Αναδίπλωση; Δεύτερες σκέψεις; Ανάγκη για κατά το δυνατό μεγαλύτερες συγκλίσεις; Ή πίεση από κόμματα και κοινωνικούς εταίρους, με συνεπακόλουθο φόβο απόρριψης του νομοσχεδίου; Ό,τι και να ισχύει από τα πιο πάνω, το Υπουργείο Εργασίας ανακοίνωσε χθες και επίσημα ότι το χρονικό όριο της κατάθεσης του νομοσχεδίου για τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση μετατίθεται από τον Ιούλιο στον Σεπτέμβριο.

Και αυτό, όπως λέχθηκε, για να δοθεί περισσότερος χρόνος για διαβουλεύσεις και επίτευξη συγκλίσεων με τους κοινωνικούς εταίρους.

Μιλώντας χθες μετά τη συνεδρία του Εργατικού Συμβουλευτικού Σώματος, ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Μαρίνος Μουσιούττας ανέφερε ότι το βράδυ της Κυριακής ενημέρωσε τους κοινωνικούς εταίρους ότι έγιναν δεύτερες σκέψεις, όσον αφορά στις απόψεις τους για τη μεταρρύθμιση και αποφασίστηκε να δοθεί περισσότερος χρόνος στο διάλογο προτού επισημοποιηθεί οποιαδήποτε απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου.

Ο κ. Μουσιούττας πρόσθεσε ότι «το νομοσχέδιο θα δοθεί στους εταίρους εντός των ημερών με μια περίληψη σε διάφορα θέματα, όπως είναι μεταξύ άλλων η αναλογιστική μείωση του 12%, για να μπορέσουν να τα μελετήσουν και να επανέλθουν σε μεταγενέστερες συνεδρίες, ώστε να αναλύουμε ένα – ένα τα θέματα στο Εργατικό Συμβουλευτικό Σώμα. Απώτερος στόχος, είναι να μπορούμε τον Σεπτέμβρη που θα ανοίξει η Βουλή, να καταθέσουμε το όποιο αποτέλεσμα αυτής των συζητήσεων» επισήμανε.

Κόκκινες γραμμές

Πάντως, ο υπουργός Εργασίας ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση δεν θα περιμένει να επέλθει ομοφωνία για να προχωρήσει. «Η ειλικρινής προσπάθεια είναι να προσπαθήσουμε όσο το δυνατόν για περισσότερες συγκλίσεις». Για να προσθέσει ότι «οποιαδήποτε αλλαγή γίνει, θα πρέπει συνεπακόλουθα – και αυτή είναι η δική μας η φιλοσοφία – να υπάρχει και αντίστοιχη μείωση σε κάποιον άλλον τομέα». Πρόσθετα, η όποια απόφαση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη ότι ορισμένες παράμετροι του συνταξιοδοτικού θα παραμείνουν αναλλοίωτες. Σύμφωνα με τον Μαρίνο Μουσιούττα αυτές είναι: (α) Να μην αυξηθούν οι εισφορές. (β) Να μην αυξηθεί το όριο αφυπηρέτησης. (γ) Να μην διαταράσσεται η βιωσιμότητα του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Βασικά ζητήματα συζήτησης

Όπως ήταν φυσικό, οι κοινωνικοί εταίροι δέχτηκαν με ικανοποίηση την απόφαση του Υπουργείου Εργασίας, με την επισήμανση ότι από δω και πέρα θα πρέπει όλες οι πλευρές να βάλουν στο τραπέζι τις επικεφαλίδες των βασικών θεμάτων της μεταρρύθμισης και να εστιάσουν στην εξεύρεση κοινής συνισταμένης. Ειδικότερα, όπως αναφέρουν πληροφορίες του «Φ», ως βασικά θέματα αξιολογούνται: (α) Το πέναλτι του 12%. Η κυβέρνηση προτίθεται να μειώσει το ποσοστό κατά 4-4,5% μονάδες. Ωστόσο την ίδια ώρα, αναμένεται να αυξήσει τα έτη, τα οποία θα πρέπει να έχει συμπληρώσει κάποιος – όσον αφορά στις εισφορές – για να δικαιούται αυτή την ελάφρυνση.

