Ο Χαράλαμπος Μερακλής αναλύει τα νέο γεωπολιτικά και κοινωνικά δεδομένα στον κόσμο.
Τούτο το φθινόπωρο ο κόσμος ζει ανάμεσα σε σειρά γεωπολιτικών οικονομικών, κοινωνικών κρίσεων, προκλήσεων και κλιματολογικών αλλαγών που ξεκινούν από Αμερική, Ασία, Νοτιοανατολική Μεσόγειο, Βαλκάνια και Ευρώπη.
Ενώ όλοι πίστευαν πως η Ενωμένη Ευρώπη πνέει τα λοίσθια εξαιτίας της ανόδου του λαϊκισμού, ευρωσκεπτικισμού, της αδύνατης οικονομικής ανάπτυξης και της μη λύσης του προσφυγικού. Από τούτο το καλοκαίρι, το κλίμα έχει αλλάξει και πως ένα ευρωπαϊκό σχέδιο μπαίνει σε νέα τροχιά εφαρμόζοντας τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που θα δίδουν νέα μορφή εκκίνησης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Προς αυτή την κατεύθυνση έχουν συμβάλει η αλαζονική συμπεριφορά του Ντόναλντ Τραμπ έναντι των Ευρωπαίων συμμάχων του, η γενικότερη αναταραχή στο εσωτερικό των ΗΠΑ λόγω του γεγονότος ο αναφερόμενος πρόεδρος δεν έχει την κατάλληλη πολιτική παιδεία και πως αντιπροσωπεύει ένα προσωποπαγές σύστημα αξιών που είναι αντίθετο προς την διοικητική δομή των ΗΠΑ και διαμορφώνει συνθήκες κοινωνικής τριβής αντίστοιχες εκείνων της δεκαετίας του 60.
Πέραν των αναφερομένων εστιασμών η προσοχή όλων στρέφεται προς την Κορεάτικη Χερσόνησο όπου ο Τραμπ καλείται να χειρισθεί το όλο θέμα μετά προσοχής και τις υποθέσεις που απορρέουν με Κίνα, Ρωσία, Β. Κορέα, που δεν αφήνουν περιθώρια εσωτερικών αμφισβητήσεων λόγω απολυταρχικής διοίκησης, καθώς επίσης το Μεσανατολικό, των προβλημάτων που προκύπτουν από την κλιματολογική αλλαγή και εκείνων των ενεργειακών πόρων.
Όλοι αντιλαμβάνονται πως η εμπόλεμη εμπλοκή δεν λύνει το βορειοκορεάτικο ζήτημα και ο κίνδυνος ενός λανθασμένου χειρισμού παραμονεύει και πως η αστάθεια σ’ αυτή την ζώνη θα διαρκέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Γι αυτό, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι οδηγούνται στη λήψη αυστηρότερων οικονομικών μέτρων, ενάντια στην Β. Κορέα ενώ η κρίση της Μέσης Ανατολής διατηρείται έντονη παρά τα βαριά κτυπήματα που δέχονται οι δυνάμεις του Ισλαμικού Χαλίφικου που τώρα διασκορπίζονται σε Ευρώπη, όπου δημιουργούν πυρήνες ατομικών και ομαδικών επιθέσεων και σε χώρες Ασίας και Αφρικής όπου δημιουργούν ζώνες Ισλαμικού Χαλιφάτου.
Η ζώνη της Μέσης Ανατολής και Νοτιοανατολικής Μεσογείου περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από την τουρκική ανασφάλεια και διεκδίκηση που προκύπτουν λόγω των εθνικών ανησυχιών της Τουρκίας και Ερντογάν που προκαλούνται από την πιθανή δημιουργία κουρδικού κράτους στα νότιο-ανατολικά της Τουρκίας και των νέων διαδρόμων μεταφοράς ενεργειακών πόρων που θα δημιουργηθούν στην περιοχή.
Αυτή η στάση της τουρκικής ηγεσίας και οι τάσεις Ισλαμοποίησης της χώρας δυσκολεύουν τις σχέσεις με τη Δύση και με τους γείτονές της όπως και η εμπλοκή δυτικών πετρελαϊκών εταιρειών για ανεύρεση και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.
Πάντως τώρα υπάρχει μια καχυποψία από όλες τις πλευρές και αυτό θα διαφανεί μετά τις γερμανικές εκλογές που εάν εφαρμοστεί η γερμανοαυστριακή πολιτική αποκλεισμού της από την ΕΕ η Άγκυρα θα είναι υποχρεωμένη να αναζητήσει άλλες λύσεις μεταξύ των οποίων να ξεκόψει από το άρμα της Δύσης και αυτό διαφαίνεται και με την απόκτηση των S400.
