Ο Π. Πέτρου αναφέρεται στο ψήφισμα της Βουλής το 1967 για την Ένωση.
Μερικά ερωτήματα προς τον ιστορικό Πέτρο Παπαπολυβίου ο οποίος ισχυρίζεται ότι διαστρέβλωσα τα γραφόμενά του για το ομόφωνο ψήφισμα της Βουλής του 1967, υπέρ της Ένωσης («Φ», 14/9/2017).
1. Είναι ή δεν είναι επαινετικά τα γραφόμενά σας για την ομόφωνη έγκριση του ψηφίσματος από τους βουλευτές της τότε εποχής, παρόλο που το ψήφισμα ήταν αντισυνταγματικό και επομένως καταπατούσε τον όρκο που έδωσαν για πίστη και σεβασμό στο σύνταγμα; Αν ισχυριστείτε ότι δεν είναι επαινετικά, θα πρέπει να μας υποδείξετε έστω και ένα επικριτικό σχόλιο στα άρθρα σας, για την πράξη αυτή των βουλευτών.
2. Το ψήφισμα της Βουλής ενθάρρυνε ή όχι την εκτέλεση του πραξικοπήματος, για το οποίο και εσείς γράψατε σε άλλα άρθρα σας ότι έφταιξε στην καταστροφή της Κύπρου; Γιατί καταλογίζετε φταίξιμο σε αυτούς που απλά υλοποιούσαν το όραμα που οι ηγέτες τους μεταλαμπάδευαν διαμέσου του ναού αυτού της δημοκρατίας και νομιμότητας (της Βουλής των Αντιπροσώπων), με ομόφωνα παράνομα ψηφίσματα;
3. Ως ιστορικός θα πρέπει να πάρετε θέση, αν για την καταστροφή της Κύπρου φέρουν ευθύνη αμφότεροι οι ηθικοί αυτουργοί και οι εκτελεστές του εγκλήματος, όπως ακριβώς είναι σήμερα αποδεκτό στην εγκληματολογία. Δεν μπορείτε όμως να μας λέτε ότι οι ηθικοί αυτουργοί είναι αθώες περιστερές και καλώς τους τιμούμε, ενώ οι εκτελεστές φέρουν όλη την ευθύνη.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΠΟΛΥΒΙΟΥ
Ο κ. Πέτρου δικαιούται να αντιλαμβάνεται τον κόσμο και την ιστορία της Κύπρου όπως νομίζει, να διαβάζει αλλά και να καταλαβαίνει άλλα, να κρίνει ότι τα δύο άρθρα μου «επαίνεσαν το ψήφισμα του 1967», να θεωρεί ότι η δουλειά του ιστορικού είναι να κάνει τον δικαστή, τον εγκληματολόγο ή τον ψυχοπαθολόγο. Ο κ. Πέτρου, ακόμη, δικαιούται να έχει εντελώς παράλογες απόψεις, όπως ότι όσοι υποστήριξαν το ενωτικό ψήφισμα σε εκείνη τη συγκεκριμένη ιστορική στιγμή (Γλαύκος Κληρίδης, Λέλλος Δημητριάδης, Εζεκίας Παπαϊωάννου κ.ά.) είναι «ηθικοί αυτουργοί» του πραξικοπήματος. Κατά το «ράβδος εν γωνία, άρα βρέχει»… Ίσως τα πιστεύει, κιόλας, τα παραπάνω, ίσως απλώς «τρολάρει». Ό,τι και να συμβαίνει, δεν πρόκειται να συνεχίσω τον «διάλογο» μαζί του.
Π. Παπαπολυβίου
