Σήμερα επιθυμώ διακαώς να εκπέμψω μήνυμα αισιοδοξίας και ψυχικής ανάτασης για ένα καλύτερο αύριο της τάλαινας πατρίδας. Λέω «μόνο ένα» καλύτερο αύριο, καθότι όπως εξελίσσεται ο πληθωρισμός δεν βλέπω να διαρκεί η ευφορία πέραν ενός 24ώρου. Ωστόσο, το άκρως ενθαρρυντικό μήνυμα το οποίο μετέδωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για διοργάνωση του Μουντιάλ από την Κύπρο (μαζί με άλλες 1-2 χώρες) αφήνει αμυδρές ελπίδες ότι όλα μπορούν να εξελιχθούν σε επίπεδο «μη χειρότερα».
Βεβαίως, ο Πρόεδρος εισηγήθηκε ότι θα μπορούσαμε να αρχίσουμε από τη διοργάνωση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος αλλά πρέπει να προετοιμαστούν καλύτερα και οι παίχτες μας και καλά θα ήταν να φωνάξουμε τον Μαέ και τον Σεμέδο να τους βαφτίσουμε Κύπριους να τελειώνουμε. Αλλά Πρόεδρε, για να πω το ήμαρτον μου, μαζί με την αισιοδοξία αισθάνθηκα και κάποια απογοήτευση από τα λεγόμενά σου. Γιατί να είμαστε ολιγαρκείς και να μην έχουμε την ανάλογη αυτοπεποίθηση; Εννοώ, γιατί να διοργανώσουμε απλώς το Μουντιάλ και να μην το κατακτήσουμε κιόλας; Και μην θεωρήσει κανείς πως είναι ακατόρθωτο κάτι τέτοιο. Στον τόπο γίνονται τόσα θαύματα. Εδώ ο Φειδίας και η Αννίτα θα κτίσουν 10.000 κατοικίες σε ένα εξάμηνο, ενώ η χαμηλότερη σύνταξη που θα δώσουν θα υπερβαίνει τα €1.000. Φαίνεται βρέθηκε το λεφτόδεντρο που παράγει ρευστό και το οποίο αναζητούσε εναγωνίως ο πάλαι ποτέ υπουργός Οικονομικών Κωνσταντίνος Πετρίδης.
Και μιας και το έφερε η κουβέντα στην πρόεδρο της Βουλής, θα το γράψω και ας κακοφανεί του τέως προέδρου του κόμματος Αβέρωφ Νεοφύτου, πως για πρώτη φορά στην ιστορία, από καταβολής κόσμου, βρέθηκε ηγέτης ή έστω ηγέτιδα να τετραγωνίσει τον κύκλο και να ανοίξει έναν νέο κύκλο ο οποίος βρίσκεται στην ίδια αλυσίδα, χωρίς να κλείσει τον προηγούμενο. Μάλιστα, μετά την ομιλία της (με την ευκαιρία των 50 χρόνων από ιδρύσεως του Δημοκρατικού Συναγερμού), ανάμεσα σε επιστημονικούς κύκλους, σε πρωινάδικα και σε κουτσομπόλες, αναπτύσσεται μεγάλος προβληματισμός ως προς το κατά πόσον ενδείκνυται να αφαιρεθεί από τον Ευκλείδη ο τίτλος του «πατέρα της Γεωμετρίας» και να αποδοθεί στην κυρία Αννίτα Δημητρίου η οποία θα καλείται «Μητέρα της Γεωμετρίας» ή κατά πόσον θα κάνουν τη χάρη στον Ευκλείδη να εξακολουθήσουν να τον θεωρούν αναπληρωτή πατέρα της γεωμετρίας κάτι ανάλογο με τον αναπληρωτή πρόεδρο του ΔΗΣΥ Ευθύμιο Δίπλαρο, στου οποίου την ευφυΐα υποκλίνονται οι αιώνες.
Η βαρυσήμαντη ομιλία της κ. Δημητρίου, η οποία μετεδόθη μέσω κρυφών σημάτων στο υπερπέραν, περιείχε απ’ όλα, κάτι σαν ρωσική σαλάτα. Καθόρισε δε (κατ’ εξαίρεση) τις κόκκινες γραμμές του ΔΗΣΥ διότι συνήθως δεν ασχολείται με ό,τι σχετίζεται με κόκκινο, αφού έλκει την καταγωγή της από την εθνικόφρονα κοινότητα Τρούλων.
