Ο Πανίκος Νεοκλέους (συγγραφέας-ερευνητής) σχολιάζει τις προκλητικές δηλώσεις του Τ/κ δολοφόνου Γιανακραλί Τουρκούτ.
Δικαιολογημένος απόλυτα ο σάλος που δημιουργήθηκε από τις πρόσφατες προκλητικές και κυνικές δηλώσεις του Τ/κ δολοφόνου Γιανακραλί Τουρκούτ. 44 χρόνια μετά και σε αυτή την ηλικία να δηλώνει περήφανος για τα δεκάδες εγκλήματα που διέπραξε σε βάρος αθώων και άοπλων Ε/κ. Μόνο ένα ανθρωπόμορφο τέρας μπορεί να συμπεριφερθεί με αυτόν τον τρόπο και μάλιστα να είναι περήφανος ακόμα και σήμερα για ό,τι έκανε. Πιστεύω ακράδαντα ότι ο Τουρκούτ δεν είναι ο μοναδικός θρασύτατος εγκληματίας μεταξύ των Τ/κ και των Τούρκων εισβολέων. Παρόμοια εγκλήματα έγιναν και σε άλλες περιοχές από αυτές που ο ίδιος αναφέρει, όπως στο Παλαίκυθρο, στην Άσσια και αλλού.
Χωρίς να θέλω ποσώς να δικαιολογήσω τις πράξεις αυτού του τέρατος, παρόμοιοι εγκληματίες κυκλοφορούν και μεταξύ μας στην ε/κ κοινότητα με τις ευλογίες των εκάστοτε κυβερνήσεων, της Αστυνομίας και άλλων. Θα σταθώ στα δυο σοβαρότερα από τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από Ε/κ τέρατα και τα οποία τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια είναι γνωστά, χωρίς κανένας να τιμωρηθεί.
Αναφέρομαι στα φοβερά εγκλήματα που διαπράχτηκαν στη Μάραθα, Αλόγα και Σανταλιάρη και σε αυτό των 84 ανθρώπων από την Τόχνη.
Με την ευκαιρία της έρευνας που έκανα για τη συγγραφή των βιβλίων μου «ΑΓΝΟΗΘΕΝΤΕΣ 1974» και ΜΝΗΜΕΣ, για το φοβερό έγκλημα στην περιοχή της Μάραθας (δολοφονήθηκαν βάρβαρα 129 γυναίκες και παιδιά), μου παραδόθηκε κατάλογος 30 Ε/κ δολοφόνων, μεταξύ των οποίων καθηγητής Θεολογίας, γιος παπά, κοινοτάρχης, αστυνομικοί και άλλοι. Ο κατάλογος αυτός παραδόθηκε από Ε/κ αυτόπτη μάρτυρα (τον Τ. Φ.) σε Τουρκοκύπριους και παραδόθηκε από Τ/κ σε μένα, στην παρουσία του φίλου μου Σερχάν Γκαζίογλου.
Μπορεί οι δικοί μας εγκληματίες να μη βγήκαν στην τηλεόραση και να μη δήλωσαν με περηφάνια τα τόσα εγκλήματά τους σε βάρος γυναικών και βρεφών, όμως δεν ήταν λίγες οι φορές που δήλωσαν περήφανοι σε γνωστούς και φίλους τους.
Αν και γνωστοί στις κυπριακές Αρχές οι δολοφόνοι, αμέσως μετά την κυκλοφορία του βιβλίου μου ΜΝΗΜΕΣ, με κάλεσαν στο Αρχηγείο δυο αστυνομικοί (ο Ν. Κ. και η Π. Ι), δήθεν για να τους δώσω περισσότερες πληροφορίες. Από την πρώτη στιγμή όμως αντιλήφθηκα τον πραγματικό λόγο που δεν ήταν άλλος από τον εκφοβισμό μου για να σταματήσω να «σκαλίζω» και να ερευνώ. Λίγο πριν φύγω μάλιστα μου δήλωσαν ότι η μαζική εκείνη δολοφονία ήταν προβοκάτσια των Τούρκων και ότι τα γυναικόπαιδα τα δολοφόνησαν οι ίδιοι.
Επιγραμματικά τη δολοφονία των 129 γυναικόπαιδων την είδε Ε/κ κάτοικος (Τ. Φ) της περιοχής, ο οποίος διέθετε μάντρα δίπλα από τον σκουπιδότοπο όπου δολοφονήθηκε η πλειοψηφία των Τ/κ. Ως κάτοικος της περιοχής γνώριζε τους δολοφόνους. Γνωστοί είναι και οι δολοφόνοι των 84 αθώων ανθρώπων από την Τόχνη.
Τα ερωτήματα που τίθενται είναι:
1. Εγώ κάνοντας μια απλή έρευνα για τη συγγραφή ενός βιβλίου εξασφάλισα έναν τέτοιον κατάλογο, ενώ η Πολιτεία και η Αστυνομία αγνοούσε ακόμα και την ύπαρξή του;
2. Ο Ε/κ αυτόπτης μάρτυρας Τ.Φ, όπως και ο Τ/κ ο οποίος έδωσε σε μένα τον κατάλογο, σήμερα δεν βρίσκονται στη ζωή. Όπως και στην περίπτωση του φακέλου της Κύπρου, έτσι και στην περίπτωση των εγκληματιών, η δική μας πλευρά περιμένει να φύγουν από τη ζωή όλοι οι μάρτυρες; Τότε ας σταματήσουν να σχίζουν τα ιμάτιά τους τόσο για τα εγκλήματα όσο και για τις δηλώσεις του Τ/κ Τουρκούτ Γιανακραλί. Παρόμοιοι εγκληματίες, γνωστοί στις Αρχές, υπάρχουν και μεταξύ των Ε/κ και όμως κανένας δεν τιμωρήθηκε. Τώρα θα μου πείτε: Αν δεν τιμωρήθηκε μέχρι σήμερα κανένας για τη μεγαλύτερη προδοσία στη σύγχρονη ιστορία του Ελληνισμού, τι να περιμένουμε;
Τέτοιοι δολοφόνοι όπως ο Τουρκούτ είναι ανθρωπόμορφα τέρατα, ανεξάρτητα αν ονομάζονται Τούρκοι ή Έλληνες.
