Πέντε χρόνια μετά τους Χοηφόρους και Ευμενίδες του Ντανιέλε Σάλβο, το Εθνικό Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος του Φεστιβάλ Συρακουσών (Fondazione INDA), επιστρέφει στην Κύπρο με τη δημοφιλέστερη αριστοφανική κωμωδία, σε σκηνοθεσία του Τούλιο Σολένγκι. Η Λυσιστράτη παρουσιάζεται στο Αρχαίο Θέατρο Κουρίου στις 12 και 13 Ιουλίου.
Τον ρόλο της Λυσιστράτης υποδύεται η βραβευμένη ντίβα του ιταλικού θεάτρου και σινεμά Ελιζαμπέτα Πότσι, πλαισιωμένη από ένα σύνολο έξοχων συντελεστών και ηθοποιών, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο σκηνοθέτης στον ρόλο του Κινησία. Η σεξουαλική απεργία που υποκινεί η Λυσιστράτη, αλλά και η ανατροπή ενός άκαμπτου κατεστημένου διατρέχουν το αφηγηματικό τόξο στη συγκεκριμένη ανάγνωση, που στηρίζεται από έναν κωμικό μηχανισμό που, σύμφωνα με τον Σολένγκι, πρέπει οπωσδήποτε να διατηρηθεί στην ολότητά του.
Ενώ ο Πελοποννησιακός Πόλεμος μαίνεται κρατώντας τους άντρες μακριά από τα σπίτια τους, η Λυσιστράτη συγκαλεί τις γυναίκες της Αθήνας, της Σπάρτης και των άλλων πόλεων για να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Οι γυναίκες συγκεντρώνονται και η Λυσιστράτη τους προτείνει αποχή από τα συζυγικά τους καθήκοντα μέχρι οι άντρες να σταματήσουν τον πόλεμο. Αν και αρχικά αρκετές από αυτές αντιδρούν, στο τέλος πείθονται από τη Λυσιστράτη και τη Σπαρτιάτισσα Λαμπιτώ, συσπειρώνονται και καταστρώνουν το σχέδιό τους. Η δράση των γυναικών έχει άμεσα αποτελέσματα και το «στρατόπεδο» των αντρών μπαίνει στην αντεπίθεση με όλους τους δυνατούς τρόπους. Μετά από υπαναχωρήσεις, διαπληκτισμούς και διαπραγματεύσεις, η ειρήνη επιτυγχάνεται.
Η Λυσιστράτη αποτελεί το τελευταίο «φιλειρηνικό μήνυμα» του Αριστοφάνη και είναι η έβδομη χρονολογικά από τις έντεκα σωζόμενες κωμωδίες του. Παίχτηκε στα Λήναια το 411 π.Χ. με διδασκαλία του Καλλίστρατου. Μαζί με τις Εκκλησιάζουσες και τις Θεσμοφοριάζουσες αποτελεί το γνωστό τρίπτυχο του ποιητή που αναφέρεται σε κωμωδίες γυναικών.
▪ Παρασκευή 12 Ιουλίου, Αρχαίο Θέατρο Κουρίου, 9μ.μ. 70002414
▪ Σάββατο 13 Ιουλίου, Αρχαίο Θέατρο Κουρίου, 9μ.μ. 70002414
70002414
▪ Σάββατο 13 Ιουλίου, Αρχαίο Θέατρο Κουρίου, 9μ.μ. 70002414
70002414
Με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους. Υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Δημοκρατίας της Ιταλίας στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Συντελεστές
Μετάφραση: Τζούλιο Γκιντορίτσι
Σκηνοθεσία: Τούλιο Σολένγκι
