Μονοπώλιο; Κακή διοίκηση; Έλλειψη επαγγελματισμού; Απουσία αυστηρών ελέγχων και προστίμων από την Υπηρεσία Προστασίας Καταναλωτή; Όποιο και να ισχύει από τα πιο πάνω, ή και όλα συνδυαστικά, το αποτέλεσμα είναι ένα. Οι καταναλωτές είναι όμηροι του αντιεπαγγελματισμού ακόμη και των μεγαλύτερων αλυσίδων καταστημάτων στην Κύπρο, επειδή πολύ απλά γνωρίζουν ότι δεν θα υπάρχουν επιπτώσεις, είτε εάν τελικά επιβληθούν, θα είναι αμελητέες για τον κύκλο εργασιών τους.
Αυτές οι αλυσίδες καταστημάτων μπορούν να χειρίζονται όπως θέλουν τους καταναλωτές, όμως η Υπηρεσία Προστασίας του Καταναλωτή έχει υποχρέωση να τρίξει τα δόντια. Αν αυτές οι εταιρείες θεωρούν πως μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και όπως θέλουν επειδή θα τη γλυτώσουν ας ληφθούν άλλα μέτρα.
Ίσως είναι καιρός αντί μόνο για πρόστιμα να υπάρχει και το «name and shame». Αν κάποιοι δεν μπορούν να σεβαστούν τους πελάτες τους τότε δεν έχουν χώρο στο εμπόριο και θα πρέπει είτε να γίνουν επαγγελματίες, είτε να κλείσουν. Η απουσία σεβασμού προς τον καταναλωτή πηγάζει πρώτα από τον επαγγελματισμό μιας εταιρείας. Η απουσία επαγγελματισμού όμως μιας εταιρείας πηγάζει από την απουσία σωστών ελέγχων και κυρώσεων από τους αρμόδιους.
Η Υπηρεσία Προστασίας Καταναλωτή έχει ενώπιον της δύο δεδομένα: Είτε θα προχωρεί με ενέργειες και πρόστιμα που θα είναι εξαντλητικά και μπορούν πραγματικά να προστατεύσουν τους καταναλωτές και στο τέλος της ημέρας αν χρειαστεί να κλείσει τέτοιου είδους επιχειρήσεις αν δεν συμμορφώνονται, είτε η Υπηρεσία να παραδώσει τα κλειδιά πίσω στον Υπουργό Εμπορίου και να κλείσει το δικό της μαγαζί…
Ζακ.