Οι δύο παραστάσεις του Προμηθέα Δεσμώτη σε Σκαλί και Κούριο στις 28 και 30 Ιουλίου ρίχνουν την αυλαία του φετινού Διεθνούς Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος.
Την παραγωγή του Πολιτιστικού Οργανισμού Di.De. του Μικέλε Ντι Ντίο και του Θεάτρου Fahrenheit 451 της Ιταλίας σκηνοθετεί ο καταξιωμένος σκηνοθέτης Ντανιέλε Σάλβο, με πρωταγωνιστές τον Αλεσάντρο Αλμπερτίν και την Μελάνια Τζίλιο.
Ο Προμηθέας, αυτός που έκλεψε τη φωτιά, ο εχθρός των Θεών και φίλος των ανθρώπων, ο Προμηθέας θύμα και θύτης, μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος, αποτελεί διαχρονικό σύμβολο αντίστασης απέναντι στην εξουσία. Στην τραγωδία, ο Αισχύλος πραγματεύεται την αντίσταση του αλυσοδεμένου στον Καύκασο Προμηθέα να υποκύψει στο θέλημα του «ανελέητου» Διός.
Έργο βαθιά αρχετυπικό, ο Προμηθέας Δεσμώτης αποτελεί μια θεσμισμένη ποιητική-φιλοσοφική πραγματεία επί της ανθρώπινης συνείδησης, μια πηγή εννοιών και νοημάτων που ξεπερνά τα όρια της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας διατρέχοντας τη δυτική σκέψη και πολιτισμό. Η φωτιά που έκλεψε ο Προμηθέας, είναι το φως που συνεχίζει να καίει.
- Τετάρτη 28 Ιουλίου, Σκαλί Αγλαντζιάς, Παρασκευή 30 Ιουλίου, Αρχαίο Θέατρο Κουρίου, 8.45μ.μ. 7000 2414, greekdramafest.com, soldoutticketbox.com
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Ντανιέλε Σάλβο
Σκηνικά: Φαμπιάνα Ντι Μάρκο
Κοστούμια: Ντανιέλε Τζέλσι
Σχεδιασμός φωτισμού: Τζουζέπε Φιλιπόνιο
Σχεδιασμός ήχου: Φραντσέσκο Αρίτσι
Βοηθός σκηνοθέτη: Αλεσάντρο Γκουέρα
Υπεύθυνος παραγωγής: Μικέλε Ντι Ντίο
Διανομή
Προμηθέας: Αλεσάντρο Αλμπερτίν
Ιώ/ Βία: Μελάνια Τζίλιο
Ωκεανός/ Κράτος: Μασιμιλιάνο Τζοβανέτι
Ήφαιστος/ Ερμής: Σιμόνε Τσάμπι
Ανάγκη: Σάλβο Λούπο
Χορός των Ωκεανίδων: Μαρτσέλα Φαβίλα, Τζούλια Γκαλιάνι, Φραντσέσκα Μαρία, Μάρτα Νούτι, Τζούλια Ντιομέντε, Τζουντίτα Πασκινέλι, Έστερ Παντάνο
Ντανιέλε Σάλβο: Να κοιτάξουμε το φως
Όπως σημειώνει ο σκηνοθέτης, ο μύθος του Προμηθέα είναι πρόδρομος ολόκληρης της φιλοσοφίας και κουλτούρας του Δυτικού κόσμου και παγιώνει το αποφασιστικό πέρασμα της ανθρώπινης προϊστορίας: τη στιγμή που η ανθρωπότητα περνάει από το σκοτάδι, το φόβο, την αβεβαιότητα, στο φως και στο μέλλον, στην καινούρια εποχή.
«Ο μύθος του Προμηθέα αναφέρεται σε εμάς, στην ανθρώπινη κατάσταση, στην αστάθειά της, στη διττότητά της, στην αμφιθυμία της και μας υπενθυμίζει ότι το πιο σημαντικό είναι ακριβώς το ότι είμαστε εφήμεροι. Η ψευδαίσθηση της ταυτότητας, η ψευδαίσθηση του Εγώ, η επιθυμία της ένωσης, η θέληση να ορίσουμε το πεπρωμένο, να υποτάξουμε τα στοιχεία, όλα καταρρέουν μπροστά στον κόσμο των Θεών. Το ανθρώπινο μέγεθος είναι γελοίο και σίγουρα δεν πραγματώνεται διαμέσου της ανθρώπινης ύβρεως, αλλά μέσα από μια ρεαλιστική αποτύπωση των ορίων της γνώσης και της ανθρώπινης δύναμης» προσθέτει.
Ο Ντανιέλε Σάλβο επισημαίνει ότι ο σημερινός άνθρωπος διερωτάται πάνω σε εξέχουσας σημασίας ζητήματα: «θα υπάρξει μέλλον για την ανθρώπινη ζωή ή μπροστά μας υπάρχει μόνο η προοπτική της καταστροφής; τι ρόλο θα παίζει η επιστήμη σε αυτή την καταστροφή που σήμερα μοιάζει μονάχα σαν το φως του μέλλοντος; Ποιο είναι το τίμημα της προόδου; Ο χαμός της μνήμης και της ταυτότητας; Η εξαθλίωση των αξιών και η αδυσώπητη μετατροπή μας σε καταναλωτές; Πώς συστήνεται εκ νέου σήμερα, σε καιρούς δύσκολους και αδιάλλακτους, ο ρατσισμός και ο θεμελιωτισμός, το θέμα μεταξύ ανθρώπινου και Θείου;»
» Ένας μεγάλος δάσκαλος έλεγε πως τα αρχαία κείμενα είναι σαν σήματα που έρχονται από φωτεινά αστέρια που χάθηκαν. Το να πραγματοποιούνται αυτά τα κείμενα και να αναζητάμε μία άμεση σχέση μαζί τους είναι σαν να κλείνουμε τα μάτια στον σύγχρονο κόσμο που βιώνουμε. Σε αυτή την εποχή των χαμένων αξιών και ιδανικών, της κατάπτωσης και της απόλυτης επιφανειακότητας, της έλλειψης Θεών και Τιτάνων, της ακούραστης ανθρώπινης ύβρης, είναι απολύτως απαραίτητο να ανοίξουμε διάλογο με τον αρχαίο λόγο, να προσπαθήσουμε να αποκωδικοποιήσουμε τον φωτεινό αντίκτυπο που έρχεται από αυτά τα χαμένα πια αστέρια. Να σταθούμε μια στιγμή στο χάσμα του χώρου και του χρόνου, να περιμένουμε, να κοιτάξουμε το φως και να αναλογιστούμε το πεπρωμένο μας. Για μια στιγμή. Μόνο για μια στιγμή.»
