Φυσικά και τα σύνορα μας είναι στην Κερύνεια. Τουλάχιστον για όσους γεννηθήκαμε πριν το ’74 και φτάσαμε να δούμε μια Κύπρο που μπορούσες να την ταξιδέψεις από την Πάφο μέχρι την Καρπασία, από τη Λεμεσό μέχρι την Κερύνεια, από τη Λάρνακα μέχρι τη Μόρφου, από τη Λευκωσία μέχρι την Αμμόχωστο, από το Τρόοδος μέχρι τον Πενταδάκτυλο… χωρίς να χρειάζεται να περάσεις από οδοφράγματα και να δείξεις ταξιδιωτικά στοιχεία.

Τα σύνορα μας λοιπόν, έστω και συναισθηματικά, είναι στην Κερύνεια όπως έλεγε εκείνη η παλιά ψευδαίσθηση και παντοτινή ελπίδα. Την οποία μας υπενθυμίζει ο υφυπουργός μετανάστευσης λέγοντας και ξαναλέγοντας πως «δεν θα επιτρέψουμε να γίνει η Πράσινη Γραμμή σύνορο». Πως το εννοεί όμως, όταν αφήνει να κατασκηνώνουν εκεί άνθρωποι που έφτασαν στην Κύπρο θέλοντας να ζητήσουν από το νόμιμο κράτος -το ευρωπαϊκό- άσυλο; Απαγορεύοντας τους να διακινηθούν πέραν της Νεκρής Ζώνης (ή Πράσινης Γραμμής) είναι σαν να δεχόμαστε πως από εκεί και πέρα ξεκινά ένα άλλο κράτος. Αφήνοντας τους εκεί, απαγορεύοντας τους να εισέλθουν στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, πράττουμε το αντίθετο από αυτό που λέμε. Αναγνωρίζουμε διαχωριστικές γραμμές και δύο κράτη.

Τώρα θα αναθέσουμε σε ειδικούς να μελετήσουν αν πρέπει να παραμείνει ή αν πρέπει να αφαιρεθεί το συρματόπλεγμα που έστησε η προηγούμενη κυβέρνηση. Λες και είναι θέμα επιστημονικής γνωμάτευσης και όχι θέμα πολιτικής απόφασης. Η οποία πολιτική απόφαση υπάρχει, έστω κι αν σε μια προσπάθεια διαφοροποίησης από τον Νουρή, ο νυν υπουργός Εσωτερικών, Κωνσταντίνος Ιωάννου, ανακοίνωσε, πριν ένα περίπου χρόνο, πως το συρματόπλεγμα θα αφαιρεθεί χαρακτηρίζοντας το ως «ανεπαρκές μέτρο και επιζήμιο πολιτικά για τη χώρα μας».

Παρά τη δήλωση αυτή -και ίσως λόγω της δήλωσης αυτής- η κυβέρνηση χρειάζεται ένα άλλοθι για να διατηρήσει και ίσως να επεκτείνει το συρματόπλεγμα. Ανέθεσε λοιπόν στην αστυνομία να κάνει μια έκθεση που θα δικαιολογεί τη διατήρηση του, ώστε να μην μπορεί κάποιος να επικαλείται την αυθόρμητη δήλωση Ιωάννου. Το βάρος φυσικά πέφτει στους επικοινωνιολόγους, παρά στην αστυνομία, ώστε να χρησιμοποιηθούν οι κατάλληλες λέξεις για να μην μοιάζει πως άλλα έλεγε πέρσι ο υπουργός και άλλα φέτος ο υφυπουργός της ίδιας κυβέρνησης.

Ανεξάρτητα από το τι πιστεύει κάποιος, αν πρέπει να ρίξουμε τους μετανάστες στη θάλασσα να πάνε από εκεί που ήρθαν ή αν πρέπει να τους δεχτούμε και να εξετάσουμε τα αιτήματα τους όπως ορίζουν οι διεθνείς συμβάσεις, μπορεί κάποιος να εξηγήσει τη λογική του συνόρου που δεν είναι σύνορο αν εμποδίσεις κάποιον να το περάσει; Παραμένοντας οι μετανάστες στη Νεκρή Ζώνη πως διασφαλίζεται πως τα σύνορα μας δεν είναι στην Περιστερώνα και στον Άρωνα, αλλά στην Κερύνεια;