Ο Κυριάκος Πολυκάρπου, περιγράφει ένα αληθινό γεγονός.
Πήγε στο γιατρό. Της είπε «γαστρεντερίτιδα», να πάρεις «τακαμέτ» και σ’ ένα μήνα θα είσαι περδίκι. Πέρασε ο μήνας, αλλά περδίκι δεν έγινε.
Πήγε σ’ άλλο γιατρό. «Έλκος» αποφάνθηκε. Μα, ο άλλος μου είπε γαστρεντερίτιδα, είπε η γυναίκα. Έλκος, επέμενε ο γιατρός κι αν δεν είναι έλκος, εγώ σκίζω το πτυχίο μου. Πάρε αυτά τα χάπια, κάνε αυτή τη δίαιτα και σ’ ένα μήνα θα ’σαι μια χαρά.
Πέρασε ο μήνας και μια χαρά δεν έγινε. Κατέβηκε στην πρωτεύουσα. Ο κάθε γιατρός με τη διάγνωσή του. «Είναι νευρικό», «είναι από το άγχος», «δεν έχεις τίποτα, να προσέξεις τη δίαιτά σου» κ.λπ.
Κι όλοι έσκιζαν τα πτυχία τους αν δεν έπασχε απ’ αυτό που «διέγνωσαν». Η γυναίκα πέθανε ύστερα από έξι μήνες από καρκίνο στον οισοφάγο. ΚΑΝΕΝΑΣ γιατρός, όμως, δεν έσκισε το πτυχίο του…!