Σκηνικά/Κοστούμια: Αντρέα Βιότι
Χορογραφία: Πάολα Μαφιολέτι
Σχεδιασμός φωτισμού: Πιέτρο Σπερντούτι
Βοηθός σκηνοθέτη/Μουσική διδασκαλία: Μαρτσέλο Κοτούνιο
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρτίνα Γκαρτζούλο
Διανομή:
Ελιζαμπέτα Πότσι (Λυσιστράτη), Φεντερίκα Καρούμπα Τοσκάνο (Κλεονίκη), Τζιοβάνα Ντι Ραούζο (Μυρρίνη), Βιόλα Μαριέτι (Λαμπιτώ), Φεντερίκο Βάνι (Πρόβουλος), Τούλιο Σολένγκι (Κινησίας), Ρομπέρτο Αλινγκιέρι (Πρύτανης), Τζουλιάνο Κιαρέλο (Κήρυκας Λακεδαιμονίων), Ρικάρντο Λίβερομορ, Φραντσέσκο Μιραμπέλα (Πρέσβης Λακεδαιμονίων, Πρέσβεις Αθηναίων), Ελιζαμπέτα Νέρι (Συμφιλίωση)
Χορός Γερόντων: Μαρτσέλο Κοτούνιο (Δράκης), Τοτό Ονίς (Στρυμόδωρος), Μίμο Μαντσίνι (Φίλουργος)
Χορός Γριών: Σιμονέτα Καρτία (Νικοδίκη), Σίλβια Σαλβατόρι (Καλύκη), Τιτσιάνα Σκιαβαρέλι (Κριτύλλα), Ελιζαμπέτα Νέρι (Βοιωτή)
Τρεις Γυναίκες: Μαργκερίτα Καρντούτσι, Ελιζαμπέτα Νέρι, Φεντερίκα Καρούμπα Τοσκάνο
Σκηνοθεσία: Τούλιο Σολένγκι
Σκηνικά/Κοστούμια: Αντρέα Βιότι
Χορογραφία: Πάολα Μαφιολέτι
Σχεδιασμός φωτισμού: Πιέτρο Σπερντούτι
Βοηθός σκηνοθέτη/Μουσική διδασκαλία: Μαρτσέλο Κοτούνιο
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρτίνα Γκαρτζούλο
Διανομή:
Ελιζαμπέτα Πότσι (Λυσιστράτη), Φεντερίκα Καρούμπα Τοσκάνο (Κλεονίκη), Τζιοβάνα Ντι Ραούζο (Μυρρίνη), Βιόλα Μαριέτι (Λαμπιτώ), Φεντερίκο Βάνι (Πρόβουλος), Τούλιο Σολένγκι (Κινησίας), Ρομπέρτο Αλινγκιέρι (Πρύτανης), Τζουλιάνο Κιαρέλο (Κήρυκας Λακεδαιμονίων), Ρικάρντο Λίβερομορ, Φραντσέσκο Μιραμπέλα (Πρέσβης Λακεδαιμονίων, Πρέσβεις Αθηναίων), Ελιζαμπέτα Νέρι (Συμφιλίωση)
Χορός Γερόντων: Μαρτσέλο Κοτούνιο (Δράκης), Τοτό Ονίς (Στρυμόδωρος), Μίμο Μαντσίνι (Φίλουργος)
Χορός Γριών: Σιμονέτα Καρτία (Νικοδίκη), Σίλβια Σαλβατόρι (Καλύκη), Τιτσιάνα Σκιαβαρέλι (Κριτύλλα), Ελιζαμπέτα Νέρι (Βοιωτή)
Τρεις Γυναίκες: Μαργκερίτα Καρντούτσι, Ελιζαμπέτα Νέρι, Φεντερίκα Καρούμπα Τοσκάνο
Σημείωμα Τούλιο Σολένγκι
Η Λυσιστράτη είναι η μόνη κωμωδία του Αριστοφάνη που έχει ως τίτλο το όνομα του βασικού χαρακτήρα: στην περίπτωση αυτή, μιας γυναίκας πρωταγωνίστριας. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς η Λυσιστράτη είναι ένας από τους πιο ηχηρά κυρίαρχους χαρακτήρες του ποικιλόμορφου φάσματος της Αττικής κωμωδίας. Η πλοκή είναι ευρέως γνωστή. Η Λυσιστράτη πείθει όλες τις γυναίκες των οποίων οι πατέρες, σύζυγοι, και γιοι κάνουν κατά καιρούς πολέμους να λάβουν μέρος σε μια σεξουαλική απεργία για να τους πείσουν να σταματήσουν τον πόλεμο.
