Ο Λεόντιος Θεοχάρους θέτει σημαντικά και ουσιαστικά ερωτήματα γύρω από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.
Από πρόσφατο άρθρο στον «Φιλελεύθερο» πληροφορήθηκα ότι «Η Ε.Κ.Τ. δίνει στις τράπεζες περιθώριο δύο χρόνων για να καλύψουν το 100% της αξίας των νέων δανείων που έχουν ταξινομηθεί ως μη εξυπηρετούμενα και τα οποία δεν έχουν εξασφαλίσεις. Επίσης δίνει οκτώ χρόνια για να καλύψουν τα μη εξυπηρετούμενα που έχουν εξασφαλίσεις»! Αυτές είναι οι κατευθύνσεις της Ε.Κ.Τ.
Αν σωστά αντιλαμβάνομαι, νέο δάνειο το οποίο έχει ταξινομηθεί τώρα, μη εξυπηρετούμενο, με δίχως εγγυήσεις σε δύο χρόνια διαγράφεται, και ένα νέο μη εξυπηρετούμενο δάνειο με εγγυήσεις, διαγράφεται σε οκτώ χρόνια.
Το ερώτημα είναι, για τα παλιά δάνεια με δίχως εγγυήσεις, που έχει διαπιστωθεί ότι είναι μη εξυπηρετούμενα πριν από τρία χρόνια, και μη εξυπηρετούμενο δάνειο με εγγυήσεις που έχει διαπιστωθεί ότι είναι μη εξυπηρετούμενο πριν από οκτώ χρόνια, αν αυτά τα δάνεια διαγράφονται.
Οι κατευθύνσεις της Ε.Κ.Τ., που είναι απάντηση στα αιτήματα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι δεσμευτικό και για την Κύπρο, ή η Κύπρος δεν δεσμεύεται;
Γιατί κυπριακά κόμματα, η Κ.Τ.Κ., οι Κύπριοι ευρωβουλευτές τηρούν σιγήν ιχθύος επί του θέματος; Η σιωπή αυτή οπωσδήποτε δεν βοηθά τους δανειολήπτες, ούτε και οι νόμοι που ψήφισε η Βουλή στις 8/7/2018, που είναι αντισυνταγματικό και καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτά όλα βοηθούν την ανάπτυξη; Αυτοί που μηχανεύονται όλα αυτά καταστρέφουν τους δανειολήπτες και γενικά τον τόπο.
