Ο Κυριάκος Ιωάννου, φιλόλογος, αναφέρεται σε εκπομπή για τον εθνικό μας ποιητή Βασίλη Μιχαηλίδη.
Παρακολούθησα την πρόσφατη (5.4.2017), αφιερωματική εκπομπή του ΡΙΚ για τον Βασίλη Μιχαηλίδη. Η εκπομπή, σε γενικές γραμμές, ήταν αξιόλογη, σοβαρή και αξιέπαινη, γι’ αυτό και οφείλουμε να συγχαρούμε τους συντελεστές της. Ωστόσο, αρκετά από όσα έχουν λεχθεί από τον Μιχάλη Πιερή (καθηγητή του Πανεπιστημίου Κύπρου) γύρω από τη ζωή και το έργο του σημαντικού αυτού ποιητή διαστρεβλώνουν και συσκοτίζουν την πραγματικότητα, κάτι που σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος πανεπιστημιακός ενδεχομένως αγνοεί τα σύγχρονα πορίσματα της επιστημονικής έρευνας. Σε πολλές περιπτώσεις, μάλιστα, φαίνεται ότι δεν είναι εξοικειωμένος με την υπάρχουσα βιβλιογραφία και καταλήγει σε εντελώς αυθαίρετα συμπεράσματα και διαπιστώσεις, που συντελούν στην περαιτέρω παραχάραξη της αλήθειας, άρα και στην παραπληροφόρηση των τηλεθεατών. Ας δώσουμε μερικά διαφωτιστικά παραδείγματα:
1. Είπε ότι το «Όρομαν του Ρωμιού», το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφ. «Σάλπιγξ» στις 14.1.1917, είναι το τελευταίο ποίημα του Β. Μιχαηλίδη. Η αλήθεια όμως είναι ότι το τελευταίο ποίημα του Β. Μιχαηλίδη είναι ο «Γέρος της Παροκκλησιάς», αφού, με βάση την πρόσφατη βιβλιογραφία, γράφτηκε ύστερα από τα μέσα του Ιανουαρίου του 1917.
2. Είπε ότι η «9η Ιουλίου…» του Β. Μιχαηλίδη συνομιλεί με τον «Φωτεινό» του Αρ. Βαλαωρίτη. Η αλήθεια όμως είναι ότι η στιχομυθία ανάμεσα στον Κιουτσούκ Μεχμέτ και τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό δεν ανάγεται στη διαλογική σύγκρουση του Φωτεινού με τον Τζώρτζη. Άλλωστε ούτε καν τα ιστορικά συμφραζόμενα των δύο ποιητών δεν συμπίπτουν.
3. Είπε ότι ο Β. Μιχαηλίδης γράφει στην καθαρεύουσα, έπειτα στη δημοτική και, στη συνέχεια, δηλ. στο τέλος, και αφού πρώτα απορρίψει τη δημοτική, στην ντοπιολαλιά. Η αλήθεια όμως είναι ότι ο Β. Μιχαηλίδης γράφει ταυτόχρονα και παράλληλα και στις τρεις μορφές της γλώσσας μας. Εξάλλου, με βάση τη βιβλιογραφία, το πρώτο γνωστό ποίημά του, η «Τοκογλυφία…», είναι γραμμένο στο κυπριακό ιδίωμα!
4. Είπε, και μάλιστα δύο φορές, ότι το ποίημα «Η Κύπρος προς τους λέγοντας ότι δεν είναι ελληνική» γράφτηκε το 1884. Η αλήθεια όμως είναι ότι το συγκεκριμένο ποίημα γράφτηκε τον Ιούνιο του 1881.
Συνελόντι ειπείν: Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 15 χρόνων, ο Μιχάλης Πιερής, ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδῳ, είναι διδάκτωρ του Παν. του Σίδνεϊ, αλλά με φρονίμως ανέκδοτη, στο σύνολό της, διατριβή, δεν έχει δημοσιεύσει τίποτα το ουσιαστικό για τον Β. Μιχαηλίδη. Βέβαια, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι συνεχίζει να ανεβάζει, ξανά και ξανά, την ερασιτεχνική (μετα)φοιτητική θεατρική παράσταση στην οποία συμφύρονται διάφορα ποιήματα του Κύπριου λογοτέχνη, και, κατά συνέπεια, η παρουσία του στην αφιερωματική εκπομπή του ΡΙΚ ήταν υπό την ιδιότητα του σκηνοθέτη και όχι του φιλολόγου. Ό,τι και να συμβαίνει, πάντως, έχω τη γνώμη ότι το Πανεπιστήμιο Κύπρου οφείλει να κάνει την αυτοκριτική του, διότι ο κατά συρροήν «κηφηνισμός» αποτελεί ανεπούλωτη πληγή για την πανεπιστημιακή κοινότητα.
