Ο δημοσιογράφος Κωστής Κωνσταντίνου, από την πρώτη γραμμή των γεγονότων, παρακολουθεί, καταγράφει και αναλύει όλες τις εξελίξεις για το philenews

H Asharq al-Awsat, που σημαίνει «Μέση Ανατολή» στα αραβικά, είναι μια διεθνής, αραβόγλωσση σαουδαραβική εφημερίδα που εδρεύει στο Λονδίνο, διατηρεί στενές σχέσεις με τη βασιλική οικογένεια στο Ριάντ και μετρά σημαντικές προσθήκες το τελευταίο διάστημα ως πηγή πληροφοριών για το τι συμβαίνει και τι πρόκειται να γίνει στη Μέση Ανατολή. 

Σε σημερινό της άρθρο, επικαλούμενη πηγές τις οποίες δεν κατονομάζει, η εφημερίδα αναφέρει πως το Ιράν έχει στείλει μήνυμα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ πως, εάν η απάντηση του τελευταίου για το κτύπημα της 1ης Οκτωβρίου είναι περιορισμένη, «αυτός ο γύρος θα κλείσει». 

Ο όρος που χρησιμοποιήθηκε είναι πολύ ενδιαφέρων κυρίως για δύο λόγους. Πρώτον, διότι αποτυπώνει το βασικότερο, ότι δηλαδή το Ιράν ξεκαθαρίζει ότι θέλει να συνεχίσει τον πόλεμο και δεύτερον, ότι ζούμε μια σύγκρουση πολύ διαφορετική από όσες είχαμε συνηθίσει η οποία γίνεται σε «φάσεις» και με τις αντιμαχόμενες πλευρές να ζυγίζουν την κάθε κίνησή τους, συχνά δε να προϊδεάζουν τον αντίπαλο για το τι επίκειται.

Όλα αυτά βέβαια, δείχνουν το μέγεθος του διακυβεύματος όχι μόνο για το Ισραήλ και το Ιράν αλλά για ολόκληρη την περιοχή καθώς το ευκταίο αλλά και το οξύμωρο μαζί είναι η αποφυγή ενός πόλεμου μέσα από την εξέλιξη του. 

Είναι ξεκάθαρο πως ένας ευρύτερος πόλεμος δεν είναι στην ατζέντα κανενός: ούτε της Τεχεράνης, ούτε της Ιερουσαλήμ, ούτε του όποιου. Ακόμα και εάν η κυβέρνηση Νετανιάχου προσπαθεί να σύρει τις ΗΠΑ σε ένα χτύπημα το οποίο θα απάλλασσε το Ισραήλ αλλά και ολόκληρη την περιοχή από τον εφιάλτη του «πυρηνικού Ιράν», είναι ξεκάθαρο πως ούτε το Ισραήλ θα ήθελε έναν γενικευμένο πόλεμο. Το εβραϊκό κράτος δεν έχει την πολυτέλεια των proxies, όπως το Ιράν, ενώ συν τοις άλλοις, έχει και το βάρος των πολλαπλών μετώπων.

Με proxies όμως ή χωρίς, το νέο «ύφος» που εισάγει αυτός ο πόλεμος με τις «διαπραγματεύσεις» των δύο μερών να γίνονται δημόσια και με αναφορές για την έκβασή τους, είναι κάτι πρωτόγνωρο και ως τέτοιο, αξιοσημείωτο.

Η σαουδαραβική εφημερίδα ξεκαθαρίζει πως, «δεν υπάρχει συντονισμός σχετικά με την επίθεση και το τι θα ακολουθήσει» και πως οι Ισραηλινοί πιστεύουν ότι το Ιράν θα απαντήσει όσο μετρημένο κι αν είναι το χτύπημα του και ό,τι κι αν λέει η Τεχεράνη. Και είναι λογικό, όταν μιλάμε για ένα εξτρεμιστικό θεοκρατικό καθεστώς το οποίο ως πρωταρχικό του στόχο θέτει, δημόσια μάλιστα, την καταστροφή του Ισραήλ.

Ίσως για αυτό και το Ισραήλ να διαμηνύει επισήμως, δια του ίδιου του Νετανιάχου, πως η απάντησή του θα καθοριστεί με γνώμονα την ασφάλεια της χώρας. Είναι όμως ξεκάθαρο, πως αυτή τη φορά χρειάζεται να κάνει πολύ προσεκτικές κινήσεις καθώς, αφενός μεν χρειάζεται την απόλυτη σύμπνοια και συνεργασία με τις ΗΠΑ ενόψει της άφιξης του διαβόητου συστήματος THAAD για την ανακοπή αντιβαλλιστικών πυραύλων το οποίο όμως θα μπορούν να το λειτουργήσουν μόνο οι Αμερικανοί χειριστές που θα έρθουν στο Ισραήλ μαζί του, αφετέρου δε φαίνεται πως με βάση μια σημερινή πληροφορία θα αντιμετωπίσει πολύ σύντομα, ελλείψεις πυραύλων για την αντιαεροπορική του άμυνα. Κάτι που αυξάνει την εξάρτησή του από την Ουάσινγκτον ακόμα περισσότερο.

Το μεγάλο ερώτημα πάντως σ’ αυτό το νέο πολεμικό ύφος των «γύρων» και της δημόσιας διαβούλευσης, δείχνει να είναι πρωτίστως όχι το τι θα γίνει στους γύρους αυτούς αλλά το πόσοι μπορεί να είναι και πόσο εύκολα η κατάσταση θα μπορούσε να βγει εκτός αυτού του ύφους και εκτός ελέγχου με απρόβλεπτες συνέπειες για όλους.

Αλλόκοτο από πολλές απόψεις, βαρετό για τους πολεμοχαρείς και σίγουρα καινοφανές για όλους, αυτό το ύφος δείχνει να είναι ως προς τον κίνδυνο ευρύτερης ανάφλεξης, μια κάποια ή ίσως και η μοναδική τελικά παρηγοριά.