>>Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με την αποφασιστικότητα που τον χαρακτηρίζει (;) ανέλαβε δράση την αντιμετώπιση των προβλημάτων της χώρας και οι κακές γλώσσες λένε πως μελετά σοβαρά το ενδεχόμενο να αρχίσει να κυβερνά τη χώρα.
Μάλιστα, αρχίζοντας νέα τουρνέ ανά την Κύπρο (ανάλογη αυτήν της προεκλογικής περιόδου) διακήρυξε, πως «στόχος της πολιτείας η επανακατοίκηση των ορεινών περιοχών».Για να είμαστε υποβοηθητικοί και να μην ασκούμε μόνο κριτική, εισηγούμαι όπως ο Πρόεδρος δημιουργήσει και δεύτερη «γραμμή» τελεφερίκ, ώστε να αποφευχθεί τυχόν σύγκρουση με το τελεφερίκ της γραμμής που κατασκευάστηκε επί δυναστείας του προκατόχου του Νίκαρου του Α’. Έτσι κι αλλιώς αυτός κυβερνά και, αν με ρωτάτε, είναι δίκαιο διότι δεν ήταν λίγο πράγμα να υποσκάψεις έναν υποψήφιο της ευφυίας (και γιατί όχι) και της πονηράδας του Αβέρωφ Νεοφύτου. Και να λες μπροστά του «ψηφίστε Αβέρωφ» και πίσω του «μαυρίστε» Αβέρωφ. Τέτοια ήταν η υπόσκαψη, ώστε υπάρχουν Αφρικανοί λιγότερο μελαψοί από τον Αβέρωφ. Έγειρε πίσω και κυβερνά, δι’ αντιπροσώπου, ο Νίκος Αναστασιάδης αλλά όπως έλεγαν παλαιότερα, «γελάει καλύτερα αυτός που γελά τελευταίος, όχι αυτός που κάθεται στο πίσω κάθισμα».
>>Το γεγονός ότι κερδίζει πόντους (στο όνειρό του) ο διάδοχος του θρόνου (Νίκος Χριστοδουλίδης) διαπιστώνεται και από την αντίδραση του ΑΚΕΛ το οποίο κυριολεκτικά λύσσαξε επειδή ο Πρόεδρος προσλαμβάνει νεαρά άτομα ως συμβούλους, με το κόμμα (ένα είναι το κόμμα) να ισχυρίζεται ότι πρόκειται για εξωθεσμικό στρατό. Το ΑΚΕΛ παραγνωρίζει ότι αυτά συμβαίνουν, αν όχι εις Παρισίους, τουλάχιστον σε άλλες προοδευμένες χώρες και ενδεικτικά αναφέρομαι στο Μάλι, στη Μαυριτανία, στη Γουινέα Μπισσάου, στην Ακτή Ελεφανοστού, στη Μποτσουάνα, στη Σοουαζιλάνδη και σε άλλες χώρες ανάλογης διαφάνειας με την Κύπρο. Λίγο ως πολύ, το ΑΚΕΛ ισχυρίζεται, πως προσλαμβάνονται ημέτεροι, φίλοι, γνωστοί κοκ. Καλά, για να είμαστε δίκαιοι, ερωτώ: «θα προσλάμβαναν ΕΔΟΝόπουλα»; Η κυβέρνηση είναι αναμενόμενο να βολέψει τους δικούς της. Είναι «αχταρμική». Δεν παραπέμπω ευθέως στον ακταρμά αλλά γράφοντας «αχταρμική» θέλω να παραπέμψω στην ευρύτητά των καταβολών της. «Αχταρμική» είναι όπως λέμε «οικουμενική». Και για του λόγου το αληθές καταγράφω απλώς τις συνιστώσες: Ανδρέας Θεμιστοκλέους, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ (όση απέμεινε), ΔΗΠΑ, ΕΛΑΜ, οι μισοί Οικολόγοι και κρυφά ο ΔΗΣΥ (πλην Αβέρωφ) που βρίσκεται ο ΔΗΣΥ) με το ένα πόδι στην κυβέρνηση και με το άλλο στην αντιπολίτευση. Αν δεν τους βόλευε όλους αυτούς, γιατί να ανακάλυπτε ο Νικόλας Παπαδόπουλος τον Νίκο Χριστοδουλίδη; Ο οποίος στην κρίση με Χαμάς και τον Ισραήλ έδειξε τις ηγετικές του ικανότητες. Και να δείτε που στο τέλος θα λειτουργήσει ο θαλάσσιος ανθρωπιστικός διάδρομος και αν μέχρι να τα καταφέρει σκοτωθούν όλοι, θα φέρνουμε τα παιδιά να τα θάβουμε με… ασφάλεια. Να δείτε που στο τέλος θα διώχνουμε τους πρόσφυγες/μετανάστες από το Παραλίμνι και την Πάφο και θα μπαίνουν επίσημα από τη Λεμεσό και τη Λάρνακα. Διότι, αν δημιουργηθεί νέο μεγαλύτερο κύμα προσφύγων από (από τους βομβαρδισμούς των συμμάχων μας Ισραηλινών) σε μας θα στραφούν οι ευρωπαίοι εταίροι μας και ειδικά κάποιες εταίρες χώρες που θεωρούν ότι με το να εισπράττουμε εμείς το αντίτιμο για τις βίζιτες είμαστε ικανοποιημένοι. Κι αυτοί συστήνουν στο Ισραήλ να δολοφονεί με μέτρο. Όμως επειδή δεν υπάρχει «ολίγον νεκρός και ολίγον έγκυος» και όσο έξυπνες και αν είναι οι βόμβες, δολοφονούν δίκαιους και αδίκους.
>>Ωστόσο, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι ο Πρόεδρος είναι πρακτικός, όχι όπως τον Πάπα για τον οποίο άρχισα να διερωτώμαι αν είναι σοβαρός. Δεν εξηγείται αλλιώς η έκκληση του προς τους εμπόλεμους, δηλαδή τους Ισραηλίτες και τους… Ισραηλίτες να παύσουν πυρ. Είπε λοιπόν ο Ποντίφικας: «Εν ονόματι του Κυρίου, σας παρακαλώ, σταματήστε. Παύσατε πυρ!» Άγιε Πάπα, «εν ονόματι» ποίου Κυρίου να παύσουν πυρ; Όταν ο Κύριος επιχείρησε να σώσει τις ψυχές τους τον σταύρωσαν και η αγιότης σου τον επικαλείται για να παύσουν πυρ; Όταν δολοφονούν περίπου 400 παιδιά την ημέρα και δεν ιδρώνει το αυτί τους και οι φίλοι σου τους σιγοντάρουν βαφτίζοντας τις δολοφονίες «αυτοάμυνα», θα σταματήσουν στο όνομα του Κυρίου; Σύνελθε. Η Γάζα βρίσκεται μεταξύ σφύρας και άκμονος ή μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ ή μεταξύ Άννα και Καϊάφα και εν τέλει, μεταξύ Φαρισαίων και υποκριτών, υμών και ημών περιλαμβανομένων.
Τουλάχιστον βάλε και καμιάν ευχή στον Πρόεδρο μας Νίκο Χριστοδουλίδη, ο οποίος τυγχάνει άνθρωπος του Θεού, με τα κομποσκοίνια του, τις προσευχές του, τις μετάνοιες του, τις επισκέψεις του σε μοναστήρια (ιδίως τότε που καιγόταν η Κύπρος) και με τους τεμενάδες που κάνει στους Αμερικανούς και στον Νετανιάχου.
Ο Θεός να τον συγχωρέσει.
