Ο Προκόπης Γεωργίου, πρώην Ανώτερος Αστυνόμος αναφέρεται στο θέμα της διαφθοράς.
Κατά καιρούς μίλησα και έγραψα για τα κακώς κείμενα στην κοινωνία μας, μεταξύ άλλων για τη σήψη και τη διαφθορά. Σήμερα, επανέρχομαι και αποφάσισα να αναμετρηθώ κατ’ αποκλειστικότητα με τη διαφθορά γιατί το πρόβλημα επηρεάζει το σύνολο της κοινωνίας.
Το μέγα ερώτημα που εγείρεται είναι: Διαχρονικά το επίσημο κράτος τι μέτρα πήρε για πάταξη αυτού του φαινομένου; Προσωπικά, εκτιμώ ότι αν δεν υποθάλπει τη διαφθορά, δημιούργησε πολιτικές συνθήκες μέσα από τις οποίες η ανοχή προς τη διαφθορά και η έλλειψη εφαρμογής των νόμων, ήτο μεγαλύτερη εδώ στη μακαρία νήσο Κύπρο από ό,τι σε άλλες προηγμένες κοινωνίες. Αναγνωρίζω ότι σήμερα το επίσημο κράτος κάνει πολλά για πάταξη αυτού του φαινομένου. Ήδη βρίσκονται έγκλειστα στις φυλακές άτομα «εξέχουσες» προσωπικότητες και ένας Θεός ξέρει πόσοι άλλοι.
Επιστημονικά αποδεικνύεται ότι όπου η διαφθορά αυξάνεται κατά 1%, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ μειώνεται κατά 2%. Αυτό είναι το κράτος της διαφθοράς. Μπορούμε προς τούτο να χαρακτηρίσουμε αναλόγως το κράτος μας. Πέραν τούτου οι χώρες που έχουν μεγάλο κατά κεφαλήν ΑΕΠ έχουν μικρότερη διαφθορά. Εν αντιθέσει με χώρες που έχουν μικρότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ έχουν περισσότερη διαφθορά και τούτο σύμφωνα με διάφορες μελέτες. Το δε κόστος της διαφθοράς αποθαρρύνει ξένες και ντόπιες επενδύσεις και κατ’ επέκταση τη δημιουργία θέσεων εργασίας που τόσο χρειαζόμεθα.
Καθημερινά από τα Μ.Μ.Ε. ακούμε για σκάνδαλα κάθε μορφής. Η σκανδαλολογία που αναπτύσσεται δεν περιορίζει ούτε καταστέλλει τη διαφθορά. Αναζητά απλώς εξιλαστήρια θύματα. Πού πάμε; Τι δέον γενέσθαι; Καίρια ερωτήματα που βασανίζουν τον κάθε νομιμόφρονα πολίτη. Προσωπικά το έχω πει και το έγραψα πολλές φορές.
Η καλύτερη πρόληψη κάθε μορφής έκνομης πράξης –είτε πρόκειται για διαφθορά, είτε κοινό έγκλημα, κλοπές, διαρρήξεις κ.λπ.– είναι η αποτελεσματική εφαρμογή της υφιστάμενης νομοθεσίας.
Πέραν τούτου, αν θέλουμε ως κοινωνία, ως κράτος να απαλλαγούμε από αυτά τα κακά, να αρχίσουμε από το σπουδαιότερο, την Παιδεία. Τούτο σημαίνει αλλαγές στον τρόπο εκπαίδευσης, όχι μόνο των μαθητών ή των φοιτητών αλλά και των δασκάλων, οι οποίοι λειτουργούν ως μηχανισμοί μεταλαμπάδευσης της γνώσης στους νέους και μπαίνοντας στην αγορά να λειτουργήσουν ως φορείς ηθικών αξιών που προάγουν την αξιοκρατία και εναντιώνονται σε νοοτροπίες που οδηγούν στη διαφθορά.
