Ένα θέμα που δεν πρέπει να παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες είναι αυτό που αφορά τη διαχείριση του δημοσίου χρήματος την εποχή της πανδημίας.
Όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα από την Ελεγκτική Υπηρεσία της Δημοκρατίας, φαίνεται πως υπήρξε σοβαρή κακοδιαχείριση δημοσίου χρήματος. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα σχετικά ευρήματα των ελέγχων πληρώθηκαν σε μη δικαιούχους €32 εκατ., ενώ άλλα €13.8 εκατ. δόθηκαν, από λάθος, σε ξένες εταιρείες.
Πληροφορηθήκαμε επίσης από τα όσα ο Γενικός Ελεγκτής παρουσίασε στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή πως η Κύπρος άλλο σχέδιο χορηγιών έστειλε προς έγκριση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και άλλο εφάρμοσε τελικά.
Τα όσα έγιναν ήδη γνωστά για τον τρόπο χρηματοδότησης της πανδημίας είναι απαράδεκτα και καταδικαστέα και δημιουργούν μια τεράστια μαύρη τρύπα σε βάρος της ευρωστίας των δημοσίων ταμείων.
Από τον Ιούνιο του 2020 (δηλαδή προ τριετίας) προειδοποιήσαμε γραπτώς, τόσο την Κυβέρνηση όσο και τη Βουλή, ότι πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί για το πώς και ποιοι πρέπει να χρηματοδοτηθούν και με τεκμηρίωση να αποδείξουν και να επιβεβαιώσουν την ορθότητα της εκταμίευσης όλων των αναγκαίων πόρων.
Τώρα, κατόπιν εορτής, πληροφορούμαστε αρμοδίως από την Ελεγκτική Υπηρεσία πως «εντοπίστηκαν πληρωμές €32 εκατ. σε 4751 πρόσωπα που δεν ήταν σύννομες με βάση το εγκεκριμένο σχέδιο, αφού δεν πληρούσαν το κριτήριο μείωσης του κύκλου εργασιών το 2020 σε σχέση με το 2019», δηλαδή πριν την πανδημία.
Δεν ήταν ούτε ένας, ούτε δύο, ούτε τρεις οι μη δικαιούχοι. Ήταν 4.751 και αυτοί είναι μόνο αυτοί που εντοπίσθηκαν.
Παρά το γεγονός ότι αναγνωρίζουμε τις δύσκολες συνθήκες της τότε εποχής και το επείγον της διαχείρισης της κρίσης, εντούτοις δεν μπορούμε να αποδεχτούμε πως πέραν των €32 εκατ. δόθηκαν σε μη δικαιούχους. Τέτοια λάθη δεν δικαιολογούνται.
Τα χρήματα αυτά δεν ανήκουν ούτε στον τέως υπουργό Οικονομικών, ούτε στον νυν υπουργό. Ανήκουν στους φορολογούμενους πολίτες, γι’ αυτό η Κυβέρνηση οφείλει να βρει τους τρόπους να τα μαζέψει.
Όσοι επιχειρηματίες και όσες εταιρείες έλαβαν λεφτά που δεν τους ανήκουν πρέπει να τα επιστρέψουν αμέσως.
Όσοι αρνηθούν να πράξουν το ορθό και το αυτονόητο θα πρέπει το υπουργείο Οικονομικών (ως ο θεματοφύλακας του δημοσίου χρήματος) να τα διεκδικήσει μέσω της νομικής οδού.
Σε συνεργασία με τη Γενική Εισαγγελία να προχωρήσει σε νομική διαδικασία ανάκτησης όλων των ποσών.
Και κάτι τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό: Κάθε φορά που θα υποβληθεί από το συνδικαλιστικό κίνημα κάποιο αίτημα, είτε για τη στήριξη της δημογραφικής πολιτικής, είτε για τη στήριξη ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού, η μόνιμη σχεδόν απάντηση των εκάστοτε κυβερνώντων είναι ότι δεν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα. Ότι δεν υπάρχουν λεφτά.
Δυστυχώς, όμως, στην προκειμένη περίπτωση λεφτά φαίνεται πως υπήρχαν αλλά δόθηκαν αστόχευτα και χωρίς κριτήρια ή επαρκή τεκμηρίωση.
Υ.Γ.: Θα ήταν χρήσιμο ο υπουργός Οικονομικών να ανακοινώσει τον οδικό χάρτη που προτίθεται να ακολουθήσει για ανάκτηση όλων αυτών των χρημάτων.
Οικονομολόγος – Δημοσιογράφος
