Χθες από αυτό τον χώρο αναφερθήκαμε στην πανθομολογούμενη (για χρόνια…) επείγουσα ανάγκη να αναβαθμιστεί ο ηλεκτροπαραγωγός σταθμός Δεκέλειας και στη διστακτικότητα ή αδυναμία της ΑΗΚ να αναλάβει τη χρηματοδότηση του έργου με τον τρόπο που το κάνει για όλα τα αναπτυξιακά έργα:
Να υποβάλει αίτηση στη ΡΑΕΚ για να εγκριθεί η δαπάνη, να χαρακτηριστεί ανακτήσιμη, να εξεύρει δανειοδότηση από την ΕΤΕπ ή από αλλού και όταν το έργο προχωρήσει να το αποπληρώσουν σταδιακά, μέσω των διατιμήσεων, οι καταναλωτές. Και οι δικοί της πελάτες και οι πελάτες των ιδιωτών προμηθευτών, μέσω της προημερήσιας αγοράς.
Για το θέμα ρώτησε χθες τον υπουργό Ενέργειας η Κάτια Σάββα, στον Άλφα, και η απάντηση που πήρε μαθαίνουμε ότι ανησύχησε την πλευρά των εργαζομένων στην ΑΗΚ.
Ο κ. Παπαναστασίου είπε ότι η δαπάνη για τα απολύτως απαραίτητα θα ανέλθει σε 150-160 εκατ., προσθέτοντας πως αυτά τα λεφτά «είναι δύσκολο να βρεθούν». Είπε πως η ΑΗΚ προβληματίζεται για την ανάληψη της δαπάνης, καθώς θεωρεί -σ.σ. επικαλούμενη και επισημάνσεις συμβούλων της- ότι η επένδυση είναι δύσκολο να αποσβεστεί, καθώς η Αρχή μπαίνει σε μία φάση μειωμένων πωλήσεων, λόγω της μεγάλης και συνεχιζόμενης διείσδυσης των ΑΠΕ, της λειτουργίας σε 1-2 χρόνια του ιδιωτικού σταθμού της PEC, της λειτουργίας συστημάτων αποθήκευσης πράσινου ρεύματος και, βέβαια, της ηλεκτρικής διασύνδεσης.
Ο υπουργός είπε και κάτι άλλο. Πως ούτε το κράτος μπορεί να δώσει αυτά τα λεφτά. Και πως υπό αυτές τις συνθήκες θα μπορούσε ίσως να εξεταστεί συνεργασία ΑΗΚ και ιδιωτικού τομέα για τη χρηματοδότηση.
Εδώ και καιρό μία ισραηλινή εταιρεία, που δραστηριοποιείται στην παραγωγή ηλεκτρισμού, έχει επιδείξει ενδιαφέρον για τον σταθμό Δεκέλειας. Ωστόσο, αν η ΑΗΚ δεν θελήσει να αναλάβει η ίδια να βελτιώσει τη λειτουργικότητα και την αποδοτικότητα του σταθμού της και αν το κράτος επιμείνει πως τα έργα εκεί είναι επείγοντα (αυτό που οι ειδικοί λένε «μηχανισμός ισχύος»), τότε η λύση βρίσκεται στη νομοθεσία και λέγεται προκήρυξη προσφορών. Μάλλον όχι ειδικά για τη Δεκέλεια, αλλά ευρύτερα για έργα παραγωγής ηλεκτρισμού στην ανατολική πλευρά του δικτύου ηλεκτρισμού.
Προκαλούνται απορίες για την ανησυχία της ΑΗΚ να αναλάβει μια επένδυση 150-160 εκατ. ευρώ, η οποία θα λύσει ένα επικίνδυνο πρόβλημα για ολόκληρο το ηλεκτρικό σύστημα και θα βελτιώσει και την αποδοτικότητα των μηχανών της, με οικονομικό όφελος για την ίδια και τους πελάτες της. Μόλις προ 3-4 χρόνων, η ΑΗΚ αποφάσισε να δαπανήσει ακριβώς το ίδιο ποσό (160 εκατ. ευρώ) για μία μόνο νέα μονάδα (στο Βασιλικό), η οποία μάλιστα θα καίει μόνο φυσικό αέριο. Και αν το αέριο πάει 2025 να διοχετευτεί στο Βασιλικό (που είναι το πιθανότερο), τότε η μονάδα θα κάθεται από το καλοκαίρι του ‘24 μέχρι να τρέξει αέριο στις σωληνώσεις του Βασιλικού. Μην το παίρνετε όμως τοις μετρητοίς, δεν θα κάθεται η νέα μονάδα, γιατί, όπως ακούμε, δεν θα είναι έτοιμη εμπρόθεσμα, δηλαδή καλοκαίρι του ‘24. Πότε έγινε κάτι στην ώρα του, θα πείτε.
Όμως απορούμε και με το κράτος. Λέει ο κ. Παπαναστασίου πως δεν μπορούν τα δημόσια οικονομικά να υποστούν το κόστος αναβάθμισης της Δεκέλειας. Αφού όμως η Δεκέλεια επείγει (εδώ και χρόνια) να αναβαθμιστεί (προς όφελος όχι μόνο της ΑΗΚ αλλά κυρίως όλου του ηλεκτρικού συστήματος), γιατί δεν εξετάστηκε από την (προηγούμενη) Κυβέρνηση -ή και την τωρινή, αν προλαβαίνουμε- να περιληφθεί στο Σχέδιο Ανάκαμψης, όπως έκανε για έργα που αφορούν τον ιδιωτικό τομέα; Ως απαραίτητο έργο υποδομής για όλη την ηλεκτροπαραγωγή και τη μεταφορά-διανομή.
