Θα πρέπει να ήταν Σάββατο 20 του Φεβρουαρίου του 1988 όταν ο Ευάγγελος μας ενημέρωσε ότι θα ερχόταν ο πατέρας του μέχρι τις αποθήκες του Μαχαιρά για να φέρει τηλεόραση γιατί είχε προεδρικές εκλογές. Έτσι έφτασε ο κ. Χρίστος νωρίς το απόγευμα, κατεβάσαμε την τηλεόραση στο δωμάτιο του αξιωματικού γιατί την επομένη είχε εκλογές, με τη μάχη να είναι ανάμεσα στον Γιώργο Βασιλείου και τον Γλαύκο Κληρίδη.
Προερχόμενος από μία έντονα πολιτικοποιημένη οικογένεια στη Λεμεσό, ο Ευάγγελος είχε αγωνία για το αποτέλεσμα, μπορεί να ήταν και αισιόδοξος για τον Γλαύκο Κληρίδη και ότι θα κέρδιζε τον Γιώργο Βασιλείου. Εμείς πάλι, οι υπόλοιποι, με κρύο και ζέστη. Βγάλαμε τη σκοπιά μας στις αποθήκες που ήταν για χρόνια εκεί πάνω, και πήγαμε για ύπνο. Είχαμε ενδιαφέρον για την πολιτική αλλά όχι τόσο ώστε να μας κρατήσει ξύπνιους. Ούτε είχαμε άγχος για το αποτέλεσμα, αλλά ούτε ασχοληθήκαμε την επομένη.
Εκείνο το βράδυ ο Γιώργος Βασιλείου είχε εκλεγεί τρίτος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ένα-δύο χρόνια μετά αρχίζω να κάνω τα πρώτα μου βήματα στη δημοσιογραφία και έτσι σιγά-σιγά αρχίζω κι εγώ να γνωρίζω τον Γιώργο Βασιλείου, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Εξ αποστάσεως βεβαίως, μέσα από την ειδησεογραφία και τα ρεπορτάζ μας, τα οποία είχαν βεβαίως αντιπολιτευτική νότα.
Κάπου μεταξύ 1991 και 1992 βρέθηκα να είμαι ένας εκ των προσκεκλημένων στο διαμέρισμα του Γιώργου Λιλλήκα. Ο Θέμης, ο Κωστάκης, ο Γιώργος κι εγώ από τον «Αγώνα» και ο Φύτος από τα «Πρωϊνά Νέα». Δεν θυμάμαι αν ήταν κι άλλοι.
Αντικείμενο της συνάντησης, γνωριμία με τον Γιώργο Βασιλείου και ευκαιρία για ανταλλαγή απόψεων. Τώρα, εγώ τι απόψεις είχα να ανταλλάξω με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;
Μπήκε χαμογελαστός, όπως πάντα, μας χαιρέτησε όλους, κάθισε στο τραπέζι και άρχισε την πολιτική συζήτηση. Εμείς λίγο πιο πέρα καθίσαμε και παρακολουθούσαμε.
Ήταν η πρώτη φορά που συναντούσα τον Γιώργο Βασιλείου, ήταν η πρώτη φορά που συναντούσα έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας από τόσο κοντά και άκουγα με προσοχή να αναλύει τις θέσεις του στο Κυπριακό. Γιατί η σύναξη είχε κυρίως στόχο να μας μιλήσει ελεύθερα για τις θέσεις του στο Κυπριακό, να μιλήσει σε μια ομάδα η οποία είχε ως κύριο χαρακτηριστικό της να τον επικρίνει για τις θέσεις του.
Και κάπως έτσι γνώρισα κι εγώ τον Γιώργο Βασιλείου. Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που άφησε τη δική του σφραγίδα στην πολιτική ζωή του τόπου, χωρίς ο ίδιος να είναι πολιτικός. Ασκούσε όμως υψηλού επιπέδου πολιτική, γιατί γύρω του είχε πολιτικούς υψηλού επιπέδου. Ρίχνοντας μια ματιά στην ασπρόμαυρη φωτογραφία του Εθνικού Συμβουλίου, είναι σαφές πως δεν είχε άλλη επιλογή, όταν τον περιστοίχιζε εκείνη η συγκεκριμένη πολιτική ηγεσία.
- Η ασπρόμαυρη φωτογραφία είναι από συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, μετά την εκλογή του Γιώργου Βασιλείου στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Διακρίνονται στα δεξιά του από τον Δημοκρατικό Συναγερμό οι Γλαύκος Κληρίδης και Γιαννάκης Μάτσης, από την ΕΔΕΚ Βάσος Λυσσαρίδης και Τάκης Χατζηδημητρίου, και στα αριστερά του από το Δημοκρατικό Κόμμα οι Σπύρος Κυπριανού και Αλέξης Γαλανός και από το ΑΚΕΛ Εζεκίας Παπαϊωάννου και Ντίνος Κωνσταντίνου.
- Η δεύτερη φωτογραφία είναι από την υποβολή υποψηφιοτήτων για τις Προεδρικές Εκλογές του 1993. Ο Γιώργος Βασιλείου, μαζί με όσους πρότειναν και υποστήριζαν την υποψηφιότητά του. Και οι δημοσιογράφοι να είμαστε στοιβαγμένοι μέσα στο γραφείο του γενικού διευθυντή του υπουργείου Εσωτερικών παρακολουθώντας από κοντά το τελετουργικό της υποβολής υποψηφιοτήτων.