Όμως, πλάι σε αυτή τη βασική ιστορία υπάρχει και μια άλλη την οποία βρίσκω ακόμα πιο επαναστατική και η οποία καθιστά τη Λυσιστράτη την πρώτη αληθινή ηρωίδα της γυναικείας χειραφέτησης. Είναι η στιγμή κατά την οποία οι γυναίκες καταλαμβάνουν την Ακρόπολη με στόχο να κατασχέσουν τους οικονομικούς πόρους που είναι απαραίτητοι για τη συνέχιση του πολέμου και που παρουσιάζει ένα πρώτο τολμηρό παράδειγμα γυναικείας διακυβέρνησης. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό γεγονός όταν το τοποθετήσει κανείς στο ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία. Στην Ελλάδα του 5ου αιώνα π.Χ. το κράτος ήταν οργανωμένο βάσει μιας ξεκάθαρης διάκρισης των ρόλων μεταξύ ανδρών και γυναικών. Μιας δομής που δημιουργούσε έναν εξίσου αυστηρό διαχωρισμό του χώρου μεταξύ του εξωτερικού και του εσωτερικού, του αστικού και του οικιακού χώρου. Το κατώφλι του σπιτιού ήταν το σύνορο μεταξύ των δύο σφαιρών αρμοδιότητας. Ο άντρας αναλάμβανε την πολιτική ηγεσία, τη διοίκηση και την στρατιωτική άμυνα του κράτους ενώ η γυναίκα, διαχωρισμένη στο σπίτι φρόντιζε την οικιακή οικονομία και την ανατροφή των παιδιών χωρίς να λαμβάνει όμως καμιά μορφή εξουσίας στα πλαίσια της κοινωνίας. Η Λυσιστράτη είναι σημαντική πάνω απ’ όλα ακριβώς γι’ αυτό, γιατί με την ευφυή της λύση καταφέρνει να ανατρέψει έστω και προσωρινά αυτό το άκαμπτο κατεστημένο παρουσιάζοντας για πρώτη φορά ένα είδος ανάποδου υγιούς σύμπαντος.
Οι δύο αυτές παράλληλες διαδρομές διατρέχουν διαρκώς το αφηγηματικό τόξο στη δική μου ανάγνωση του έργου, στηριζόμενες από έναν εξαιρετικό κωμικό μηχανισμό που πρέπει οπωσδήποτε να διατηρηθεί στην ολότητά του. Μια κωμωδία από κάθε άποψη, με αστεία, κωμικό συγχρονισμό, κωμικές καταστάσεις και χαρακτηρισμούς, άξιο παράδειγμα της καλύτερης παράδοσης του κωμικού θεάτρου που συχνά θεωρείται αδίκως υποδεέστερο του δραματικού και τραγικού θεάτρου, όπου εδώ της δίνεται η ευκαιρία να εξιλεωθεί απόλυτα.
Η προστιθέμενη αξία του ότι βρισκόμαστε σε ένα από τα μέρη που αποτέλεσε συχνά στο παρελθόν θέατρο γεγονότων, την πανέμορφη πόλη των Συρακουσών με το ιστορικό της θέατρο, παρόλο που αρχικά μας έκανε να «τρέμουμε από την κορφή ως τα νύχια», μας κινητροδοτεί να αναζητήσουμε εκείνη την απαραίτητη ενσυναίσθηση του κοινού όπως και τότε στην πρώτη παράσταση το 411 π.Χ. όταν η Λυσιστράτη με όλη της την κωμική/επαναστατική ισχύ παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ενώπιων του έκθαμβου αλλά ψυχαγωγημένου κοινού της εποχής.
Λεωφορεία από Λευκωσία
Η Λυσιστράτη είναι η μόνη κωμωδία του Αριστοφάνη που έχει ως τίτλο το όνομα του βασικού χαρακτήρα: στην περίπτωση αυτή, μιας γυναίκας πρωταγωνίστριας. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς η Λυσιστράτη είναι ένας από τους πιο ηχηρά κυρίαρχους χαρακτήρες του ποικιλόμορφου φάσματος της Αττικής κωμωδίας. Η πλοκή είναι ευρέως γνωστή. Η Λυσιστράτη πείθει όλες τις γυναίκες των οποίων οι πατέρες, σύζυγοι, και γιοι κάνουν κατά καιρούς πολέμους να λάβουν μέρος σε μια σεξουαλική απεργία για να τους πείσουν να σταματήσουν τον πόλεμο.
