Η ικανοποίηση του αιτήματος των χαμηλόμισθων του δημοσίου ήταν για πολλούς μια αναγκαία διόρθωση, γι’ αυτό προφανώς και το Υπουργείο Οικονομικών, που διατείνεται για την ανάγκη δημοσιονομικής πειθαρχίας και συγκράτησης του κρατικού μισθολογίου, συναίνεσε προς αυτήν την κατεύθυνση.
Μπορεί από την άλλη τα μαθηματικά να μη μέτρησαν όσο θα έπρεπε για υλοποίηση του αιτήματος των χαμηλόμισθων του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα, αφού η ανακούφιση της συγκεκριμένης ομάδας εργαζομένων αποτελούσε προεκλογική δέσμευση του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Αλλά και μετεκλογική, σύμφωνα τουλάχιστον με την Ομάδα Πρωτοβουλίας των Χαμηλόμισθων του Δημοσίου.
Το όλο θέμα, όμως, όπως και η πρόσφατη κινητοποίηση εργαζομένων στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων του Υπουργείου Εργασίας, φανερώνει αρκετές δομικές αδυναμίες του υφιστάμενου του συστήματος των κλιμάκων στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο. Σύστημα που, αν δεν είσαι συνδικαλιστής ή λειτουργός στο Γενικό Λογιστήριο του κράτους, δύσκολα μπορείς να κατανοήσεις.
Εξάλλου, πέραν των κλιμάκων -οι οποίες ανέρχονται γύρω στις 16- και των βαθμίδων κάθε κλίμακας υπάρχουν κι άλλες κατηγορίες εργαζομένων σε δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα που έρχονται να περιπλέξουν περαιτέρω τα πράγματα.
Είναι οι ωρομίσθιοι, οι έκτακτοι αορίστου διαρκείας, οι έκτακτοι ορισμένου χρόνου, οι συνεργάτες, το εργατικό προσωπικό και η λίστα ενδέχεται να είναι μεγαλύτερη. Υπάρχουν ακόμα αιτήματα που αναφύονται κατά καιρούς που βγάζουν νόημα πόσο για όσους εργάζονται στο δημόσιο και που η κοινή γνώμη δεν μπορεί καλά καλά να παρακολουθήσει.
Όλα τα πιο πάνω αποδεικνύουν πως η μεταρρύθμιση του δημοσίου ήταν τουλάχιστον ελλιπής καθώς επικεντρώθηκε κατά κύριο λόγο μόνο στο σύστημα αξιολόγησης των υπαλλήλων στο δημόσιο. Μια πραγματική μεταρρύθμιση θα έπρεπε να αντιμετώπιζε όλες τις δομικές αδυναμίες στον κυβερνητικό τομέα που εντοπίζουν και οι συνδικαλιστές. Θυμίζουμε ότι για το θέμα των χαμηλόμισθων, ένα από τα επιχειρήματα των συντεχνιών για την ανάγκη επιτάχυνσης της ανέλιξης των εργαζομένων στις κλίμακες Α2- Α5 – Α7 ήταν αυτές οι δομικές αδυναμίες.
Γι’ αυτό και δεν είναι άμοιρες ευθυνών για τη μεταρρύθμιση του δημοσίου που εγκρίθηκε πέρσι, καθώς υπήρξε υποτίθεται και κοινωνικός διάλογος. Φυσικά, η μεταρρύθμιση, η οποία δυστυχώς εξαντλείται στο νέο σύστημα αξιολόγησης έπρεπε να περάσει καθώς κρινόταν και η εκταμίευση βοήθειας από το Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ, νομίζω η μοναδική πήραμε από το Ταμείο μέχρι στιγμής. Η ανάγκη, όμως, εξορθολογισμού του κρατικού μισθολογίου παραμένει και επείγει, επειδή το κράτος πρέπει να έχει δημοσιονομικά περιθώρια για αντιμετώπιση των πολλών προκλήσεων που πηγάζουν από το ασταθές διεθνές οικονομικό και γεωπολιτικό περιβάλλον.
Ευτυχώς, όπως προκύπτει από δηλώσεις του γενικού διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών, φαίνεται να έχουν γνώση οι φύλακες. Ο Γιώργος Παντελή, συγκεκριμένα, ανέφερε στο Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων πως έχει ξεκινήσει μελέτη με τη βοήθεια ξένων εμπειρογνωμόνων για εξορθολογισμό του κρατικού μισθολογίου με στόχο να υπάρξει μια δίκαιη καταβολή – ελπίζουμε και κατανοητή- που να διασφαλίζει παράλληλα και τη βιωσιμότητα του κρατικού μισθολογίου.
Ανέφερε δε, πως η μελέτη θα είναι έτοιμη αρχές του νέου χρόνου και θα τεθεί ενώπιον των συντεχνιών για διαπραγμάτευση. Μια διαπραγμάτευση που κρίνεται αναγκαία και που θα σηματοδοτήσει ενδεχομένως την πραγματική μεταρρύθμιση του δημοσίου. Χωρίς να μηδενίζεται η αρχή που έγινε πέρσι και που αν μην τι άλλο μπορεί όταν τεθεί σε ισχύ το νέο σύστημα αξιολόγησης και προαγωγών μπορεί επίσης να οδηγήσει σε εξορθολογισμό και συγκράτηση των κρατικών δαπανών αφού ενδέχεται να γλιτώσει η δικαιοσύνη χρόνο και το κράτος χρήμα από τις δεκάδες προσφυγές εναντίον της ΕΔΥ ετησίως…
