Ο Μιχάλης Αθηαινίδης, οικονομολόγος – πολιτικός αναλυτής, αναφέρεται στο θέμα των προσεχών προεδρικών εκλογών.
Στις προεδρικές εκλογές του 2013 και ενώ το επίσημο ΕΥΡΩΚΟ στήριξε την υποψηφιότητα του Νίκου Αναστασιάδη, ανώτατα ηγετικά στελέχη του στήριξαν την υποψηφιότητα του Γιώργου Λιλλήκα. Μετά την εκλογή του Νίκου Αναστασιάδη ο αντιπρόεδρος του ΕΥΡΩΚΟ και ένας από τους τρεις βουλευτές που είχε τότε το ΕΥΡΩΚΟ δήλωνε για να αιτιολογήσει τη στήριξή του στον Γιώργο Λιλλήκα ότι «όσα υποστηρίζει το κίνημα Λιλλήκα είναι θέσεις που εξέφρασε εδώ και πολύ καιρό όχι μόνο ο ίδιος, αλλά και η πλειοψηφία του ΕΥΡΩΚΟ. Διευκρινίζω ότι ο Γιώργος Λιλλήκας ήρθε και βρήκε τις θέσεις αυτές και όχι εμείς τον Γιώργο Λιλλήκα» εξυπονοώντας προφανώς τη μεταστροφή Λιλλήκα εναντίον της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Επίσης, ο τότε γενικός γραμματέας του ΕΥΡΩΚΟ, που μαζί με τον αντιπρόεδρο του κόμματος και αλλα ηγετικά στελέχη αποχωρούσαν τον Μάιο του 2013 από το ΕΥΡΩΚΟ, δήλωνε ότι το ΕΥΡΩΚΟ διέγραψε την ίδια την ιδρυτική του διακήρυξη, ξέχασε τον λόγο ύπαρξής του, συμφιλιώθηκε με τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και αποδέχθηκε το μνημόνιο. Ο Γιώργος Λιλλήκας, ως υποψήφιος Πρόεδρος σήμερα, εξακολουθεί να είναι εναντίον της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας και της πολιτικής των μνημονίων.
Και τα δυο όμως πιο πάνω ηγετικά στελέχη της Συμμαχίας πολιτών διαφώνησαν με την υποψηφιότητα του Γιώργου Λιλλήκα και αποχώρησαν από το τωρινό τους κόμμα και παρόλο που τώρα αποφεύγουν να το δηλώσουν καθαρά προτίθενται να ταχθούν υπέρ της υποψηφιότητας του Νικόλα Παπαδόπουλου, το κόμμα του οποίου ψήφισε όλα τα μνημονιακά νομοσχέδια και ουδέποτε τάχθηκε εναντίον της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Όλα αυτά συνθέτουν το σημερινό σουρρεαλιστικό προεκλογικό τοπίο της Κύπρου του 2017, όπου οι μνημονιακοί ενώνονται με τους αντιμνομονιακούς και οι θιασώτες της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με αυτούς που σφόδρα αντιτίθενται σε αυτή. Και αν επαληθευθούν οι πληροφορίες ότι το ΑΚΕΛ στις προεδρικές εκλογές θα στηρίξει υποψήφιο προερχόμενο από τις τάξεις του κεφαλαίου, τότε το σουρρεαλιστικό πολιτικό τοπίο θα διευρυνθεί ακόμη πιο πολύ, αφού στις προσεχείς εκλογές, όπως θα ‘λεγε και ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, η πλουτοκρατία θα ενωθεί με τη λαοκρατία.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης χαρακτήρισε τους πολιτικούς της εποχής του, που δεν δίσταζαν προκειμένου να ανέλθουν στην εξουσία να ενώνονται με πολιτικές δυνάμεις με εντελώς αντίθετες ιδεολογίες και πιστεύω, σαν τους εκ περιτροπής μητριούς του ταλαίπωρου και ορφανισμένουέθνους. Πολύ φοβάμαι το ίδιο θα χαρακτήριζε και τους σημερινούς πολιτικούς του τόπου μας σαν τους εκ περιτροπής μητριούς ενός ορφανισμένου, προδομένου και ταλαίπωρου κυπριακού λαού.