Ως προς την αναφορά της στο Νίκο Αναστασιάδη, ξεκίνησε από το «μη μου τους κύκλους τάραττε» προχώρησε στο το «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε» αν και πολλοί διερωτήθηκαν κατά πόσον αυτό που ταίριαζε ήταν το «που σου νέφκω που πάεις»; Το σίγουρο είναι πως αυτό που εισέπραξε ο μέσος πολίτης ήταν η πρακτική «όταν δεν μπορείς να τους πείσεις, σύγχυσέ τους».
Πάντως, επειδή δεν το έχω ούτε με την γεωμετρία, κατέφυγα στην τεχνητή νοημοσύνη, όπως καταφεύγουν όσοι βουλευτές μας δεν διαθέτουν τη δική τους νοημοσύνη.
Διάβασα λοιπόν, πως «στη γεωμετρία, ο κύκλος είναι το επίπεδο γεωμετρικό σχήμα του οποίου όλα τα σημεία απέχουν εξίσου από ένα σταθερό σημείο, το οποίο ονομάζεται κέντρο του κύκλου».
Η κ. Δημητρίου ανέφερε ότι δεν μετατρέπεται σε καθρέφτη των άλλων και με την πιο πάνω υπόμνηση δεν θέλω να πω, πως αν ζούσε η μακαριστή Κυριακού Πελαγία ίσως θα της αφιέρωνε το τραγούδι «είπα σου χτενίστου λλίον τζι εν φέφκεις που το γυαλί».
Προφανώς η κ. Δημητρίου ήθελε να πει, πως σε προεκλογικές περιόδους δεν σκληραίνει τις θέσεις της στο θέμα των μεταναστών για να περιορίσει τις απώλειες προς το ΕΛΑΜ, ούτε και να κερδίσει τις ψήφους της Αμεσης Δημοκρατίας μοιράζοντας σπίτια και συντάξεις ωσάν να είναι πασατέμπο (στην Ελλάδα τα λένε σπόρια), ούτε και κινείται ΟΦΑ (Όπου Φυσά ο Άνεμος).
Πάντως, η συνεργασία με την Άμεση Δημοκρατία είχε και άμεσο αποτέλεσμα υπό την έννοια ότι οδήγησε στην επανεκλογή της κ. Δημητρίου στην προεδρία της Βουλής και κακώς κάποιοι την αποκαλούν Μπάρμπι (Barbie). Βεβαίως, τώρα στη Βουλή έχουμε και το αντίπαλο δέος της κ. Δημητρίου και αναφέρομαι στην Σταχτοπούτα, η οποία ακούει στο όνομα Νταϊάνα Κωνσταντινίδη η οποία όταν δεν διαφημίζει ρούχα εμφανίζεται και στο Κοινοβούλιο μιλώντας επί παντός επιστητού. Η Αννίτα Δημητρίου θα έχει και τη βοήθεια του Θεού, μέσω του επίσης βουλευτή της Άμεσης Δημοκρατίας Δημήτρη Μπάρου, ο οποίος ανακοίνωσε την ύπαρξη του μεγαλοδύναμου αναφέροντας: «Ήταν απόδειξη πραγματικά του Θεού η εκλογή μου». Τι να πω κι εγώ; Εάν υπάρχει Θεός και αν επέλεξε να μας φανερωθεί στηρίζοντας την εκλογή του Δημήτρη Μπάρου, πρέπει να το κοιτάξει.
Βεβαίως, η κ. Δημητρίου ίσως είχε περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει αν είχε μαζί της τον Αβέρωφ παρά τον Θεό αλλά αν διεκδικήσει και αυτός την προεδρία της Δημοκρατίας θα γίνει το έλα να δεις.
Η μόνη της ελπίδα είναι ο Ευθύμιος Δίπλαρος, αν και έχει τρεχάματα στην προσπάθεια του να στηρίξει τον κουμπάρο Νίκο Αναστασιάδη αναμασώντας την ατάκα που εφευρέθηκε στο πόρισμα του βιβλίου «Κράτος Μαφία» περί «ισοζυγίου πιθανοτήτων». Άξιος ο μισθός του.
