Τρίτη 26 Ιανουαρίου – ΡΙΚ1, «Πρώτη Ενημέρωση», 07:22. Ένας υπαρκτός διάλογος σε μια πονηρή εποχή.
Υπουργός Εσωτερικών (το ΡΙΚ εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών):…Αυτό που θέλω να καταστήσω σαφές σε όλους είναι το εξής: Η Κυπριακή Δημοκρατία έζησε και βίωσε την προσφυγιά. Δεν χρειαζόμαστε μαθήματα από κανέναν! Ξέρουμε πάρα πολύ καλά πώς θα χειριστούμε αυτούς τους ανθρώπους. Το πρόβλημά μας, όμως, είναι τεράστιο αριθμητικά.
Δημοσιογράφος (υπάλληλος του ΡΙΚ, που εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): Κύριε υπουργέ, η ερώτηση ήταν η εξής, για να σας αποδεσμεύουμε. Αυτή τη στιγμή, μέχρι να γίνουν όλες αυτές οι διαδικασίες και μέχρι να τεθεί σε εφαρμογή η διαδικασία αξιολόγησης και οι πιο γρήγοροι ρυθμοί στην αξιολόγηση των αιτήσεων πολιτικού ασύλου κ.λπ, υπάρχουν αυτή τη στιγμή γυναίκες, οι οποίες δεν έχουν δεύτερο ρούχο να αλλάξουν! Τι κάνουμε για να λύσουμε αυτό το ζήτημα;
Υπουργός Εσωτερικών (το ΡΙΚ εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): Όχι, κύριε Κυπριανού, με συγχωρείτε πάρα πολύ. Δεν υπάρχουν τέτοια ενδεχόμενα! Ο Ερυθρός Σταυρός…
Δημοσιογράφος (υπάλληλος του ΡΙΚ, που εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): Άρα λένε ψέματα οι εθελοντές… Μάλιστα, αυτό λέτε.
Υπουργός Εσωτερικών (το ΡΙΚ εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): Ακούστε να σας πω κάτι, κύριε Κυπριανού, με συγχωρείτε. Προβάλλετε ειδήσεις από μια επιστολή που λέτε ότι έφτασε στον Υπουργό Εσωτερικών -που δεν έφτασε εν πάσει περιπτώσει, την εφημερίδα την έχω δει κι εγώ- και θέλετε να αναγάγετε ένα θέμα από την Κρατική Ραδιοτηλεόραση, χωρίς να το έχετε διασταυρώσει προηγούμενα. Επιτρέψτε μου να σας πω ότι αυτό το πράγμα είναι ανεπίτρεπτο. Οφείλετε ως δημοσιογράφοι…
Δημοσιογράφος (υπάλληλος του ΡΙΚ, που εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): Κύριε Υπουργέ, μια στιγμή. Όταν θέσαμε το ερώτημα…
Υπουργός Εσωτερικών (το ΡΙΚ εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): Μα, σας απάντησα! Σας απάντησα!
Δημοσιογράφος (υπάλληλος του ΡΙΚ, που εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): …Όταν θέσαμε το ερώτημα επικαλεστήκαμε την πηγή μας: Είναι η εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» και σας είπαμε ακριβώς τι περιγράφεται.
Υπουργός Εσωτερικών (το ΡΙΚ εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): Και απαντώ και επανέρχεστε, κύριε Κυπριανού…
Δημοσιογράφος (υπάλληλος του ΡΙΚ, που εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): Ναι, θα επανέρχομαι όσες φορές επιθυμώ, κύριε υπουργέ. Θα μου πείτε εσείς πόσες φορές θα επανέλθω; Τώρα σοβαρά μιλάμε;
Υπουργός Εσωτερικών (το ΡΙΚ εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): Όχι, θα σας υποδείξω όμως, κύριε Κυπριανού, ότι… Πολύ σοβαρά μιλώ!
Δημοσιογράφος (υπάλληλος του ΡΙΚ, που εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): Αν εγώ δεν είμαι σωστός ας με κρίνει ο κόσμος. Εγώ επικαλέστηκα τον «Φιλελεύθερο».
Υπουργός Εσωτερικών (το ΡΙΚ εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): Κύριε Κυπριανού, επικαλεστήκατε τον «Φιλελεύθερο»…
Δημοσιογράφος (υπάλληλος του ΡΙΚ, που εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): …Που γράφει μία πολύ σοβαρή πληροφορία και δεν πήρα απάντηση. Γι’ αυτό επανέρχομαι. Αν θέλετε, να πείτε ότι δεν ισχύει αυτό…Αλλά το να με κρίνετε δημοσιογραφικά ότι δεν διασταυρώνω και δεν ράνω και δεν κάνω…
Υπουργός Εσωτερικών (το ΡΙΚ εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): Δεν διασταυρώνετε! Δεν διασταυρώνετε!
Δημοσιογράφος (υπάλληλος του ΡΙΚ, που εποπτεύεται από το Υπουργείο Εσωτερικών): Ενώ σας λέω ότι η πηγή μου είναι ο «Φιλελεύθερος»… Αυτό το θεωρώ απαράδεκτο και παρέμβαση στη δουλειά μου!
