Για τη στάση των εκπαιδευτικών γράφει o Μιχάλης Αθηαινίδης.
Όταν ο Γενικός Ελεγκτής της Δημοκρατίας δημοσιοποίησε συγκεκριμένα στοιχεία για τις απαλλαγές των εκπαιδευτικών από τον διδακτικό χρόνο στα σχολεία, χαρακτηρίζοντάς τις προκλητικά υπερβολικές συγκριτικά με το τι ισχύει σε άλλες χώρες της Ευρώπης, παγκύπρια σύσσωμοι οι εκπαιδευτικοί αμφισβήτησαν τον θεσμικό ρόλο του Γενικού Ελεγκτή πάνω στο εν λόγω θέμα προφασιζόμενοι, χωρίς όμως να πείσουν την κοινωνία, ότι οι απαλλαγές τους αφορούν εκπαιδευτικά θέματα. Γι’ αυτό και υπέδειξαν στον Γενικό Ελεγκτή ότι δεν νομιμοποιείται να ασχολείται με τις απαλλαγές τους.
Πριν όμως αλέκτορα φωνήσαι, όταν άρχισε ο διάλογος μεταξύ του υπουργείου Παιδείας και των εκπαιδευτικών, αρνήθηκαν τη συμμετοχή στον διάλογο των επικεφαλής των συνδέσμων των οργανωμένων γονιών γιατί δήλωσαν ότι οι απαλλαγές τους είναι καθαρά συνδικαλιστικό ζήτημα και όχι εκπαιδευτικό και θα πρέπει να το συζητήσουν μόνο με τον εργοδότη τους.
Πρόδηλα οι οργανώσεις των εκπαιδευτικών ανάλογα με την περίπτωση και τα συμφέροντά τους άλλοτε βάζουν τον μανδύα των εκπαιδευτικών οργανώσεων και άλλοτε τον μανδύα των συνδικαλιστικών οργανώσεων πιστεύοντας ότι έτσι θα καταφέρουν να κερδίσουν με το μέρος τους την κοινή γνώμη αλλά το μόνο που πετυχαίνουν είναι να εισπράττουν την καθολική απαξίωση αδικούντες οι ίδιοι τους εαυτούς τους, το ήθος και την αξιοπρέπειά τους.
