Θέλουμε τελικά οι ποινές για τις τροχαίες παραβάσεις να λειτουργούν αποτρεπτικά ή απλώς να καταγράφονται ως διαχειρίσιμο κόστος; Το ερώτημα επανέρχεται με αφορμή την εφαρμογή, από την 1η Μαρτίου, της νέας νομοθεσίας για τη διαβάθμιση των προστίμων από τις σταθερές κάμερες.
Η αλλαγή μειώνει το εξώδικο πρόστιμο για στάση οχήματος επί της διάβασης πεζών στα φώτα τροχαίας από €300 σε €85. Το πρόστιμο των €300 παραμένει για στάση ή κίνηση πέραν της διάβασης πεζών, εντός της συμβολής, με κόκκινο σηματοδότη. Σε ισχύ διατηρείται και το πρόστιμο των €25 για μη συμμόρφωση πριν από τη γραμμή αναμονής.
Την ίδια ώρα, στη Βουλή τέθηκε και ζήτημα τοποθέτησης φάρων στα οχήματα με τις κάμερες, κατά τα πρότυπα των περιπολικών, δηλαδή να γνωρίζουμε πού βρίσκονται ανά πάσα στιγμή, ώστε να πειθαρχούμε μόνο στο συγκεκριμένο σημείο του οδικού δικτύου και στο υπόλοιπο να κάνουμε ό,τι κάνουμε πάντα.
Μια απλή απορία: Τι θα εξυπηρετούσε η πρόταση αυτή;
Όμως, το ουσιώδες παραμένει: Αν οι ποινές δεν θα «ενοχλούν» την τσέπη, πώς θα πειθαρχήσει ο οδηγός, ακόμη και για τη δική του ζωή; Μιλάμε για την Κύπρο…
ΠΡΟΚΕ