Ο Υπουργός ονομάζεται Νίκος Νουρής. Ο δημοσιογράφος ονομάζεται Σταύρος Κυπριανού. Είναι ένας διάλογος σε μια πονηρή εποχή ύπουλων διαγγελμάτων με υψωμένο το δάχτυλο και σπάσιμο φωνής θεατρικά, παραιτήσεων δημοσιογραφικών στελεχών και ύποπτων συνδιαλλαγών με έναν υπόκοσμο που φοράει γραβάτες, που κατάλαβα πως πέρασε στα ψιλά· καλό θα ‘ταν, τέτοιες ιστορικές στιγμές νηπιακού παρεμβατικού προαυλισμού όπου καταργούνται τα προσχηματικά να τις καταγράφουμε προς μελλοντική υπενθύμιση – scripta manent. Ο Υπουργός Νίκος Νουρής είναι θεσμός, με πολύ συγκεκριμένη θεσμική σχέση με το ΡΙΚ (όπως αυτή αναγράφεται στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών της Κύπρου). Ο λόγος του Υπουργού σε αυτό τον απίστευτο διάλογο των διεφθαρμένων ημερών μας ονομάζεται -στην κοινή διεθνή δημοσιογραφική αλφαβήτα- «προσπάθεια παρέμβασης» (σικ), ο λόγος του παρουσιαστή ονομάζεται «δημοσιογραφία». Νομίζω πως όλοι έχουμε τον κοινό νου για να καταλάβουμε τις μπροστά και τις πίσω γραμμές αυτής της συζήτησης στην δημοκρατική Κύπρο (όχι στην Τουρκία του Ερντογάν που στις 25 Δεκεμβρίου 2020 έκλεισε το δίκτυο Olay TV ως «φιλοκουρδικό», όχι στα απολυταρχικά καθεστώτα Αραβικών χωρών, αν και πλούσιων) που συνέβη -ευτυχώς- σε «ζωντανό» τηλεοπτικό αέρα ώστε να αποφευχθεί ενδεχόμενο μοντάζ (τι, όχι; Αποκλείεται;). Αν τύχαινε να συναντήσω ποτέ, πρώτη φορά στη ζωή μου, τον δημοσιογράφο, Σταύρο Κυπριανού, θα χρησιμοποιούσα μία πολύ συγκεκριμένη κυπριακή λέξη για να τον χαρακτηρίσω, η οποία δεν έχει αντίστοιχή της στην κοινή ελληνική: Τσιάκκος. Αν συναντούσα τον Υπουργό, Νίκο Νουρή, δεν θέλετε να ξέρετε…
Είμαι βέβαιος, ωστόσο, πως ο τρόπος που λειτουργεί πια ο Σταύρος Κυπριανού δεν ήταν πάντα ο ίδιος – όποιος διάβασε το βιβλίο του «Υπάρχουν Άγγελοι» για την προσωπική του ιστορία και του μεγαλείου της δωρεάς οργάνων στο οποίο αναφέρεται επισταμένα προσπαθώντας, μέσω μιας προσωπικής αφήγησης -απτής, υπαρκτής, δικής του- να παρακινήσει για το αυτονόητο, αντιλαμβάνεται πόσο εκείνο το μεταίχμιο μεταξύ ανάστασης και νεκρώσιμης ακολουθίας, Μπέρμιγχαμ και Λευκωσίας, νοσοκομείου και τηλεοπτικού studio, θανάτου και ζωής -τίποτα απ’ τα δύο δεν ήταν βέβαιο-, καθόρισε έναν τρόπο σκέψης που το πιο πιθανό είναι πως δεν υπήρχε στο παρελθόν στο κεφάλι του ή κλόσσαγε και ήταν στα σπάργανα· τότε που διαμορφωνόταν εκείνος ο έφηβος που έκανε κάποτε εκπομπές, θυμάμαι, με τον Ανδρέα Αργυρίδη, στον Astra. Ο Σταύρος, αυτός ο συνεπής στις πράξεις κι αθόρυβος δημοσιογράφος που ξυπνάει από τις πέντε το πρωί καθημερινά εδώ και δεκαπέντε περίπου χρόνια για να πάει στην εργασία του, αν δεν το ‘χει συνειδητοποιήσει ο ίδιος είναι υπέρμαχος εκείνου του «ό,τι προλάβουμε» που μου αρέσει συχνά να λέω σε φίλους μου· όλα ή τίποτα στην αγωνία πολλών ανούσιων και φθαρτών – εκείνου του λαϊκού, αλλά τόσο ευθύβολου «η ζωή είναι πολύ σύντομη για αστοχίες» που τόσο εκλεπτυσμένα για τις δικές της αρρώστιες -αυτοαναφορικά, σχεδόν- είχε πει η Μαλβίνα Κάραλη σε μία συνέντευξή της προ αλησμόνητων ετών με τον Βασίλη Καρρά, λίγο πριν τον καρκίνο.
Κύριε Νουρή, Υπουργέ των Εσωτερικών (που το ΡΙΚ εποπτεύεται από το Υπουργείο σας), κουνήσατε μάλλον το δάχτυλο («…θα σας υποδείξω…») σε λάθος άνθρωπο-υπάλληλο του ΡΙΚ· σε έναν υπάλληλο, ωστόσο, που ξέρει (ή εμπέδωσε the hard way) να βγάζει γλώσσα στη μικρή μας ζωή για να μην γίνεται «μικρή». Δυστυχώς.
xatzigeorgiou@yahoo.com
Φιλελεύθερα, 31.1.2021.
