Για τον Μάνο Ελευθερίου που έφυγε πρόσφατα από την ζωή γράφει ο Χαράλαμπος Μερακλής.
Πριν από λίγες μέρες έφυγε από τη ζωή έπειτα από ασθένεια, ο υψηλής ποιότητας και αισθητικής στιχουργός, βαθιά πολιτικοποιημένος, αλλά ποτέ στρατευμένος Μάνος Ελευθερίου, 1938 – 2018, ο οποίος έκτισε τη γέφυρα που ενώνει το λαϊκό τραγούδι με την ποίηση.
Μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, ερευνητής προσωπικοτήτων και αρχείων που στην πορεία της ζωής του αποδείχθηκε ένας ταπεινός ειρηνικός άνθρωπος και ολοκληρωμένος καλλιτέχνης που δεν χαρίστηκε ποτέ σε κανένα.
Ο Μάνος Ελευθερίου γεννήθηκε το 1938, στην Ερμούπολη της Σύρου, την οποία είχε πάντα στην καρδιά του και απόδειξη τούτου είναι η μεγάλη δωρεά του από τις σαράντα και πλέον χιλιάδων της προσωπικής του βιβλιοθήκης στην Δημοτική Βιβλιοθήκη της Σύρου, που φέρει το όνομά του.
Με τον οξύ και διεισδυτικό του λόγο και με τα 500 τραγούδια που έχει γράψει, αφήνει σημάδια που δείχνει καταστάσεις, γεγονότα και συναισθήματα. Γράφει βιωματικά και παράλληλα οικουμενικά και γι’ αυτό είναι ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους ποιητές – στιχουργούς και γι’ αυτό θα συνεχίσουν να χορεύονται και να τραγουδιούνται επειδή ήταν ένας αλύγιστος αχθοφόρος των καημών μας.
Ο Μάνος εξέφρασε την αρμονική σύζευξη της ποίησης και της λαϊκής στιχουργίας και γι’ αυτό το λόγο το τραγούδι του έγινε πανελλήνιο.
Με το τραγούδι του χάρισε στοχασμό, ιστορική κατάθεση, ανθρωπισμό, συνομιλία με τους ανθρώπους της εποχής του αλλά και με τους αφώτιστους ήρωες του παρελθόντος γιατί στόχος του ήταν να ενωθεί με τον λαό και όχι να ξεχωρίσει.
Με τα τραγούδια του:- από το Πασαλιμάνι, την Κοκκινιά, την Τερψιθέα, την Καισαριανή, στη Νιγρίτα, στο Γαλαξίδι, τα βουνά της Αλβανίας, το Πακιστάν, στο Παρίσι, στη Γιοκοχάμα, κ.λπ. O Μάνος Ελευθερίου ποτίζει με τη μνήμη τον παγκόσμιο χάρτη του, ταξιδεύοντάς μας εκεί που υπάρχει λόγος να ταξιδεύσουμε. Από την κόλαση στον Παράδεισο και πάλι πίσω στη ζωή και στον θάνατο.
Οι στίχοι του στόχευαν στη χειραφέτηση των κατατρεγμένων και για ένα καλύτερο κόσμο.