Ένα άλλο σοβαρότατο πρόβλημα που έχει φέρει τα άνω κάτω και που παίρνει διαστάσεις ανθρωπιστικής καταστροφής είναι ο διωγμός των Ρόλινγκια της Μυανμάρ που είναι μουσουλμανική μειονότητα και είναι η πιο καταδιωκόμενη στον κόσμο. Αυτή ανέρχεται σε 1,1 ψυχές και ζει επί αιώνες στην κυρίως Δυτική Μυανμάρ (Βιρμανία) και καταλήγουν ως πρόσφυγες στο γειτονικό Μπαγκλαντές έπειτα από εθνικοθρησκευτικές καταδιώξεις.
Παρά το γεγονός ότι ο πόλεμος στα Βαλκάνια έχει τελειώσει εντούτοις η αναντιστοιχία μεταξύ των συνόρων και των εθνοτικών πληθυσμών είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που σιγοβράζει και έχει να κάμει με τις επιλογές ων ηγετών της περιοχής που εκμεταλλεύονται το εθνικιστικό κλίμα για να στρέψουν τα βλέμματα των πολιτών τους από τα πολιτικά, οικονομικά και την διαφθορά που άρχισε να αυξάνονται μετά την οικονομική κρίση του 2008 και της μη πλήρης ένταξης τους στην Ε.Ε. Η αποτυχία της μη συμπόρευσης με τη Δύση έγινε ο βολικός αποδιοπομπαίος τράγος για τους πολιτικούς που θέλουν να αποφύγουν τις ευθύνες τους για την στασιμότητα στην περιοχή.
Αυτή η αποτυχία έδωσε την ευκαιρία στους Ρώσους να επαυξήσουν τις σχέσεις τους με τα ορθόδοξα κράτη της περιοχής και να προβούν σε σημαντικές επενδύσεις σε διάφορους τομείς κυρίως της ενέργειας, σιδηροδρόμων, ενεργειακών αγωγών που θα παρακάμπτουν την Ουκρανία.
Ένα άλλο σημαντικό γεγονός που θα σφυρηλατήσει την ενότητα των κρατών μελών της Ε.Ε. είναι πορεία των συνομιλιών σχετικά με το Brexit.
Από την Πνύκα κάτω από τον Παρθενώνα στην επίσημη ομιλία του ο Πρόεδρος της Γαλλίας έδωσε το στίγμα του πως θα πρέπει να κινηθεί στο μέλλον η ΕΕ που είναι όραμα και άλλων Ευρωπαίων ηγετών.
Αυτό βασίζεται σε μια «Ευρώπη πολλών Ταχυτήτων» όπου:
(1) Θα επέλθει μια ενοποίηση σε διάφορα πεδία γρηγορότερα από άλλες χώρες μέλη που δεν θα μπορούν να ανταποκριθούν.
(2) Κατάθεση κοινού προϋπολογισμού.
(3) Ενός υπουργού Οικονομικών για την Ευρωζώνη.
(4) Τη μη εκχώρηση κυριαρχίας από κράτη μέλη σε άλλες εθνικές ομάδες.
(5) Τη μη υποχώρηση της δημοκρατίας.
(6) Δημιουργία υπερεθνικών ευρωπαϊκών θεσμών με ευρωπαϊκό κοινοβουλευτικό έλεγχο.
(7) Θέσπιση κοινωνική Συνοχής στην Ευρωζώνη.
(8) Δημιουργία ενός πολιτικού και κοινωνικά ισχυρού Ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων.
(9) Προώθηση κοινής πολιτικής για Ασφάλεια και Άμυνα κ.λπ.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες η Ελλάδα θα πρέπει να κινηθεί τάχιστα με στόχο να ανασυγκροτηθεί σε όλους τους τομείς όπως και η Κύπρος για να εκμεταλλευτούν το γεωπολιτικό παράγοντα που λειτουργεί υπέρ τους.
Όσον αφορά τα ακραία καιρικά φαινόμενα σπείραμε κλιματική αλλαγή και τώρα θερίζουμε τυφώνες όπου η συχνότητα τους και η ένταση των καταστροφών θα αυξάνονται και γι αυτό όλοι μας θα πρέπει να λάβουμε τα μηνύματα και να προετοιμαστούμε για ένα πιο θερμότερο μέλλον και πως θα αντιμετωπίσουμε τις ακραίες καταιγίδες και πλημύρες.
