To Top
14:30 Τρίτη
31 Μαρτίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Η Αμμόχωστος και το κυνήγι των μαγισσών  
ΑΡΧΙΚΗΚΟΙΝΩΝΙΑΕΠΙΣΤΟΛΕΣ • Η Αμμόχωστος και το κυνήγι των μαγισσών  
  24 Φεβρουαρίου 2020, 9:43 πμ  
Ο Α. Χατζηαντώνης, Τζιερυνειώτης πρόσφυγας, γράφει για την τουρκοποίηση της κατεχόμενης πόλης μας.
 
Δεν θα έλεγα ότι ήταν κεραυνός εν αιθρία, η ανακοίνωση από την τ/κ ηγεσία και την τουρκική πλευρά γενικά, ότι αποφασίζουν πλέον οριστικά να ανοίξουν την κατεχόμενη Αμμόχωστο και να την μετατρέψουν σε Las Vegas της Ανατολικής Μεσογείου.
Κατά καιρούς, το άφηναν να αιωρείται στον αέρα, ως απειλή. Ο χρόνος δούλεψε υπέρ τους, όπως φαίνεται. Παγίωσε τα τετελεσμένα σε όλη τη βόρεια Κύπρο. Το παραδέχονται και οι ίδιοι οι πολιτικοί μας ηγέτες. Δεν είχε δηλώσει πριν λίγο καιρό ο κ. Αναστασιάδης: «Μα, για πόσο καιρό ακόμα, θα κοροϊδεύουμε τους Κερυνειώτες;». Το είπε ανοικτά. Χωρίς να κρατά τα προσχήματα. Σαν να μην το γνωρίζαμε, δηλαδή.
Βλέποντας ότι ο πληθυσμός της Κερύνειας, από 3.300 που ήταν το '74, φέρεται να έχει φτάσει σήμερα, ίσως και τις 100.000. Με τη μαζική μεταφορά εξ Ανατολίας εποίκων-κουβαλητών...
Την Αμμόχωστο, τόσα χρόνια, είχαμε περίπου την εντύπωση, ή ελπίζαμε, πως θα την έδιναν σαν… ρέστα, σε περίπτωση συμφωνίας. Σου δίνω 20 ευρώ για να αγοράσω κάτι και μου δίνεις ρέστα. Έδαφος, έναντι εξουσίας. Κάτι, που όπως δείχνουν τα πράγματα, θα γίνει τώρα. Μεταφέρω δήλωση κάποιου αξιωματούχου της απέναντι πλευράς: «Όποιος Ε/κύπριος επιθυμεί να επιστρέψει στο σπίτι του, θα μπορεί να το πράξει, φτάνει να αιτηθεί ταυτότητα της “ΤΔΒΚ”. Δεν καλούμε οποιονδήποτε να κατοικήσει στην πόλη. Καλούμε τους νόμιμους ιδιοκτήτες».
Ε, και τι σημαίνει αυτό; Αναγνωρίστε το «κράτος» μας, για να γυρίσετε πίσω στο Βαρώσι. Και οι επιλογές των Αμμοχωστιανών φαίνεται να είναι τρεις, κατά τη γνώμη μου: 1) Προσφυγή στα λεγόμενα τοπικά ένδικα μέσα, δηλαδή στην ούτω καλούμενη Επιτροπή Ακινήτου Ιδιοκτησίας (ΕΑΙ) και αν δεν ικανοποιηθούν, να προσφύγουν στο ΕΔΑΔ. 2) Επιστροφή στην πόλη τους, για να ζήσουν τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής τους, εκεί, στον τόπο που γεννήθηκαν και αναγιώθηκαν. Αλλά υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση. 3) Να μην πράξουν τίποτα από τα δύο και να αναμένουν να λυθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το Κυπριακό.
Μεγάλο δίλημμα. Και όχι μόνο ως δύσκολη απόφαση. Είναι συνέχεια του... εθνικού χόμπι που καλλιεργήθηκε τα τελευταία 10 - 15 χρόνια στο νησί μας. Ποιου χόμπι; Το κυνήγι του προδότη. Το είχαμε δει να αρχίζει ήδη από το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003. 
Ένα μεγάλο ποσοστό προσφύγων και εγώ ο ίδιος μεταξύ αυτών, κάναμε ουρές για να δούμε τις πατρογονικές μας εστίες, μετά από 29 ολόκληρα χρόνια. Υπάρχουν κάποιοι που αρνήθηκαν να πάνε. «Δεν θα δείξω ποτέ διαβατήριο για να επισκεφθώ το σπίτι μου», απαντούσαν θυμωμένοι όταν κάποιος τους ρωτούσε αν πήγαν από 'κει. Μετά, κληθήκαμε να ψηφίσουμε υπέρ ή κατά, για το αγγλικής εμπνεύσεως, Σχέδιο Ανάν. Πάλι κάποιοι, άρχισαν να αποκαλούν κάποιους άλλους, προδότες, νεναίκους, οχιάδες κ.λπ.
Αργότερα, το 2009 - 10, με την ΕΑΙ, πάλι. Άρχισε το κυνήγι των μαγισσών. Το κυνήγι του επίδοξου «προδότη», που θα ξεπουλούσε τη γη του στον κατακτητή, έναντι πινακίου φακής.
Αντί να καθόμασταν όλοι κάτω και σε κλίμα ομογνωμίας, ομοψυχίας και καλής θελήσεως, να συσκεφτούμε περί του πρακτέου, μπήκαμε σε ηλίθιες αντιπαραθέσεις μεταξύ μας. Το σαράκι της φυλής μας δεν είναι η διχόνοια; Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς;
Να θυμηθούμε το παράδειγμα της πολύκροτης δίκης τού ήρωα της Ελληνικής Επανάστασης, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, το 1834 στο Ναύπλιο; Που εσύρθη ως κοινός εγκληματίας ενώπιον δικαστηρίου, κατηγορούμενος για προδοσία; Και δεν έμειναν γραμμένα με χρυσά γράμματα στην Ιστορία, τα ονόματα των ακέραιων και έντιμων δικαστών, Γ. Τερτσέτη και Αν. Πολυζωίδη, που ήσαν οι μόνοι –ανάμεσα σε έξι– που αρνήθηκαν να καταδικάσουν εις θάνατον, τον Γέρο του Μωριά;
Συνάγοντας. Είναι ώρα να αφήσουμε τα κούφια λόγια και τις ανοητολογίες και να δούμε, μαζί με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, που ίσως είναι και το μόνο στήριγμα που μας απέμεινε, ποια γραμμή θα ακολουθήσουμε. 
Η τουρκοποίηση των Βαρωσίων σίγουρα αποτελεί και το προοίμιο, την απαρχή, της τουρκοποίησης ολόκληρου του νησιού. Ολόκληρης της Κύπρου.
 
  Α. Χατζηαντώνης   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...