Ο Πανίκος Νεοκλέους (συγγραφέας-ερευνητής) αναφέρεται στην περίπτωση νεκρής Ελληνοκύπριας που τάφηκε κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής.
Στις 10 Απριλίου 2017, παραβρέθηκα στην κηδεία του Τ/κ συγγραφέα Seni Unutmayagağız. Κατά τη διάρκεια της κηδείας με πλησίασε κάποιος φίλος Τ/κ από τα Γέναγρα της επαρχίας Αμμοχώστου και μου είπε ότι χρειάζεται τη βοήθειά μου για την ανεύρεση των οστών κάποιας Ε/κ γυναίκας. Συγκεκριμένα ο Τ/κ μου είπε: «Λίγες μέρες μετά τον δεύτερο γύρο της τουρκικής εισβολής, κάποιοι Τούρκοι μου παρέδωσαν νεκρή, τυλιγμένη σε σεντόνι μια Ε/κ γυναίκα και μου ζήτησαν να τη θάψω. Λόγω της δυσοσμίας του πτώματος, μου είπε, δεν ξετύλιξα το σεντόνι για να δω ποια ήταν η γυναίκα. Τότε ζήτησα τη βοήθεια μερικών άλλων Τ/κ για την ταφή. Τα μόνα πράγματα που έμαθα για αυτήν είναι ότι ήταν μια ανάπηρη συγχωριανή μου και αν θυμάμαι καλά το όνομά της ήταν Ευγενία, αλλά δεν είμαι 100% βέβαιος γι’ αυτό. Μαζί με μερικούς άλλους, πήραμε το πτώμα στον περίβολο της εκκλησίας της Παναγίας στα Γέναγρα (εκεί ήταν και το Ε/κ κοιμητήριο), μετακινήσαμε στην τύχη μια βαριά ταφόπετρα, σκάψαμε λίγο και καλύψαμε το πτώμα με λίγο χώμα».
Λόγω του ότι δεν ήξερα σε ποιον θα έπρεπε να απευθυνθώ, κατά την επιστροφή μου από τα κατεχόμενα, σταμάτησα στο οδόφραγμα της Κέρμιας και ζήτησα τη βοήθεια της δικής μας αστυνομίας, όπου ο επί καθήκοντι αξιωματικός μού έδωσε κάποιο αριθμό τηλεφώνου. Την επομένη το πρωί τηλεφώνησα και τους ανέφερα το περιστατικό. Κατά το διάλογο κατάλαβα ότι το τηλέφωνο ήταν της Επιτροπής Αγνοουμένων. Τότε παρακάλεσα την κοπέλα που απάντησε, να αφήσει μήνυμα στον κ. Νίκο Σεργίου για να με πάρει όταν θα επέστρεφε στο γραφείο του. Επειδή μέχρι την επομένη (12. 04. 2016) το μεσημέρι δεν με πήρε κανένας τηλέφωνο, πήρα εγώ άλλες τέσσερις φορές, αφήνοντας το ίδιο μήνυμα στον κ. Σεργίου. Αν και πέρασε από τότε περισσότερο από ένας μήνας, μέχρι σήμερα δεν επικοινώνησε κανένας από την Επιτροπή Αγνοουμένων.
Βλέποντας την αδιαφορία που υπήρχε, λίγες μέρες αργότερα επικοινώνησα με την εφημερίδα «Πολίτης», όπου με παρέπεμψαν στον κ. Σωτήρη Παρούτη. Σε συνεννόηση μαζί του, κανόνισα συνάντηση με τον Τ/κ ο οποίος έθαψε την νεκρή και στις 18 Απριλίου 2017 πήγαμε μαζί στα Γέναγρα όπου και μας υπέδειξε το σημείο όπου είχε θάψει το 1974 τη γυναίκα.
Φτάνοντας εκεί, όλοι οι τάφοι όπως και η εκκλησία ήτανε συλημένοι. Μόνη εξαίρεση αποτελούσε ο τάφος στον οποίο είχε θάψει τη γυναίκα, πάνω από τον οποίο αναγραφόταν με ξεθωριασμένα από τον καιρό γράμματα, το όνομα μιας άλλης γυναίκας.
Μετά την επίσκεψη μας εκεί, τόσο εγώ, όσο και ο κ. Παρούτης κάναμε πολλές άλλες προσπάθειες για να μαζέψουμε συμπληρωματικές πληροφορίες. Εξασφαλίσαμε μερικές, αλλά όχι όλες όσες χρειαζόμαστε. Εμείς βγάλαμε στην επιφάνια την περίπτωση. Για τα υπόλοιπα είναι δουλειά κάποιων «αρμόδιων», οι οποίοι έχουν ευκολότερη πρόσβαση.
Μετά που φωτογραφίσαμε το συλημένο κοιμητήριο και την ερειπωμένη εκκλησία της Παναγιάς, προχωρήσαμε και επισκεφτήκαμε για μερικά λεπτά το ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου, για το μισό από το οποίο (το ιερό) είχε χρησιμοποιηθεί φυσική σπηλιά. Το ξωκλήσι βρισκόταν σε χειρότερη κατάσταση από την εκκλησία της Παναγίας.
Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι:
1. Γιατί τόσο μεγάλη αδιαφορία από μέρους της Επιτροπής Αγνοουμένων;
2. Ποιος είναι ο ρόλος της Επιτροπής Αγνοουμένων, όταν αδιαφορεί εντελώς για μια τέτοια βάσιμη πληροφορία;
Είμαι στη διάθεση οποιουδήποτε αρμόδιου φορέα. Έχω και μερικά άλλα συμπληρωματικά στοιχεία.
