Είναι η δουλειά του ανθρώπου και δικαιούται μια κάποια κατανόηση εκ μέρους μας όταν μιλά μόνο για την 7η Οκτωβρίου. Αλλά πρέπει και αυτός να κατανοεί την παγκόσμια οργή για όσα συμβαίνουν από εκείνη την ημέρα με ευθύνη της χώρας του. Της κυβέρνησης της χώρας του.
Στις 7 Οκτωβρίου και τις μέρες που ακολούθησαν και γινόμασταν μάρτυρες όσων φρικτών προκάλεσαν τα μέλη της Χαμάς, βιώσαμε αηδία και θυμό για τους θύτες και συμπάθεια και συμπόνοια για τα θύματα. Και εξακολουθούμε να βιώνουμε αυτά τα συναισθήματα.
Στα οποία όμως προστέθηκαν τα συναισθήματα που προκαλεί το ξεκλήρισμα αμέτρητων αμάχων στη Γάζα από συντεταγμένο κράτος και όχι από έξαλλους τραμπούκους, τρομοκράτες.
Μας ενημέρωσε χθες ο Κυπρο-Ισραηλίτικος Σύνδεσμος Φιλίας ότι διοργάνωσε «συμβολική δράση αλληλεγγύης για τα θύματα και τους ομήρους της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ, από την τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς».
Στην ανακοίνωση αναφερόταν πως ο πρέσβης του Ισραήλ στην Κύπρο, «ευχαριστώντας τον Κυπρο-Ισραηλίτικο Σύνδεσμο Φιλίας για την πρωτοβουλία, αναφέρθηκε στη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού».
Και είπε ο πρέσβης ότι «πρέπει να θυμόμαστε τις δεκάδες παιδιά που απήχθησαν και κρατούνται από τη Χαμάς εδώ και περισσότερες από 40 μέρες. Οι μητέρες, οι γονείς, οι συγγενείς αυτών των παιδιών, δεν γνωρίζουν μέχρι σήμερα το παραμικρό για την τύχη τους. Αν ζουν, αν είναι καλά στην υγεία τους. Γνωρίζουν μόνο πως τα παιδιά τους ζουν φοβισμένα, τρομαγμένα, μακριά από τις οικογένειές τους.
Αυτό ακριβώς είναι έγκλημα πολέμου, έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Γι’ αυτό και ζητάμε επιτακτικά την άμεση και χωρίς όρους απελευθέρωσή τους».
Είναι έγκλημα πολέμου, είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, κ. πρέσβη. Και ζητάμε και εμείς μαζί με εσάς την απελευθέρωσή τους αμέσως.
Για επιβεβαίωση, πληκτρολόγησα στο Google «Παγκόσμια Μέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού». Και όντως έβγαλε πρώτη-πρώτη μια παράγραφο που έγραφε: «Η 20ή Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Είναι μια ημέρα ξεχωριστή, αφιερωμένη στα παιδιά. Ανεξάρτητα από την εθνικότητα, το φύλο, την καταγωγή, την θρησκεία ή τον τόπο κατοικίας τους, τα παιδιά έχουν δικαίωμα να ζουν σε ένα ασφαλές και δίκαιο περιβάλλον ίσων ευκαιριών».
Προφανώς ο Κυπρο-Ισραηλίτικος Σύνδεσμος Φιλίας και ο ίδιος ο πρέσβης δεν τίμησαν χθες όπως της άξιζε τη μέρα των δικαιωμάτων του παιδιού. Διότι δικαιώματα έχουν, λέει το Google, όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως εθνικότητας, καταγωγής, θρησκείας, κλπ.
Και οι προαναφερθέντες μίλησαν μόνο για τα παιδιά του Ισραήλ. Τα άλλα, τα εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά της Γάζας, δεν είναι κανονικά παιδιά, είναι «ασπίδες της Χαμάς». Και το πληρώνουν καθημερινά με τη ζωή τους, την αρτιμέλεια τους, την ψυχική τους υγεία, το άδειο τους στομάχι, την αφυδάτωση, τον αργό θάνατο από αρρώστειες και τραυματισμούς, την ορφάνια, τη δυστυχία.
Αυτό δεν είναι έγκλημα πολέμου -κατά συρροή, μάλιστα- για τον πρέσβη. Ούτε για τον σύνδεσμο φιλίας Κύπρου – Ισραήλ. Δεν ξέχασαν ή παρέκαμψαν ένα ιστορικό γεγονός. Υποκρίνονται πως δεν συμβαίνουν τα τερατώδη που συμβαίνουν, τώρα, εις βάρος ανυπεράσπιστων ανθρώπων και παιδιών και τα βλέπει όλος ο πλανήτης.
Θα μπορούσαν αν μη τι άλλο να σιωπήσουν. Να μην προκαλούν.
