ΠΥΚΝΩΝΟΥΝ τα σύννεφα πολέμου στην περιοχή μας, μετά και τις τελευταίες επιθέσεις στο Λίβανο από πλευράς του Ισραήλ. Εκτιμάται πως οι ταυτόχρονες εκρήξεις βομβητών, συστήματος αποστολής μηνυμάτων που χρησιμοποιεί η Χεζμπολάχ, σκότωσαν την περασμένη Τρίτη πέραν από 20 ανθρώπους και τραυμάτισαν εκατοντάδες. Αυτή η εκτίμηση διαφοροποιείται καθώς πολλοί εκ των τραυματιών πεθαίνουν.
ΕΙΝΑΙ σαφές πως βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός ολοκληρωμένου πολέμου καθώς ήδη η Χεζμπολάχ απάντησε στην ισραηλινή επίθεση, κι όλο αυτό θα έχει και συνέχεια. Είναι πρόδηλο ότι όσο ο πόλεμος μαίνεται, στη Γάζα αλλά και στα σύνορα Ισραήλ-Λιβάνου, τόσο περισσότερο πλησιάζουμε σε μια ευρείας κλίμακας σύγκρουση.
Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ σε όλα αυτά που παρακολουθούμε είναι η επίτευξη μιας συνολικής συμφωνίας για ειρήνευση στην περιοχή. Αυτό συμφέρει όλους, Ισραηλινούς, Παλαιστίνιους και αραβικό κόσμο. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υποστήριξε με συντριπτική πλειοψηφία την Τετάρτη ψήφισμα που συντάχθηκε από τους Παλαιστίνιους και απαιτεί από το Ισραήλ να τερματίσει την παράνομη παρουσία του στη Γάζα και την κατεχόμενη Δυτική Όχθη εντός ενός έτους. Η ψηφοφορία στο σώμα των 193 μελών ήταν 124-14, με 43 αποχές. Μεταξύ αυτών που τάχθηκαν κατά ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο στενότερος σύμμαχος του Ισραήλ.
Η ΚΥΠΡΟΣ, όπως και η Ελλάδα, ήταν μεταξύ των κρατών, που έχουν στηρίξει το ψήφισμα. Έχει ενδιαφέρον να αναφερθεί πως από τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέρ του ψηφίσματος τάχθηκαν συνολικά 13 και απείχαν 12 ενώ καταψήφισαν 2, η Τσεχία και η Ουγγαρία. Τούτο επιβεβαιώνει και την αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διαμορφώσει μια κοινή στάση σε σημαντικά διεθνή θέματα. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο ζήτημα και θα πρέπει να απασχολήσει.
Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ Δημοκρατία τήρησε μια θέση αρχών. Ήταν η στάση της είναι πρόδηλη στήριξη στο διεθνές δίκαιο και στον θεσµό που το ενσωµατώνει, το ∆ιεθνές ∆ικαστήριο. Συνεπώς η στάση της Λευκωσίας ήταν αναμενόμενη, όπως και εκείνη της Ελλάδας. Η Κύπρος βιώνει κατοχή των εδαφών της και αυτό καθορίζει και τη στάση της.
ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ως χώρα δίπλα από το πεδίο του πολέμου, ο οποίος μαίνεται ασταμάτητα. Είμαστε κοντά στο θέατρο του πολέμου και του παραλόγου και ως εκ τούτου ανησυχούμε περισσότερο για τις εξελίξεις από ότι άλλα κράτη, που γεωγραφικά βρίσκονται μακριά. Οι λαοί του Ισραήλ, της Παλαιστίνης, του Λιβάνου θέλουν να σταματήσει ο πόλεμος. Θέλουν ειρήνη.