Κυρίαρχο θέμα λοιπόν η Παιδεία, και απ’ εκεί πρέπει να ξεκινήσουμε, έτσι ώστε να διαμορφωθεί μια νέα προσέγγιση στο πώς κτίζεται ο πολίτης, τι σημαίνει αγαπώ τη χώρα μου και συμμετέχω στην ανάπτυξη. Ο Κύπριος φημίζεται για τον πατριωτισμό του και προς τούτο είναι υπερήφανος. Όμως πατριωτισμός δεν είναι να φυλάμε την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μόνο, είναι να σεβόμαστε και το δημόσιο συμφέρον, να σεβόμαστε και το χρήμα του φορολογούμενου. Αλλά όμως, ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει.
Το πρόβλημα της διαφθοράς είναι εξαιρετικά σύνθετο και προς τούτο απαιτεί σύνθετη αντιμετώπιση. Οι εκάστοτε Κυβερνώντες σ’ αυτόν τον τόπο δεν θέλησαν να δουν το πρόβλημα της διαφθοράς στην πλήρη πολυπλοκότητά του και γι’ αυτό οι όποιες προσπάθειές τους παρέμειναν χωρίς αποτελέσματα. Μοιρολατρικά αποδέχονται το πρόβλημα και ενίοτε εστιάζουν το πρόβλημα ότι για όλα φταίει «Το Σύστημα». Προχωρούν και προβαίνουν σε ηθικολογικές παραινέσεις, αγνοώντας ότι οι παραινέσεις τους είναι άσφαιρα πυρά. Πέραν τούτου, εκστομίζοντας μάλιστα βαρύγδουπες δηλώσεις, πρόσφατα καταδικάστηκαν σε φυλακίσεις ιατρικοί λειτουργοί, γιατροί για μίζες, δωροληψίες, «φακελάκια», προμήθειες κ.λπ. Χωρίς να θέλω να κάνω τον συνήγορο κανενός, δικαιολογείται ένας γιατρός που κάνει 10 χρόνια μέχρι να πάρει ειδικότητα και με συνεχή επιμόρφωση, να ανταμείβεται χαμηλότερα από έναν αργόσχολο γραφειοκράτη του Δημοσίου; Το Κράτος ώθησε και ωθεί τους γιατρούς στη διαφθορά. Και τι θα πούμε για τη διαφθορά πλείστων άλλων τάξεων της κοινωνίας; Όπως η Αστυνομία, τα τελωνεία, οι δήμοι κ.ά.
Μια άλλη πηγή διαφθοράς, άγνωστη μέχρι τώρα στα κυπριακά δρώμενα, η πολυνομία. Κάθε τρεις και μια οι Εθνοπατέρες της Βουλής ψηφίζουν νόμους, τροπολογίες της υφιστάμενης νομοθεσίας, μη αποκλειομένου βάσει σκοπιμοτήτων. Ενίοτε μάλιστα, μερικοί εκ των βουλευτών μας αγνοούν τι ψηφίζουν!! Και πρέπει οι κύριοι νομοθέτες μας να γνωρίζουν ότι «όπου υπάρχει πολυνομία, υπάρχει διαφθορά», σύμφωνα με έναν διακεκριμένο νομικό.
Τέλος, οι πάντες να συνειδητοποιήσουν ότι η διαφθορά είναι το «σαράκι» που κατατρώει τον κοινωνικό ιστό και πλήττει την κοινωνική δικαιοσύνη. Το Κράτος μας είναι ο μεγάλος ασθενής. Η διαφθορά δεν αναπτύσσεται μόνο στο Δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Η αντιμετώπισή της απαιτεί συστηματική, διαρκή και επίπονη δουλειά. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε ισχυρούς εποπτικούς θεσμούς, γιατί οι εποπτικοί θεσμοί διασφαλίζουν την ευνομία. Προς πάταξη της διαφθοράς λέω τούτο: Είμαστε ώριμοι, ως λαός, να συμφωνήσουμε σ’ ένα εθνικό σχέδιο στο οποίο να συναινέσουν όλα τα κόμματα, να είμεθα υποχρεωμένοι όλοι να το τηρούμε, να ελεγχόμεθα, να λογοδοτούμε. Μόνο έτσι θα μειωθεί η διαφθορά. Η συμβολή όλων μας στον αγώνα κατά της διαφθοράς είναι κάτι περισσότερο από αναγκαία.
