ποτέ είναι δυνατόν.
Τέλος, πότε θα καταλάβουμε ότι η Τουρκία δεν θέλει σωστή λύση διότι το πλάνο της είναι η σταδιακή προσάρτηση και εναλλακτικά ως προτεραιότητα η λύση ΔΔΟ με τουρκικό περιεχόμενο για να ελέγχει όλη την Κύπρο μεσω των Τ/κ ή των εποίκων, αφού αυτοί είναι η πλειοψηφία στο βορρά και αφού δεχτήκαμε το 2004 να ψηφίσουν ως Τ/κ.
Οι ταχύτατα εναλλασσόμενες γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή μας και αρκετά κοιτάσματα ΦΑ στην ΑΟΖ μας πιστεύω θα μας βοηθήσουν να λύσουμε σωστά το Κυπριακό γι’ αυτό δεν πρέπει να βιαστούμε σε κινήσεις που θα μας κάμουν να υποχωρήσουμε χάρη των συνομιλιών στις απαράδεκτες θέσεις του Ακιντζί που είναι οι θέσεις της Τουρκίας και όχι των Τ/κ.
Αν ήμουν Πρόεδρος θα επέμενα στον ΟΗΕ οποιαδήποτε νέα έναρξη διαπραγματεύσεων να γίνεται μεταξύ της ΚΔ και των Τ/κ και όχι μεταξύ δυο ηγετών για μετατροπή του Συντάγματος και σε συνομιλίες της ΚΔ με τις Εγγυήτριες χώρες για την κατάργηση της Συνθήκης Εγγυήσεων και με την Τουρκία για απόσυρση του τουρκικού στρατού. Το «Σχεδόν» Ομοσπονδιακό Σύνταγμα του 1960 δεν λειτούργησε λόγω των ΤΚ βέτο και της Τουρκανταρσίας του 1963/64, άρα απαιτείται «Γνήσιο Ομοσπονδιακό».
Αν ήμουν Πρόεδρος θα έβαζα τέλος στο «καλό παιδί» και αρχή διεκδίκησης με το να δηλώσω στον ΓΓ του ΟΗΕ ότι δεν δέχομαι τη θέση του «να συμφωνήσουν πρώτα οι δυο ηγέτες και μετά να επέμβει» και θα του υπεδείκνυα ότι έχει εντολή από το ΣΑ για τις καλές του υπηρεσίες για λύση του Κυπριακού και ότι είναι καθήκον του να ενεργεί με βάση τις αρχές των ΗΕ και των σχετικών κεφαλαίων 6 και 7 στα θέματα διενέξεων μεταξύ των κρατών μελών. Φαίνεται όμως ότι με τη στάση του ο ΓΓ θεωρεί (λανθασμένα και με τη δίκη μας ανοχή) ότι η διένεξη είναι μεταξύ των δυο κοινοτήτων και αυτή η λανθασμένη στάση του είναι που τον κάμνει να μην παίρνει πρωτοβουλίες και να στέλνει την μπάλα στους δυο ηγέτες.
Αν ήμουν Πρόεδρος θα επέμενα στο θέμα Εισβολή/ Κατοχή και θα προσπαθούσα επιστροφή των Τ/κ στη νόμιμη ΚΔ και μετατροπή του Συντάγματος σε ομόσπονδο πολυπεριφερειακό (π.χ. 2 – 3 περιφέρειες και 2 – 3 καντόνια) για να είναι η ΚΔ «κανονικό κράτος», όπως είπε ο ΓΓ Γκιουτέρες και συνέχιση της ΚΔ και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τις αρχές του ΟΗΕ και ΕΕ και βάση άλλα ομόσπονδα συντάγματα.
Απόδειξη άμεσης ανάγκης νέας πλεύσης, ως ανωτέρω, στο Κυπριακό είναι και το αποτέλεσμα του περιβόητου δείπνου με τον Ακιντζί «Αποκλειστικό Αντιπρόσωπο της Τουρκίας» και όχι Ηγέτη των Τ/Κυπρίων.
Έχουμε το θάρρος να κάμουμε 180 μοίρες στροφή στο Κυπριακό; Ελπίζω αλλά το αμφιβάλλω διότι κάποιοι «Μεγάλοι» πολιτικοί μας φαίνεται να ζουν σε άλλο πλανήτη, επιμένοντας σε δικοινοτική διαφορά ενώ στην πραγματικότητα ολοφάνερα η διαφορά είναι και ήταν πάντα Διακρατική (Τουρκία/ΚΔ).
Τώρα πρέπει όλοι να παραδεχτούμε ότι η ΔΔΟ (μετά από 44 χρόνια) πέθανε στο Κρανς Μοντανά και επομένως χρειάζεται νέος Στόχος και τακτική με νέα απόφαση του Εθνικού (δεν υπάρχει έθνος στην Κύπρο) Συμβουλίου μετονομαζομενο σε Συμβούλιο Κρατικής Ασφάλειας. Πολύ δύσκολο εγχείρημα με οκτώ κόμματα και οκτώ διαφορετικές θέσεις, όμως επιβάλλεται να γίνει προσπάθεια από τον Πρόεδρο της ΚΔ.
Είναι καιρός να πούμε τα σύκα – σύκα και τη σκάφη – σκάφη!
