Η προεκλογική περίοδος έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό και τα τηλεφωνήματα από επιτελεία και υποψηφίους προς τους «φακελωμένους» ψηφοφόρους των κομμάτων γίνονται κατά χιλιάδες. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα για τον σεβασμό των κομμάτων και των υποψηφίων προς τους πολίτες.
Πώς μπορεί να θεωρείται φυσιολογικό να δέχεται κάποιος τηλεφώνημα στο σπίτι από επιτελείο υποψηφίου που δεν γνώρισε ποτέ, με τον οποίο δεν είχε καμία επαφή και για τον οποίο δεν άκουσε τίποτε τα τελευταία πέντε χρόνια, μόνο και μόνο για να του ζητηθεί η ψήφος του; Τις προεκλογικές συγκεντρώσεις μπορεί να τις κατανοήσει κανείς, αφού ο πολίτης επιλέγει αν θα παρευρεθεί. Τα τηλεφωνήματα, όμως, από άγνωστους υποψηφίους γιατί θεωρούνται αποδεκτά; Παλιά οι υποψήφιοι έκαναν τραπέζια και πολλοί διερωτώνταν αν η ψήφος εξαγοράζεται με μια πίττα σουβλάκια. Σήμερα, το ερώτημα είναι άλλο: Πιστεύει κανείς πως μια ψήφος κερδίζεται με ένα τηλεφώνημα;
Ζακ.