Όμως, πλάι σε αυτή τη βασική ιστορία υπάρχει και μια άλλη την οποία βρίσκω ακόμα πιο επαναστατική και η οποία καθιστά τη Λυσιστράτη την πρώτη αληθινή ηρωίδα της γυναικείας χειραφέτησης. Είναι η στιγμή κατά την οποία οι γυναίκες καταλαμβάνουν την Ακρόπολη με στόχο να κατασχέσουν τους οικονομικούς πόρους που είναι απαραίτητοι για τη συνέχιση του πολέμου και που παρουσιάζει ένα πρώτο τολμηρό παράδειγμα γυναικείας διακυβέρνησης. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό γεγονός όταν το τοποθετήσει κανείς στο ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία. Στην Ελλάδα του 5ου αιώνα π.Χ. το κράτος ήταν οργανωμένο βάσει μιας ξεκάθαρης διάκρισης των ρόλων μεταξύ ανδρών και γυναικών. Μιας δομής που δημιουργούσε έναν εξίσου αυστηρό διαχωρισμό του χώρου μεταξύ του εξωτερικού και του εσωτερικού, του αστικού και του οικιακού χώρου. Το κατώφλι του σπιτιού ήταν το σύνορο μεταξύ των δύο σφαιρών αρμοδιότητας. Ο άντρας αναλάμβανε την πολιτική ηγεσία, τη διοίκηση και την στρατιωτική άμυνα του κράτους ενώ η γυναίκα, διαχωρισμένη στο σπίτι φρόντιζε την οικιακή οικονομία και την ανατροφή των παιδιών χωρίς να λαμβάνει όμως καμιά μορφή εξουσίας στα πλαίσια της κοινωνίας. Η Λυσιστράτη είναι σημαντική πάνω απ’ όλα ακριβώς γι’ αυτό, γιατί με την ευφυή της λύση καταφέρνει να ανατρέψει έστω και προσωρινά αυτό το άκαμπτο κατεστημένο παρουσιάζοντας για πρώτη φορά ένα είδος ανάποδου υγιούς σύμπαντος.
Οι δύο αυτές παράλληλες διαδρομές διατρέχουν διαρκώς το αφηγηματικό τόξο στη δική μου ανάγνωση του έργου, στηριζόμενες από έναν εξαιρετικό κωμικό μηχανισμό που πρέπει οπωσδήποτε να διατηρηθεί στην ολότητά του. Μια κωμωδία από κάθε άποψη, με αστεία, κωμικό συγχρονισμό, κωμικές καταστάσεις και χαρακτηρισμούς, άξιο παράδειγμα της καλύτερης παράδοσης του κωμικού θεάτρου που συχνά θεωρείται αδίκως υποδεέστερο του δραματικού και τραγικού θεάτρου, όπου εδώ της δίνεται η ευκαιρία να εξιλεωθεί απόλυτα.
Η προστιθέμενη αξία του ότι βρισκόμαστε σε ένα από τα μέρη που αποτέλεσε συχνά στο παρελθόν θέατρο γεγονότων, την πανέμορφη πόλη των Συρακουσών με το ιστορικό της θέατρο, παρόλο που αρχικά μας έκανε να «τρέμουμε από την κορφή ως τα νύχια», μας κινητροδοτεί να αναζητήσουμε εκείνη την απαραίτητη ενσυναίσθηση του κοινού όπως και τότε στην πρώτη παράσταση το 411 π.Χ. όταν η Λυσιστράτη με όλη της την κωμική/επαναστατική ισχύ παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ενώπιων του έκθαμβου αλλά ψυχαγωγημένου κοινού της εποχής.
Λεωφορεία από Λευκωσία
Για τη διευκόλυνση του κοινού από τη Λευκωσία, θα προσφερθεί μεταφορά με λεωφορεία στο Αρχαίο Θέατρο Κουρίου, για την παρακολούθηση των δύο παραστάσεων της Λυσιστράτης του Αριστοφάνη (Fondazione INDA, Ιταλία), στις 12 και 13 Ιουλίου.
Κόστος εισιτηρίου λεωφορείου: €2 (δύο Ευρώ). Απαραίτητη η αγορά του εισιτηρίου λεωφορείου μαζί με το εισιτήριο της παράστασης, τουλάχιστον 5 ημέρες νωρίτερα, λόγω καθορισμένου αριθμού λεωφορείων. Ώρα αναχώρησης 18:30 (χώρος στάθμευσης απέναντι από το Κέντρο Χειροτεχνίας στη λεωφόρο Αθαλάσσας)
Πηγή: philenews
