Ε, αυτό είναι η κορύφωση της βιωματικής μας φαρσοκωμωδίας. Ή έχει κι άλλα περιθώρια ακόμα; Να μας καταγγέλλει ο Ερσίν Τατάρ στον Γκουτέρες για δημιουργία τετελεσμένων! Τηλεφώνησε στον Γενικό Γραμματέα και του μίλησε, λέει, για τις ελληνοκυπριακές δραστηριότητες που παραβίασαν την συναντίληψη που επιτεύχθηκε, ειδικά για τον δρόμο Άρσους – Πύλας και είναι «απόπειρα της ε/κ πλευράς να δημιουργήσει τετελεσμένα».

Διότι, στο πλαίσιο της συναντίληψης, εκείνοι ξεκίνησαν να κατασκευάζουν ένα δρόμο «για καθαρά ανθρωπιστικό σκοπό» κι εμείς νομίζαμε ότι συμφωνήσαμε και για τα υπόλοιπα. Να αναπτυχθεί και οικιστικά η περιοχή, να γίνει και δρόμος από την Πύλα στους Τρούλλους, να γίνει και φωτοβολταϊκο πάρκο, να εγκατασταθεί και οδόφραγμα υπό τον έλεγχο της ΟΥΝΦΙΚΥΠ για να διακινούνται προϊόντα με βάση τον Κανονισμό της Πράσινης Γραμμής.

Λάθος μας, όμως. Όλα αυτά μπορεί να τα συμφωνήσαμε με τον Κόλιν Στιούαρτ, ο οποίος ακόμα να δώσει εξηγήσεις για το τι ακριβώς ισχύει, αλλά δεν τα συμφωνήσαμε με την τουρκική πλευρά. Ή, πάντως, νόμιζαν οι δικοί μας ότι τα συμφώνησαν. Οι Τούρκοι ξεκίνησαν τον δρόμο, αλλά όταν πήγαν και οι δικοί μας να ξεκινήσουν τον διαχωρισμό των οικοπέδων έγινε το έλα να δεις. Πήγαμε, λέει, να δημιουργήσουμε τετελεσμένα. Εκεί που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το βόδι, που λέει και η παροιμία.

«Μετέφερα στον κ. Γκουτέρες», λέει ο Τατάρ, «ότι ως τουρκοκυπριακή πλευρά, είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε ρυθμίσεις που θα ωφελήσουν τόσο τους Τουρκοκύπριους όσο και τους Ελληνοκύπριους, με τη σύμφωνη γνώμη και των δύο πλευρών, μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής του δρόμου». Κατάλαβες; Μετά την ολοκλήρωση του δρόμου, που όταν τον ξεκίνησαν συγκρούστηκαν με τους Ειρηνευτές και καταδικάστηκαν από το Συμβούλιο Ασφαλείας, θα είναι έτοιμοι να συζητήσουν τα υπόλοιπα.

Και τότε, γιατί έγινε όλη αυτή η φασαρία; Για να συμφωνήσει η ελληνοκυπριακή πλευρά και η ΟΥΝΦΙΚΥΠ ότι θα κατασκευαστεί ο δρόμος χωρίς να περιέχει οτιδήποτε άλλο η συμφωνία; Υποτίθεται ότι υπήρχε πρόβλημα, διότι ο δρόμος περνά από τη νεκρή ζώνη και γι΄ αυτό αντέδρασαν οι οηέδες. Έγιναν συνομιλίες εκ του σύνεγγυς και έγιναν συμφωνίες. Με σκοπό, από τη μια, να κατασκευαστεί ο δρόμος για να εξυπηρετεί τους Τουρκοκύπριους της Πύλας και από την άλλη, να διασφαλιστεί ότι ούτε θα ανατραπεί το καθεστώς της νεκρής ζώνης (να χαριστεί, δηλαδή, στην «τδβκ»), ούτε θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άλλους σκοπούς, ιδίως από τον κατοχικό στρατό.

Αν δεν περιλαμβάνονται αυτά στη συμφωνία τότε εμείς τι συμφωνήσαμε; Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε να διαφωνούμε κι ας συγκρούονται οι Τούρκοι με τους Ειρηνευτές, που έχουν την ευθύνη επιτήρησης της νεκρής ζώνης και διατήρησης του στάτους κβο. Είμαστε τίποτα ηλίθιοι και συμφωνήσαμε; Το ερώτημα θα παραμείνει μέχρι να δώσει κάποιος από την κυβέρνηση μια εξήγηση για το τι συμβαίνει ακριβώς. Καθαρές κουβέντες, που λέει κι ο Πρόεδρος.

Διότι, αν περάσει κι αυτό το τουρκικό τετελεσμένο, όπως πέρασαν πολλά άλλα τα τελευταία χρόνια, που ανατρέπουν το καθεστώς της νεκρής ζώνης (έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως γνωστό), τότε να το πάρουμε απόφαση ότι άρπαξαν (ή, τους χαρίσαμε) ακόμα ένα 3% εδάφους.

«Τα μη εξουσιοδοτημένα κατασκευαστικά έργα έρχονται σε αντίθεση με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και συνιστούν παραβίαση του status quo στην νεκρή ζώνη του ΟΗΕ», έλεγε το Συμβούλιο Ασφαλείας τον Αύγουστο, που συνεδρίασε και καταδίκασε την τουρκική επίθεση στους Ειρηνευτές. Τώρα, τι λέμε; Ότι τα «τα μη εξουσιοδοτημένα κατασκευαστικά έργα», έγιναν εξουσιοδοτημένα με μια συναντίληψη, που δεν ξέρουμε καν αν έγινε με τους Τούρκους ή μόνο με τον Κόλιν Στιούαρτ;

Διότι, όπως έλεγε και προχτές ο Ερτουγρούλογλου, «η συμφωνία για την οποία μιλάμε έχει ημερομηνία 9 Οκτωβρίου. Αυτή η συμφωνία δεν είναι υπογεγραμμένο έγγραφο»… Ε, τι είναι τελικά; Υπάρχει ή δεν υπάρχει συμφωνία;