Κάτι που θα ισχύσει μετά από μια περίπου πενταετία. Επομένως, το ζητούμενο σε αυτή την περίπτωση είναι να βρεθεί κοινή συνισταμένη μεταξύ κυβέρνησης και εταίρων. (β) Αύξηση των κατώτατων συντάξεων. Το συγκεκριμένο ζήτημα σχετίζεται τόσο με το κομμάτι του επαρκούς εισοδήματος, όσο και με το όριο φτώχειας. Όπως αναφέρουν οι πληροφορίες μας, ακόμα και με την αύξηση στις βασικές συντάξεις, ορισμένοι συνταξιούχοι θα λαμβάνουν ακόμη ένα ποσό, το οποίο θα είναι κάτω από το όριο της φτώχειας. Κάτι που σημαίνει ότι δεν επιτυγχάνεται ο στόχος της επάρκειας του εισοδήματος. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να ξεκαθαριστεί επακριβώς η έννοια της επάρκειας, να διασαφηνιστεί κατά πόσο θα αλλάξει το όριο της φτώχεια ή θα παραμείνει στα ίδια επίπεδα και αν θα μπει στη συζήτηση και ο λεγόμενος «Πυλώνας 0» που σχετίζεται με την ενίσχυση των χαμηλοσυνταξιούχων.

(γ) Διαφοροποίηση παρεμφερών συντάξεων. Τόσο η σύνταξη χηρείας, όσο και η σύνταξη ανικανότητας αφορούν μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας και για το λόγο αυτό, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις – κυρίως – επιδιώκουν όπως οι αλλαγές που θα προκύψουν να έχουν σημαντικό όφελος για τα άτομα αυτά.

(δ) Το κομμάτι της επενδυτικής πολιτικής του ΤΚΑ φαίνεται να είναι το πιο περίπλοκο αυτή τη στιγμή όσον αφορά στη μεταρρύθμιση, καθώς παρεμβαίνουν διάφοροι παράγοντες, οι οποίοι πρέπει να εξεταστούν με προσοχή.

Ως σενάρια προβληματισμού, αναφέρονται τα ενδεχόμενα οι επενδύσεις που θα γίνουν να μην αποφέρουν τις επιδιωκόμενες αποδόσεις. Δεύτερο σενάριο, κατά πόσο θα ήταν σοφότερο το κομμάτι αυτό να προχωρήσει σταδιακά – με την κυβέρνηση να παραμένει ως δικλείδα ασφαλείας – δεδομένου ότι με τον τερματισμό του δανεισμού και την αποπληρωμή του χρέους, εξοικονομείται ήδη ένα μεγάλο ποσό. Τρίτο σενάριο, αυτό που αφορά στον δανεισμό του κράτους, ο οποίος θα μετατραπεί σε εξωτερικό, από εσωτερικό που είναι σήμερα και θα έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στην κατάσταση των δημόσιων οικονομικών.

Διάσταση απόψεων

έλος, αναφορικά με τον δεύτερο πυλώνα, δηλαδή τα Ταμεία Προνοίας, ο υπουργός Εργασίας τόνισε ότι εκεί εντοπίζεται και η μεγάλη διάσταση απόψεων με τους κοινωνικούς εταίρους. «Μέσα στη συνεδρία διαφάνηκε ότι υπάρχει διάσταση απόψεων. Όσο μπορούμε θα καταβάλουμε προσπάθειες για να μπορέσει να οδηγηθεί μαζί με το νομοσχέδιο και αυτό το σημείο ως συμφωνία στην Βουλή», σημείωσε ο κ. Μουσιούττας. Πρόσθεσε ότι το σχετικό νομοσχέδιο για τον δεύτερο πυλώνα «δεν μπορεί να πάει μέσα στο Σεπτέμβριο στη Βουλή» καθώς «θα χρειαστούν 2 – 3 χρόνια». «Οτιδήποτε αποφασιστεί, που αφορά το δεύτερο πυλώνα θα μπορεί να τεθεί σε εφαρμογή με την πάροδο 3 με 4 χρόνων», κατέληξε