Ο Χαράλαμπος Μερακλής, επισημαίνει τη σημασία της ανακύκλωσης και γενικά της φιλοσοφίας του «δεν πετάμε τίποτα».
Διαχρονικά, κυβερνήσεις και δήμαρχοι του τόπου, προχωρούν σε βαρβάτες εξαγγελίες και πλασάρουν σχέδια για καθαρό περιβάλλον και για την καθαριότητα του νησιού. Παρόλα αυτά όλα μένουν στα συρτάρια και τα σκουπίδια και τα ανακυκλώσιμα υλικά να πνίγουν την κάθε γωνιά του νησιού και οι χωματερές να είναι υπερφορτωμένες και να επιβάλλονται αυστηρά πρόστιμα από την ΕΕ για μη συμμόρφωση προς τις ευρωπαϊκές οδηγίες.
Αυτή η όλη απραξία των επισήμων και η συνήθειά μας να έχουμε τη γωνιά μας καθαρή και να πετούμε σκουπίδια και άχρηστα υλικά όπου βρούμε χώρο, προκαλούν ρύπανση, δυσοσμία, πυρκαγιές στα δάση και από χώρα πρασίνου όπως διαλαλούμε, να είμαστε χώρα χωματερών και τριτοκοσμική χάρη στην αδιαφορία, αμέλεια, περιφρόνηση προς τον τόπο μας, θεσμούς και τη μεγάλη ροπή που έχουμε προς το χρήμα για να κινηθεί κάτι προς την ορθή κατεύθυνση.
Επιμένουμε στις πρόχειρες λύσεις, χωρίς να παραδειγματιζόμαστε από τις δυτικές χώρες και πόλεις που δεν λειτουργούν πια χωματερές, αλλά εργοστάσια καύσης σκουπιδιών όπως κάνει η Αυστρία, Ολλανδία και άλλες χώρες.
Στη Βιέννη ένα κατεστραμμένο εργοστάσιο εντός της πόλης έτυχε της κατάλληλης επιδιόρθωσης και ανακαίνισης και με την προσθήκη κατάλληλης καμινάδας ύψους 126 μέτρων και χωρίς τις φρικτές οσμές, παρέχει θέρμανση σε χιλιάδες νοικοκυριά της πόλης και με την καλλιτεχνική αίσθηση του Αυστριακού ζωγράφου Φρίντριχ Στοβάσερ έγινε ένα αξιοθέατο «έργο τέχνης».
Επίσης η Σουηδία, κατάργησε τις χωματερές και ό,τι απομείνει από τον διαχωρισμό των υλικών που μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθούν, τα υπόλοιπα πηγαίνουν για εργοστασιακή καύση που παράγουν θέρμανση η οποία χρησιμοποιείται για θέρμανση νοικοκυριών, δρόμων, πεζοδρομίων λόγω των χαμηλών χειμερινών θερμοκρασιών.
Κύριο χαρακτηριστικό αυτών των εργοστασίων είναι ότι λειτουργούν επί 24ώρου βάσεως με ελάχιστες διακοπές και χρειάζονται αδιάκοπη τροφοδοσία με απορρίμματα. Αυτή επιτυγχάνεται με την εισαγωγή σκουπιδιών από Νορβηγία και Βρετανία οι οποίες πληρώνουν για να απαλλαγούν από τα σκουπίδια τους.
Παρόμοιος συγκεντρωτικός χώρος λειτουργεί στην FYROM στα Βαλκάνια.
Σχετικά με τα πλαστικά μπουκάλια, αυτά μαζεύονται και διαχωρίζονται σε κατηγορίες γιατί έχουν διαφορετική σύνθεση ύλης.
Αναφορικά με τα άχρηστα ελαστικά μαζί με άλλα υπολείμματα ανακύκλωσης η παραγόμενη λεπτή σκόνη από αυτά, προστίθεται στο τελικό προϊόν του τσιμέντου για εμπλουτισμό.
Αρκετά εργοστάσια τσιμέντου που χρησιμοποιούν αυτά τα υλικά κάνουν εισαγωγές από γειτονικές χώρες όπως αυτό της Νάξου που εισάγει ελαστικά από την Ιταλία.
Μια μεγάλη εταιρεία αθλητικών παπουτσιών, κατασκεύασε το 2017 τρία νέα μοντέλα της από τις ίνες υλικών που ήταν πεταμένα στη θάλασσα.
Στην πόλη Χέλσινγκπορκ της Σουηδίας, στον νέο οικισμό που οικοδομείται εκεί, αναπτύσσεται ένα πρωτοπόρο σύστημα συλλογής των αποβλήτων τουαλετών, μπανιέρων και αποβλήτων τροφίμων που με κατάλληλη επεξεργασία μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη γεωργία.
Κάτι παρόμοιο χρησιμοποιεί και η Ισπανία με τη σύνθλιψη του καρπού ελιάς (ζίβανα) όπου Σουηδοί ερευνητές ειδικοί στην ηλεκτροχημεία των κυττάρων καυσίμου, παράγουν βιοαέριο και με τη βοήθεια οξυγόνου δίδουν ηλεκτρική ενέργεια σ’ αυτά τα εργοστάσια ή αλλού.
Σε όλη την Ευρώπη έχουν ανοίξει οι δρόμοι όπου μέρος των παλαιών υλικών, από τις κατεδαφίσεις οικοδομών, υφασμάτων, υπολειμμάτων νερού, ελαστικών, χαρτιού, πλαστικών μπουκαλιών, ξαναχρησιμοποιούνται κατόπιν ειδικής επεξεργασίας ή γίνονται νέα πρώτη ύλη προς όφελος της οικονομίας της απασχόλησης και για ανάπτυξη νέων επιχειρήσεων.
Γι’ αυτό απαιτείται όπως τοποθετηθούν και εδώ στην Κύπρο τα κατάλληλα δοχεία στους κατάλληλους αξιοπρεπείς χώρους εξυπηρέτησης και με τη χρήση ειδικής κάρτας να επωφελείται και ο συνεπής πολίτης.
Η σωστή επιμονή και κινητοποίηση κυβέρνησης και λοιπών αρμοδίων Αρχών του τόπου θα ευαισθητοποιήσουν το κοινό για την καθαριότητα του νησιού. Γι’ αυτό ας ξανασκεφτούν το πρόβλημα της ταφής των σκουπιδιών και ανακύκλωσης των άλλων άχρηστων υλικών, γιατί με τις νέες μεθόδους και τις νέες τεχνολογίες μπορεί να αξιοποιηθούν πλήρως προς όφελος του τόπου, της οικονομίας, της απασχόλησης και της επιχειρηματικότητας.
Τον λόγο έχουν οι ερευνητές, οι τεχνικοί και τα πανεπιστήμιά μας.