…στην Κύπρο μας την ωραία, ας θυμίσουμε ξανά στον εαυτό μας ότι απέχουμε ακόμα. Από πολλά.
Μη ξεχνώντας, βεβαίως, την βασική αρχή ότι όλοι κρίνονται, και κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου. Ούτε Πρόεδρος, ούτε Αρχιεπίσκοπος, ούτε Γενικός Εισαγγελέας…
Το ζητούμενο είναι να δουλεύει το μαγαζί. Καθαρά, με όραμα και φρόνημα υψηλό.
Εάν ο καθένας συντάσσεται με τον «δικό του» –όλοι έχουμε, όχι έναν, αλλά πολλούς τέτοιους «δικούς μας»– ο τόπος θα παραμείνει περίκλειστος μέσα στην υποτιθέμενη ευμάρειά του.
Ευτυχώς όμως, υπάρχουν και ανθίζουν στην Κύπρο οι «δυναμικές και δημιουργικές μειοψηφίες», όπως τις λέω. Αυτές, που για μένα είναι τα θεμέλια του τόπου. Έχουν Παιδεία. Έχουν Τρόπους. Μόρφωση. Εργατικότητα. Ευαισθησία. Σεμνότητα. Όραμα. Εντιμότητα. Αφοσίωση στα ιδανικά τους – συνυφασμένα και με αυτά που λαχταρά ο τόπος και η κοινωνία για να απαλλαγούν από πολλά δεσμά. Δικά μας, κι αλλονών!
> Απόφθεγμα της Ημέρας: «Οι άνθρωποι που αρνούνται να δεχτούν δυσάρεστες αλήθειες, δεν μπορούν να παραπονιούνται για τους πολιτικούς που δεν λένε την αλήθεια. Διότι τέτοιους ακριβώς εκλέγουν…» – Thomas Sowell, 94 ετών, Αμερικανός οικονομολόγος, από τους μεγαλύτερους εν ζωή σήμερα στον κόσμο και θεωρητικός κοινωνιολογίας.
> Και, ακόμα ένα, σίγουρα συναφές με το προηγούμενο, από τον Βρετανό μυθιστοριογράφο και ποιητή, Τζορτζ Όργουελ (1903-1950). «Αν κάποιος θέλει να κυβερνά και να συνεχίσει να κυβερνά, πρέπει να έχει την ικανότητα να διαστρέφει την πραγματικότητα».
> Για να μην τρελαινόμαστε με τα ψευτο-ουμανιστικά μας, η Χεζμπολάχ είναι μία τρομοκρατική οργάνωση, με «πιστοποίηση» από την ΕΕ στην οποία ανήκουμε και από τις Ηνωμένες Πολιτείες, επίσης.
> Είτε συμφωνείς, είτε όχι με τις δράσεις της, δικαίωμά σου να λες και να πιστεύεις ό,τι θέλεις. Κρίνεσαι όμως και εσύ. Διότι ζεις σε μια δημοκρατική χώρα, όπως είπαμε και πριν. Η Χεζμπολάχ έχει σχεδόν καταλάβει όλο τον Λίβανο, που κάποτε ήταν το διαμάντι, το Παρίσι της Μέσης Ανατολής. Αυτή κάνει κουμάντο εκεί. Και θέλει να κάνει το ίδιο σε όλον τον κόσμο
> Όταν όμως πας να την αναβαθμίσεις σε «επαναστατικό, απελευθερωτικό κίνημα», άρα, κατά τη λογική σου, δικαιολογούνται όλες οι πράξεις της, μήπως πρέπει, αδερφέ, να το κοιτάξεις λίγο αυτό. Να μην το αφήσεις έτσι…
> Όπως ξέρετε, εδώ και μερικές εβδομάδες το υπουργείο Παιδείας στην Ελλάδα αποφάσισε, με άμεση ισχύ, οι μαθητές/τριες δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούν εντός των σχολικών χώρων (εσωτερικών και εξωτερικών) τα κινητά τους τηλέφωνα, ή και κάθε άλλη ηλεκτρονική συσκευή (τάμπλετ κ.λπ.).
Προχθές, μάθαμε από τις ειδήσεις ότι αποβλήθηκε ένας μαθητής στην Πάτρα, καθώς έκανε χρήση του κινητού τηλεφώνου του εν ώρα μαθήματος. Ο πατέρας του πήγε στο σχολείο σε έξαλλη κατάσταση και διαμαρτυρήθηκε έντονα στη διευθύντρια που απέβαλε τον κανακάρη του. Δεν επικαλέστηκε κάποια σοβαρή δικαιολογία. Απλώς φώναζε (και στα ΜΜΕ) ότι η απόφαση είναι καταχρηστική και ότι η διευθύντρια εξάντλησε όλη την αυστηρότητά της.
> Κλασσική περίπτωση Έλληνα γονιού που θεωρεί ότι το παιδί δεν φταίει ποτέ σε τίποτα και ότι αν φταίει, πρέπει να το συγχωρούμε. Ευτυχώς, νομίζω πλέον, ή ελπίζω τουλάχιστον, ότι τέτοιοι γονείς είναι πια μια θλιβερή μειονότητα…
> Σε λιγότερο από 8 εβδομάδες οι Αμερικανοί πολίτες θα πάνε στις κάλπες για να διαλέξουν τον/την επόμενο Πρόεδρό τους. Διαβάζω στο προχθεσινό Newsletter της «Νew York Times», ότι ο Ίλον Μασκ έγραψε στο X- Twitter (δικό του το μέσον), αλλά αργότερα το διέγραψε, ένα post στο οποίο αναρωτιόταν πονηρά «δεν είναι παράξενο που κανένας δεν προσπάθησε να σκοτώσει τον Πρόεδρο Μπάιντεν ή την Αντιπρόεδρο Κάμαλα Χάρις;».
>Έχω σχηματισμένη άποψη για τον Μασκ. Είναι ιδιοφυία στις καινοτόμες επιχειρήσεις του, κυρίως στο διαστημικό πρόγραμμα Space-X. Αλλά στα υπόλοιπα, είναι αυτό που αρχίζει από «Μ». Κεφαλαίο!…
