Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Γιώργος Τάττης δυσκολεύει συνεντευξιαζόμενο πολιτικό. Εδώ και χρόνια αυτό κάνει, χωρίς να τον επηρεάζει κάποια ιδεοληψία ή προσωπική ατζέντα ούτε καν η καριέρα του ως δημοσιογράφος. Πολλές φορές δέχτηκε πόλεμο για την επιμονή του να ζητά εξηγήσεις και μάλιστα από διάφορους που σήμερα τον επιβραβεύουν. Και ακριβώς επειδή παραμένει ανεπηρέαστος και συνεχίζουν να έχουν νόημα για αυτόν η αλήθεια, η διαφάνεια, η δημοκρατία, έκανε τον κ. Φειδία Παναγιώτου με τα κρεμμυδάκια.
Τον ξεβόλεψε, κάτι που δεν κατάφεραν να κάνουν δημοσιογράφοι με δεκαετίες εμπειρίας. Τον έβγαλε από το λεγόμενο «safe place» του και τον υποχρέωσε να παραδεχτεί ότι είναι αδιάβαστος. Ένας υπερόπτης ινφλουένσερ, που κατεβάζει γλώσσα στο διαδίκτυο και αγνοεί -επιδεικτικά- τον θεσμικό του ρόλο. Τον ενδιαφέρει μόνο το τομάρι του και ο Τάττης τον ανάγκασε να το παραδεχτεί.
Το αν έγινε δουλειά και αν οι ψηφοφόροι του θα σκεφτούν ξανά ποιο μηδενικό θέλουν να βάλουν στη Βουλή, για να αμολά αρλούμπες, που του υποδεικνύουν άλλοι, για το Ουκρανικό, το Κυπριακό και να συγχύζεται όποτε πρέπει να νομοθετήσει, θα δείξει η κάλπη. Όπως και να ‘χει, όμως, το δίλημμα έχει τεθεί: Θέλουμε νεολαία που να ζητά εξηγήσεις ή μια τσογλανοπαρέα που ενδιαφέρεται μόνο για την εικόνα και την καλοπέρασή της;
ΑΛ.ΜΙΧ.
