Τώρα τελευταία, ακούω όλο και περισσότερους Συριζαίους (στελέχη, οπαδούς και δημοσιογράφους – ναι, υπάρχουν και τέτοιοι, στρατευμένοι), να ισχυρίζονται ότι ο Τσίπρας δεν θα ανακατευτεί στα εσωτερικά του κόμματος γιατί, λέει, έχει βλέψεις «για κάτι στην Ευρώπη». Και μάλιστα, …, θεσμικό!
Εάν συμβεί και αυτό, θα παραδεχτώ ότι υπάρχει Θεός των Απίθανων Πραγμάτων.
«Όχι, όχι! Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα», μου φωνάζει το κομμάτι της λογικής μέσα στον εγκέφαλό μου.
«Γίνονται και παρα-γίνονται», ανταπαντά το άλλο κομμάτι, του παραλόγου. Εγκεφαλικό κι αυτό. «Δες το παράδειγμα Φειδίας»!
Υπάρχουν κι άλλα πολλά. Γεμάτο το σεντούκι μας. Στείλαμε στις Βρυξέλλες τον δημοσιογράφο Αυτιά, για να ενημερώνει τους «κάποιας ηλικίας» Ευρωπαίους για το πώς θα πάρουν τις συντάξεις τους. Αυτό έμαθε μια ζωή να κάνει. Αυτό τον έκανε δημοφιλή. Κι αυτό τον έβγαλε από τους πρώτους στο Ευρωκοινοβούλιο.
«Φαντάζεστε αλήθεια να έκλειναν τα σόσιαλ μίντια κάθε μέρα στις 6μ.μ., όπως τα καταστήματα; Θα αναγκαζόμασταν τότε να συναντηθούμε. Να πούμε κουβέντες. Να μιλήσουμε ο ένας στον άλλον, στον πραγματικό κόσμο, όχι στον ψηφιακό. Να είμαστε παρόντες στην οικογένειά μας, να βγαίναμε έξω. Ή να μέναμε σπίτι, να διαβάσουμε, να κάνουμε τέχνη, να ακούμε μουσική…».
Όλο αυτό το έγραψε κάποιος στο Instagram, μαζί με μια μουσική προκάτ από κάτω! Και χιλιάδες likes! Να πω τρέλα; Να πω αρρώστια; Δεν λέω τίποτα…
Άνθρωποι που δεν μπορούν να διαχειριστούν τον εαυτό τους, παρά μόνο μέσα σε μια βιτρίνα…
Η κυβέρνηση της Αυστραλίας πήρε πριν μερικούς μήνες μια σημαντική απόφαση. Πρότεινε κανόνες που θα περιορίσουν κατ’ αρχήν και θα σταματήσουν εν τέλει τη διάδοση ψευδών ειδήσεων και διαδικτυακές απάτες. Ο πρώτος που αντέδρασε σε αυτό είναι ο δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας Ίλον Μασκ που, πέρα από τα σπουδαία διαστημικά του προγράμματα, αποφάσισε να εμπλακεί και αυτός στον χώρο των μίντια, αγόρασε το Twitter και το ονόμασε Χ.
Αποκάλεσε φασίστες εκείνους που πήραν την απόφαση. Κάτι που δεν αντανακλά μόνο στην κυβέρνηση, αλλά και στον ίδιο τον λαό της Αυστραλίας, που αυτήν έχει ψηφίσει για να τον κυβερνά, και όχι τον όποιον Μασκ.
Μιλάμε για «πρόταση» της κυβέρνησης. Για να γίνει νόμος, πρέπει να ψηφιστεί από τη Βουλή. Έτσι λειτουργούν οι δημοκρατίες στον πολιτισμένο κόσμο. Καθένας μπορεί να πει την άποψή του. Η ύβρις δεν είναι άποψη. Είναι απειλή. Και οι δημοκρατίες με γερά θεμέλια, όπως είναι και αυτή της Αυστραλίας, ευτυχώς δεν εκφοβίζονται.
Καλοδεχούμενα όλα τα επιχειρήματα. Το «είστε φασίστες», δεν είναι επιχείρημα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που «συγκρούονται» η Αυστραλία με τον Μασκ. Τον περασμένο Μάιο, ο Επίτροπος για την Ασφάλεια των Ηλεκτρονικών Μέσων, «πήρε» το Χ στα δικαστήρια, με αίτημα να κατεβάσει από την πλατφόρμα του γραφήματα και βίντεο από μια αιματηρή και θανατηφόρα επίθεση με μαχαιρώματα στο κέντρο του Σίδνεϋ.
Το Δικαστήριο απέρριψε τελικά –και με επιχειρήματα– το αίτημα του Επιτρόπου. Αλλά ο Μασκ έκανε τη φασαρία του.
Υστερόγραφο, ολίγων γραμμών, με την ψυχή στο στόμα. Κυριολεκτικά, γιατί πρόκειται για μέγιστο θέμα Δημοκρατίας: Σήμερα το πρωί, το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο, θα απαντήσει στην αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα για παύση του Γενικού Ελεγκτή, με το δικαιολογητικό της «ανάρμοστης συμπεριφοράς». Ακόμα και οι πέτρες στην Κύπρο ξέρουν ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με «προσωπική βεντέτα», καμουφλαρισμένη πίσω από νομικίστικες πιρουέτες. Και, μάλιστα, πολιτικά υποκινούμενες…
