Ο πρόεδρος του Κινήματος Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών Γιώργος Περδίκης απαντά στο ερωτηματολόγιο του Προυστ.
Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτό τον καιρό; Σε μεγάλη ανησυχία για το μέλλον της πατρίδας μου, του λαού μας αλλά και όλου του κόσμου. Πόλεμοι παντού, τρομοκρατία, πόνος, αίμα και δυστυχία. Πού πάει αυτός ο κόσμος, ο μικρός, ο μέγας;
Η απόλυτη ευτυχία για εσάς είναι… Δεν είμαι ο τύπος ανθρώπου που ζει στιγμές απόλυτης ευτυχίας. Πάντα υπάρχει το «κάτι παραπάνω». Είναι το σύνδρομο του Οδυσσέα που με συγκινεί, με κινεί και με βασανίζει.
Πότε και πού υπήρξατε πραγματικά ευτυχισμένος; Το βράδυ που γεννήθηκε ο πρώτος μου γιος, ο Αλέξανδρος. Τέλος Γενάρη του ‘91, Νοσοκομείο Μακάριος Γ’, ψιλόβρεχε. Μαγική στιγμή.
Ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερό σας επίτευγμα; Το ότι μπήκα στο βούρκο της πολιτικής, κολύμπησα και έφτασα στην όχθη χωρίς να λερωθεί η ψυχή και η συνείδησή μου.
Ποιο φυσικό χάρισμα θα θέλατε να είχατε; Δυο τρεις πόντους παραπάνω, δυο τρία κιλά λιγότερα.
Πού θα θέλατε να ζείτε; Εκτός από την Κύπρο στην Ελλάδα και ίσως στην Αυστραλία, γιατί εκεί ζουν πολλοί Έλληνες. Εναλλακτικά στη Βιένη.
Τι φοβάστε περισσότερο; Την αδιαφορία των πολλών και την κακία των λίγων. Εναλλακτικά μην πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας, όπως τον Μοναρχίξ, ήρωα του κόμικ «Αστερίξ και Οβελίξ».
Τι απεχθάνεστε περισσότερο; Τις αδυναμίες μου.
Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον εαυτό σας, ποιο θα ήταν; Να μπορούσα να καταλάβαινα καλύτερα τους ανθρώπους, να ξεχωρίζω τους καλούς απ’ τους κακούς.
Ποιο είναι το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας; Ονειροπόλος και οραματιστής, εργατικός και άνθρωπος του καθήκοντος (man of duty που λένε).
Ποιο θα ξεχωρίζατε ως το αγαπημένο σας ταξίδι; Όπως θα έλεγε κι ο φίλος μου ο μακαρίτης Χρόνης Μίσιος, αυτό που κάνω μέσα από το παράθυρό μου μια ανοιξιάτικη μέρα που φυσά δροσερό αεράκι.
Για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει περισσότερο; Όταν εμπιστεύθηκα λάθος ανθρώπους και για τις επιλογές που το συμφέρον των πολλών με εξανάγκασε να κάνω, παρά την προσωπική μου άποψη, θέση ή προτίμηση.
Τι εκτιμάτε περισσότερο στους φίλους σας; Τη φιλία, με ό,τι αυτό σημαίνει. Είναι από μόνη της μια αξία.
Ποια αρετή εκτιμάτε σε έναν άνδρα; Να μην καβαλάει το καλάμι της τάχα ανδρικής ανωτερότητας.
Ποια αρετή εκτιμάτε σε μια γυναίκα; Να μπορεί να τιθασεύει την «εβραία μαμά» που κρύβουν όλες οι γυναίκες μέσα τους.
Ποιες λέξεις ή φράσεις χρησιμοποιείτε περισσότερο; Τις λέξεις «πρέπει», «θέλω», «ελπίδα», «δέσμευση».
Ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία; Να διαβάζω και να γράφω. Και να μιλώ στο γάτο μου.
Ποιο βιβλίο σας σημάδεψε; Δεν νομίζω να υπάρχει βιβλίο που να με σημάδεψε. Υπήρξαν βιβλία σταθμοί όπως ο «Καπετάν Μιχάλης» του Καζαντζάκη, το «Ζητείται Ελπίς» του Σαμαράκη, «Ο Αλχημιστής» του Κοέλο κ.ο.κ.
Σε ποια λάθη δίνετε μεγαλύτερη επιείκεια; Αυτά που γίνονται «εν βρασμώ ψυχής» από αδικημένους και αδύναμους.
Ποια εν ζωή προσωπικότητα θαυμάζετε περισσότερο; Τον φίλο μου Αλκίνοο Ιωαννίδη.
Ποιος είναι ο αγαπημένος σας φανταστικός ήρωας; Ο Ρομπέν των Δασών, γιατί έκλεβε από τους πλούσιους και έδινε στους φτωχούς, ζούσε στο δάσος, ήταν επιδέξιος τοξότης και ήταν και ωραίος τύπος.
Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο; Δύσκολο να πω ότι ταυτίζομαι με κάποιον. Αγάπησα από τον Αλέξανδρο της Μακεδονίας μέχρι τον Άρη Βελουχιώτη, Τσε Γκεβάρα κ.ο.κ.
Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς; Πριν λίγα χρόνια θα έλεγα την Ιζαμπέλ Αλιέντε, Πάολο Κοέλο, Μάρω Βαμβουνάκη, Χρόνη Μίσσιο, Καζαντζάκη, Σαμαράκης. Δεν έχω ιδιαίτερη αγάπη πλέον όμως. Απέκτησα μια απόσταση από τους συγγραφείς και επικεντρώνομαι στο κείμενο.
Ποια θεωρείτε ως την πιο υπερτιμημένη αρετή; Την «αρετή» να λες ψέματα χωρίς να κοκκινίζεις να κοροϊδεύεις τους πάντες και να την περνάς φίνα, να είσαι αναίσθητος στον πόνο, τη δυστυχία και την ατυχία των άλλων.
Ποια θα θεωρούσατε ως τη μεγαλύτερη κακοτυχία; Να έχω δίπλα μου ανθρώπους αδιάφορους, ανίκανους και αρνητικούς.
Ποιον άνθρωπο εν ζωή απεχθάνεστε περισσότερο; Τον Πρόεδρο των Η.Π.Α. Ντόναλτ Τραμπ.
Εάν συναντούσατε το Θεό, τι θα θέλατε να σας πει; Κύριε, ελέησον.
Πώς θα θέλατε να πεθάνετε; Όρθιος.
Τι μουσική θα θέλατε να παίξουν στην κηδεία σας; Χάρτινο το φεγγαράκι ή κάτι άλλο από Χατζηδάκι αν γίνεται.
Ποιο είναι το μότο σας; «Ένα όραμα από μόνο του κινδυνεύει να μείνει όνειρο. Ένα καθήκον μπορεί να καταντήσει αγγαρεία. Το όραμα και το καθήκον μαζί γεννούν την ελπίδα».
Σε ποιες περιστάσεις λέτε ψέματα; Για να καθησυχάσω το φόβο των κατατρεγμένων και απελπισμένων ανθρώπων που ζητούν απελπισμένα ένα σανιδάκι ελπίδας για να σηκώσουν το κεφάλι.
Ποιο είναι το πιο πολύτιμο περιουσιακό σας στοιχείο; Η αγάπη όσων με φιλοξενούν στην καρδιά τους χωρίς να πληρώνω νοίκι.
