>Μεγάλη χαρά ένιωσα αυτήν την εβδομάδα που ένας αναγνώστης της στήλης, ο κ. Ανδρέας Παπαφιλοθέου, οικονομολόγος από την Λεμεσό, εκτίμησε το ακόλουθο απόφθεγμα που δημοσίευσα στο φύλλο της προηγούμενης Κυριακής (ως Σκέψη της Ημέρας) της σπουδαίας Γερμανίδας Ιστορικού και Φιλοσόφου Χάνα Άρεντ, για κάτι που μολύνει και απαξιώνει την πολιτική μας ζωή – και όχι μόνο αυτήν:
«Το να ψεύδεσαι συνεχώς, δεν κάνει τους ανθρώπους να πιστεύουν στο ψέμα, αλλά διασφαλίζει ότι κανείς δεν πιστεύει πλέον κανέναν. Λαός που δεν μπορεί να ξεχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα, δεν είναι ικανός να ξεχωρίσει και το σωστό από το λάθος. Άρα, όταν έχεις έναν τέτοιο λαό μπορείς να τον κάνεις ό,τι θέλεις».
«Το δίλημμά της – συμπληρώνει ο αναγνώστης μας – ίσως να απαντάται και από τη πτώση αξιών όπως της Δικαιοσύνης, της Αλληλεγγύης, της αγάπης για τον συνάνθρωπο (όπως και, από την άλλη) η άνοδος του εγωκεντρισμού και της επίδειξης πλούτου: ‘εγώ να περνώ καλά κι’ η κοινωνία ας κόπτεται’. Μέγα, ασφαλώς, λάθος.»
Προσυπογράφω κάθε του λέξη. Και σημειώνω ενισχυτικά ττην επισήμανσή του ότι στην πτώση των αξιών προτάσσει την Δικαιοσύνη!
>Όπως έγραφα και στο φύλλο της 1/12, προτείνω με ενθουσιασμό το βιβλίο της Η Ανθρώπινη Κατάσταση, από τις Εκδόσεις Πατάκη. Ένα εντυπωσιακά πρωτότυπο έργο. Σε αυτό, η συγγραφέας μελετά την κατάσταση της σύγχρονης ανθρωπότητας υπό το πρίσμα της ικανότητάς μας να πράττουμε. Τα προβλήματα που προσδιορίζει είναι η ελάττωση της ανθρώπινης πράξης και της πολιτικής ελευθερίας. Και βρίσκει παράδοξο που, ενώ οι ανθρώπινες δυνάμεις αυξάνονται μέσα από την πρόοδο των θετικών και των ανθρωπιστικών επιστημών, είμαστε λιγότερο ικανοί να ελέγχουμε τις συνέπειες των πράξεών μας.
>Σήμερα συμπληρώνονται 429 ημέρες στον πόλεμο στην Μέση Ανατολή. Ξεκίνησε την 8η Οκτωβρίου πέρυσι, μια μέρα μετά την σφαγή πέραν των 1200 ανθρώπων (άμαχοι οι περισσότεροι, ανάμεσά τους γυναίκες, πολλά παιδιά και υπερήλικες), από τρομοκράτες τζιχαντιστές, που πήραν και μαζί τους 251 ομήρους, 101 από τους οποίους ακόμα κρατούν, και δεν είναι γνωστή η τύχη τους. Πολλά έχουν συμβεί έκτοτε. Το μόνο θετικό, είναι ότι είναι σε ισχύ, και έως τώρα τηρείται, μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολλάχ στο Λίβανο – όπου θα μετέβαινε την Παρασκευή ο Έλληνας Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, αλλά δεν μπόρεσε να πετάξει λόγω βλάβης του αεροπλάνου, όπως ειπώθηκε.
>Με κέντρισε όμως η βασική είδηση της ημέρας από το εκεί μέτωπο, στην έγκυρη και προοδευτική ισραηλινή εφημερίδα Al Haaretz, την οποία, όπως γράφει και στην προμετωπίδα της, ο Νετανιάχου θέλει να την κλείσει.Πρώτο θέμα της λοιπόν την Παρασκευή ήταν ότι, όπως διαβάσαμε, ολόκληρες οικογένειες έχουν συντριβεί (αυτό είναι το ρήμα – crushed!) στην Γάζα από τους ισραηλινούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο από αυτές. Ούτε η μνήμη πια από το τι υπήρχε εκεί, έμψυχο και άψυχο, πριν την ισοπέδωση. Σε κάποιες αεροπορικές επιθέσεις, χάθηκαν σε μία οικογένεια τέσσερεις γενεές. Το κτίριο ισοπεδώθηκε. Δεν έχει επιβιώσει, γράφει η Χααρέτς, ούτε ένας άνθρωπος από εκείνο το συγκρότημα, για να διηγηθεί την ιστορία του. Χάθηκε. Πάει…
ΥΓ: Συγγνώμη, Αλλά εάν θέλω να ενημερωθώ για το τί γίνεται στα πολεμικά μέτωπα στην Μέση Ανατολή και, κυρίως στην Ουκρανία, μη μου ζητάτε σας παρακαλώ να δώσω βάση στις σχετικές (;) αναρτήσεις του κ. Φειδία στο X-Twitter, τις οποίες και μου επισυνάπτετε. Δεν έχω φτάσει ακόμα σε τέτοια πνευματική κατάπτωση. Επίσης, το ότι τον εκτιμά, όπως φαίνεται, ο Ίλον Μασκ, επίσης δεν με αφορά. Πρόκειται για «περιστατικά» που υπάγεται σε άλλη ειδικότητα. Όχι δικής μου!
